Η αλληλογραφία δύο διαφορετικών γενιών δημιουργών, του Πάνου Κατσιμίχα και του Σπύρου Αραβανή, μέσα στην πανδημία είχε ως αποτέλεσμα να προκύψει αυτό το εξαιρετικά ενδιαφέρον τραγούδι που κυκλοφόρησε πριν από λίγες μέρες από τον «Μετρονόμο» και ακούμε σήμερα, στο οποίο συνυπογράφουν τη μουσική και τους στίχους. 

Ας αφήσουμε όμως τους δύο καλλιτέχνες να μας αφηγηθούν την ιστορία της δημιουργίας του: «H Oυτοπία… μια κοπέλα αμίλητη γυρνάει μέσα στο “κρύο” της Ιστορίας. Φιλάει στο μέτωπο τον Έκτορα και φιλοσοφείται στο μυαλό του Πλάτωνα. Μεταμορφώνεται σε ηρωίδα του Τόμας Μορ και του Χ. Τζ. Ουέλς. Αγριεύει με τις φλόγες της Οκτωβριανής Επανάστασης, τους πυρακτωμένους στίχους του Μαγιακόφσκι και από “ουτοπία” μετατρέπεται σε θηρίο μυθικό – Χίμαιρα. 

Δολοφονείται με τη Ρόζα Λούξεμπουργκ στο Βερολίνο και δραπετεύει στο μέλλον με τα τελευταία λόγια εκείνης: “Ήμουν, είμαι, θα ξαναγίνω”. Γράφει με σπρέι στους τοίχους, σαν σκιά φασματική, τα λόγια του Όσκαρ Ουάιλντ: “Η πρόοδος είναι η πραγματοποίηση των ουτοπιών”. Ουρλιάζει στους δρόμους του φλεγόμενου Παρισιού του ’68: “Αναζητήστε το αδύνατο”. Κοιτάζει στα μάτια το σύγχρονο τέρας της οθόνης χωρίς ποτέ να γίνει το τέρας και όλα αλλάζουν πάντα, γιατί το θέλει εκείνη. 

Αυτή είναι η ιστορία της “Ουτοπίας”. Το τραγούδι που προέκυψε από τη διαδικτυακή μας αλληλογραφία εν μέσω πανδημίας».