Τον δρόμο για τη Γερουσία, αφού έλαβε την έγκριση της Βουλής, παίρνει ένα νομοσχέδιο για το οποίο πολύ μελάνι έχει χυθεί στη Γαλλία το τελευταίο διάστημα. Δεν πρόκειται για τον διαβόητο πλέον νόμο περί «καθολικής ασφάλειας», αλλά για τον νόμο κατά του φραξιονισμού, της απόσχισης ή όπως αλλιώς θέλει να αποδώσει κανείς στα ελληνικά τη λέξη «séparatisme».
Από τον τίτλο του νομοσχεδίου, το οποίο έχεις ως στόχο «να ενισχύσει τον σεβασμό απέναντι στις αρχές της δημοκρατίας», λείπει, βέβαια, μια συνοδευτική λέξη-κλειδί: ισλαμικός ή ισλαμισμός. Πρόκειται για τον ελέφαντα στο δωμάτιο για τον οποίο κανένας δεν μιλά, αφού το νομοσχέδιο θέτει στο στόχαστρο τον ισλαμικό εξτρεμισμό και καταφέρνει να τον φωτογραφίζει κανονικά, χωρίς όμως να τον αναφέρει.
Το νομοσχέδιο ήρθε ως απάντηση στη φρικιαστική δολοφονία του καθηγητή Σαμουέλ Πατί τον περασμένο Οκτώβριο από εξτρεμιστή μουσουλμάνο, πατέρα μαθήτριάς του, επειδή είχε παρουσιάσει στην τάξη σατιρικό σκίτσο του Μωάμεθ στο πλαίσιο συζήτησης για την ελευθερία της έκφρασης.
Ο πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν είχε υποσχεθεί τότε έναν νόμο κατά του ισλαμισμού, ο οποίος θα τονίζει την προσήλωση στις αρχές του κοσμικού κράτους, με αρκετούς να σχολιάζουν ότι οι προηγούμενοι νόμοι, με κορυφαίο αυτόν του 1905 που ορίζει ρητά τον διαχωρισμό θρησκείας και κράτους, υπερκαλύπτουν το πρόβλημα.
Τελικά, ύστερα από δύο εβδομάδες ένθερμων συζητήσεων στη Βουλή και δεκάδες τροποποιήσεις, το νομοσχέδιο εγκρίθηκε την Τρίτη με 347 ψήφους υπέρ και 151 κατά. Για την ακρίβεια, υπερψηφίστηκε μόνο από το κυβερνών κόμμα «Η Δημοκρατία Εμπρός» (LREM) και μικρότερους συνεργαζόμενους σχηματισμούς, ενώ τα υπόλοιπα κόμματα είτε καταψήφισαν είτε απείχαν.
Το νομοσχέδιο κατά της απόσχισης (σκέτης) κατάφερε να προκαλέσει αντιδράσεις τόσο από τα δεξιά όσο και από τα αριστερά, με τους μεν να το χαρακτηρίζουν χλιαρό και άτολμο, τους δε να το κατηγορούν για διακρίσεις και στιγματισμό της μουσουλμανικής κοινότητας.
Ο νέος νόμος θα αυστηροποιεί τους ελέγχους στα μουσουλμανικά τεμένη και στις θρησκευτικές και κοινωνικές οργανώσεις προκειμένου να διασφαλίζεται ο σεβασμός στις αρχές του κοσμικού κράτους, θα τιμωρεί τη διασπορά λόγου μίσους στο διαδίκτυο και προβλέπει ένα νέο αδίκημα, αυτό της «απόπειρας απόσχισης», που αφορά τις απειλές και τις επιθέσεις απέναντι σε εκλεγμένα πολιτικά πρόσωπα ή δημόσιους λειτουργούς.
Θα απαγορεύει τους παιδικούς γάμους και τα «πιστοποιητικά παρθενίας» που χορηγούν ορισμένοι γιατροί και θα θέτει αυστηρούς περιορισμούς στη δυνατότητα για κατ’ οίκον διδασκαλία. Το νομοσχέδιο στην αυστηρότερη αρχική του μορφή μάλιστα απαγόρευε στις φοιτήτριες και στα ανήλικα κορίτσια να φορούν την ισλαμική μαντίλα, κάτι που τελικά αποσύρθηκε.
Τόσο οι Σοσιαλιστές όσο και η Ανυπότακτη Αριστερά επέκριναν τον καθαρά κατασταλτικό χαρακτήρα του νομοσχεδίου, επισημαίνοντας πως απουσιάζουν προγράμματα κοινωνικής στήριξης για την ουσιαστική καταπολέμηση του ισλαμικού εξτρεμισμού, ειδικά για τα εκατομμύρια των φτωχών μουσουλμάνων που ζουν στα υποβαθμισμένα προάστια-γκέτο. Επίσης, αρκετοί εξ αριστερών επικριτές σχολιάζουν ότι το πραγματικό μέλημα του Μακρόν δεν είναι η προστασία του κοσμικού χαρακτήρα του κράτους, αλλά η επανεκλογή του το 2022, ψαρεύοντας στα θολά νερά της Δεξιάς και της Ακροδεξιάς.
