Στα «χρόνια της πανδημίας» η απουσία του Ουμπέρτο Εκο είναι ιδιαίτερα αισθητή. Είναι σχεδόν βέβαιο ότι με την καυστική του γραφή θα είχε ασχοληθεί με τον καθοδηγούμενο παραλογισμό των ημερών και θα προσέθετε με το χιούμορ του περισσότερες δυνατότητες κατανόησης της νέας τάξης πραγμάτων.

Φιλόσοφος, πολιτισμικός αναλυτής, σημειολόγος, δοκιμιογράφος, συγγραφέας μυθιστορημάτων, πανεπιστημιακός δάσκαλος, θεωρητικός της μετάφρασης και της μαζικής κουλτούρας, ο Ουμπέρτο Εκο δεν ήταν μόνο ένας διανοούμενος της γραφομηχανής.

Παρενέβαινε πάντα στα δημόσια πράγματα μέσω της αρθρογραφίας του και, με καυστικό και ειρωνικό τρόπο, έπαιρνε θέση απέναντι στα τρέχοντα πολιτικά ζητήματα. Για το θέμα των μεταδοτικών ασθενειών είχε περιγράψει ή, ίσως, και «προφητέψει» την υποκρισία των «καθοδηγητών» και των «ειδημόνων» απέναντι στα πραγματικά προβλήματα.

Στο άρθρο του «Πώς να αποφεύγετε τις μεταδοτικές ασθένειες» (περιλαμβάνεται στο «Πώς να διαψεύδετε μια διάψευση και άλλες οδηγίες χρήσης», μετάφραση Εφης Καλλιφατίδη, εκδόσεις Γνώση, 2003) έδινε «οδηγίες» προς «απλούς πολίτες και εργάτες», γράφοντας: «Στην υψηλότερη θέση κινδύνου βρίσκουμε τους ανέργους με τα χαλασμένα δόντια, διότι είναι επικίνδυνη η επαφή με τον οδοντογιατρό που βάζει στο στόμα τους τα χέρια του που άγγιξαν άλλα στόματα. Η κολύμβηση σε θάλασσα μολυσμένη από πετρελαιοφόρο αυξάνει τους κινδύνους μόλυνσης, διότι το ελαιώδες μετάλλευμα μεταφέρει σταγονίδια σιέλου άλλων ανθρώπων που λίγο νωρίτερα το κατάπιαν και το έφτυσαν […] Αποφύγετε να ενταχθείτε στο Ταμείο Ανεργίας διότι θα περνάτε όλη τη μέρα τρώγοντας τα νύχια σας […] Αποφύγετε να βρίσκεστε σε περιοχές που πλήττονται από πυρηνικές κεφαλές: μπροστά στο θέαμα του ατομικού μανιταριού ο άνθρωπος έχει την τάση να φέρνει τα χέρια του στο στόμα (χωρίς να τα έχει πλύνει!) μουρμουρίζοντας “Θεέ μου!”. Επί πλέον, υψηλό ποσοστό κινδύνου διατρέχουν οι ετοιμοθάνατοι που φιλούν τον σταυρό· οι καταδικασμένοι σε θάνατο (διότι η λάμα της γκιλοτίνας δεν έχει αποστειρωθεί πριν από τη χρήση)· τα παιδιά των ορφανοτροφείων και των βρεφοκομείων που η κακιά καλόγρια τα υποχρεώνει να γλείψουν το πάτωμα, αφού πρώτα τους έχει δέσει το ένα πόδι στην κούνια».

Και για το ξύλο στη Νέα Σμύρνη θα μπορούσε να γράψει: «Μην κοιτάτε αυτούς που δέρνουν οικογένειες! Γιατί όσο παρακολουθείτε, ο ιός πετάει και μεταφέρεται πάνω σας».