Μιλώντας στο αμερικανικό Κογκρέσο, το 1861, ο πρόεδρος Αβραάμ Λίνκολν είχε πει τη φράση «Labour is the superior to Capital», που σημαίνει ότι η εργασία υπερτερεί του κεφαλαίου. Αμφιβάλλω αν ο τότε πρόεδρος των ΗΠΑ είχε διαβάσει το Κομμουνιστικό Μανιφέστο των Μαρξ και Ενγκελς που είχε δημοσιευτεί το 1848. Υποθέτω όμως ότι η αναφορά του αυτή πήγαζε από τις φιλελεύθερες ιδέες της Αμερικανικής Επανάστασης, που ήταν παρόμοιες με εκείνες της Γαλλικής, της οποίας το τρίπτυχο ήταν «ελευθερία-ισότητα-αδελφοσύνη». Αλήθεια, πόσες δεκαετίες θέλει να γυρίσει τη χώρα μας η κυβέρνηση των «αρίστων» με το αντεργατικό νομοσχέδιο Χατζηδάκη;
Θα έλεγα ότι το νομοσχέδιο αυτό επιβεβαιώνει πως η κυβέρνηση Μητσοτάκη αποδεικνύει ότι είναι νεοφιλελεύθερη με πατέντα, όχι φιλελεύθερη. Ερχόμενη σε πλήρη αντίθεση και με το ευρωπαϊκό κοινωνικό μοντέλο, που, κατά τον Ιγνάσιο Ραμονέ, αποτελεί την «καρδιά του σύγχρονου ευρωπαϊκού πολιτισμού».
Σε τελευταία ανάλυση, το νομοσχέδιο Χατζηδάκη συνιστά μέρος μιας πολιτιστικής αντεπανάστασης εκ μέρους της σημερινής κυβερνώσας Δεξιάς. Θα έλεγα ότι κανένας/καμία δεν πρέπει να εκπλήσσεται για τις επιλογές Μητσοτάκη-Χατζηδάκη στο πεδίο των εργασιακών σχέσεων, πολύ περισσότερο που ο ίδιος ο σημερινός πρωθυπουργός είχε δηλώσει στη ΔΕΘ το 2017 ότι «η κοινωνική ισότητα είναι αντίθετη με την ανθρώπινη φύση». Δεν θυμάμαι αυτή η δήλωση να έχει ανακληθεί, όπως ανακλήθηκε πρόσφατα η παλαιά επίθεση Γεωργιάδη στον πρώην σύμβουλο του Αλέξη Τσίπρα, τον Νίκο Καρανίκα, σχετικά με τη νομιμοποίηση της φαρμακευτικής κάνναβης.
Θυμίζω ότι η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ καθιέρωσε, το 2007, την Παγκόσμια Ημέρα Κοινωνικής Δικαιοσύνης, που τιμάται ετησίως στις 20 Φεβρουαρίου, ενώ προηγουμένως (1995) ο παγκόσμιος οργανισμός είχε συγκαλέσει στην Κοπεγχάγη Παγκόσμια Κοινωνική Διάσκεψη (Social Summit) κατά της φτώχειας, του κοινωνικού αποκλεισμού και για τη δημιουργία θέσεων εργασίας, στην οποία είχε εκπροσωπηθεί ο Συνασπισμός μεταφέροντας την «Εκκληση του Λαυρίου», ύστερα από μεγάλη εκδήλωση στην τότε μαστιζόμενη από ανεργία και φτώχεια κοιτίδα του εργατικού κινήματος.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη παρέλαβε το 2019 μια Ελλάδα απαλλαγμένη από τα μνημόνια και οικονομικά ανακάμπτουσα, με επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, μείωση της ανεργίας κατά δέκα ποσοστιαίες μονάδες και αύξηση του κατώτατου μισθού, όλα αυτά επιτεύγματα της κυβέρνησης Τσίπρα.
Σήμερα η κυβέρνηση Μητσοτάκη νομοθετεί αντεργατικά, μόνο με την υποστήριξη του ΣΕΒ και αντίθετα σε όλες τις δυνάμεις της δημοκρατικής αντιπολίτευσης. Δεν σέβεται ούτε την Ευρωπαϊκή Κοινωνική Χάρτα του Συμβουλίου της Ευρώπης (1961), ενώ οι απόφοιτοι του Χάρβαρντ αγνοούν και τον Αβραάμ Λίνκολν.
* μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία
