Αλήθειες και ψέματα για το ΕΣΥ

Η θεσμοθέτηση του Εθνικού Συστήματος Υγείας υπήρξε αναμφίβολα μία από τις σημαντικότερες μεταρρυθμίσεις της μεταπολίτευσης. Εδειξε επάρκεια, ανθεκτικότητα και αποτελεσματικότητα στη μεγάλη υγειονομική κρίση, όταν συστήματα άλλων χωρών και μάλιστα πιο ανεπτυγμένων κατέρρευσαν. Με δηλώσεις ορισμένοι κυβερνητικοί αξιωματούχοι και εκπρόσωποι του ιδιωτικού τομέα υγείας προσπάθησαν να αποδώσουν αυτήν την επιτυχία στη συνεργασία δημόσιου και ιδιωτικού τομέα για την αντιμετώπιση της πανδημίας.

Χωρίς να θέλω να αμφισβητήσω τη βοήθεια που παρείχε ο ιδιωτικός τομέας, οφείλω να καταθέσω κάποια στοιχεία. Οι νοσηλευτικές κλίνες στη χώρα είναι περίπου 45.000. Από αυτές οι 30.000 ανήκουν στον δημόσιο και οι 15.000 στον ιδιωτικό τομέα. Στην Αττική είναι αντίστοιχα 19.000 και 7.000. Για την αντιμετώπιση της πανδημίας από τον ιδιωτικό τομέα δόθηκαν 100 κλίνες ΜΕΘ επιπλέον για νοσηλεία non covid περιστατικών και 215 κλίνες κοινής νοσηλείας. Επιπλέον, δόθηκαν και κλίνες για νοσηλεία covid περιστατικών στο στάδιο της αποθεραπείας. Οταν είχαμε 5.500 νοσηλευόμενους πανελλαδικά, υπήρχαν 240 νοσηλευόμενοι στον ιδιωτικό τομέα. Αυτά προκύπτουν από τα στοιχεία του υπουργείου Υγείας.

Δεν θα μπω στον πειρασμό να μιλήσω για την αποζημίωση που καθορίστηκε, αλλά δεν μπορώ να παραλείψω ότι τα διαγνωστικά τεστ μέχρι και τώρα δεν συνταγογραφούνται και για μεγάλο χρονικό διάστημα η χρέωση γινόταν αυθαίρετα.

Οπως γίνεται αντιληπτό, μόνο ζημιωμένος δεν βγήκε ο ιδιωτικός τομέας από την πανδημία. Δεν γνωρίζω αν συνεχίζει να υπάρχει η κυβερνητική θέση για ιδιωτικοποιήσεις στον δημόσιο τομέα υγείας. Σίγουρο όμως είναι ότι η ενίσχυση του ΕΣΥ μέχρι τώρα περιορίζεται σε προσλήψεις ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού με συμβάσεις ορισμένου χρόνου. Φυσικά αυτές υπολείπονται κατά πολύ των αναγκών.

Λείπουν τουλάχιστον 20.000 θέσεις νοσηλευτικού προσωπικού και υπάρχουν 6.000 κενές οργανικές θέσεις ιατρικού προσωπικού. Τις τελευταίες μέρες ακούμε για οικονομικές ενισχύσεις. Η κυβέρνηση λέει για έκτακτο εφάπαξ βοήθημα 1.000 ευρώ σε 4.000 εργαζόμενους στο ΕΚΑΒ. Ολοι συμφωνούμε ότι το ΕΚΑΒ το αξίζει. Μάλιστα το υπουργείο προσπαθεί όπως λέει να εξασφαλιστεί αυτό το βοήθημα για όλους τους εργαζόμενους του ΕΣΥ.

Αυτό είναι το λιγότερο που πρέπει να γίνει. Η όποια ενίσχυση πρέπει να έχει καθολικό χαρακτήρα και όχι επιλεκτικό. Δεν ξεχνάμε τι αδικίες και τι απαράδεκτους διαχωρισμούς δημιούργησαν παροχές ιδιωτών το προηγούμενο διάστημα. Ομως ας είμαστε σαφείς και καθαροί. Το ζήτημα της ενίσχυσης του ΕΣΥ δεν αντιμετωπίζεται με τέτοιου είδους παροχές. Οι μισθοί των γιατρών του ΕΣΥ είναι απαράδεκτοι.

Μία από τις αιτίες του brain drain είναι και αυτή. Αν δεν διορθωθεί, θα συνεχίσει αυτή η αιμορραγία πολύτιμου ανθρώπινου δυναμικού. Πάνω από 20.000 γιατροί έχουν μεταναστεύσει τα τελευταία χρόνια και κανένας δεν θα γυρίσει μόνο για το χειροκρότημα. Το ΕΣΥ χρειάζεται μόνιμες θέσεις εργασίας καλά αμειβόμενες. Φυσικά δεν αποτελεί λύση η σύνδεση μισθού με το προσφερόμενο έργο και η υιοθέτηση ποικίλων μορφών απασχόλησης όπως προτείνει η έκθεση της διαΝΕΟσις.

Ούτε η μετατροπή των δημόσιων νοσοκομείων σε ΝΠΙΔ, για να αποκτήσουν ευέλικτη και αποτελεσματική δομή, θα θεραπεύσει γνωστές παθογένειες και ανορθολογισμούς που υπάρχουν στο Δημόσιο και οφείλουν να αντιμετωπιστούν.

Να εισαγάγουμε καλές πρακτικές του ιδιωτικού τομέα στον δημόσιο και όχι να προετοιμάζουμε το έδαφος για ανατροπές και ανομολόγητους σχεδιασμούς. Η αποσάθρωση των εργασιακών σχέσεων σε ένα περιβάλλον αβεβαιότητας και ανασφάλειας στον χώρο της υγείας είναι επικίνδυνη και έχει κόστος που μετριέται σε ανθρώπινες ζωές.

Ας μελετήσουν κάποιοι την τραγωδία του Μπέργκαμο. Η δημόσια υγεία δεν προσφέρεται για πειραματισμούς και ιδεοληψίες. Το Κίνημα, αναλαμβάνοντας την κοινωνική του ευθύνη, κατέθεσε συνολική πρόταση για την αναγέννηση του Εθνικού Συστήματος Υγείας, πιστό πάντα στη σοσιαλδημοκρατική αντίληψη που πρεσβεύει για το Νέο Συμβόλαιο της Αλλαγής.

*Διευθυντής Πνευμονολογικής Κλινικής «Ευαγγελισμού», μέλος του Π.Σ. του Κινήματος Αλλαγής