Σχεδόν είκοσι χρόνια τώρα ο Γιώργος Καπουτζίδης είναι κομμάτι της ζωής μας. Kι αν σήμερα είναι πια μία από τις πιο δυνατές, ριζοσπαστικές και σοβαρές φωνές που αναδεικνύουν τα δύσκολα θέματα για το bullying, την ομοφυλοφιλία και εσχάτως για τις σεξουαλικές παρενοχλήσεις, ποιος εντυπωσιάζεται;
Ποιος αναρωτιέται πώς ένας χαρισματικός συγγραφέας και ηθοποιός, που έγινε σταρ μέσα από τηλεοπτικές σειρές τεράστιας επιτυχίας, «χρησιμοποίησε» σταδιακά το κύρος της αγάπης του κόσμου για να αναδείξει και υπερασπιστεί θέματα που κάνουν τζιζ, που ήταν -και είναι- καταχωνιασμένα, που ξεβολεύουν την αγία ελληνική οικογένεια, αραγμένη εν σώματι μπροστά στην τηλεόραση; Μόνο όποιος δεν αγάπησε, δεν κατάλαβε και δεν χώνεψε βαθιά μέσα του το υλικό, την ταυτότητα, την καρδιά και το ταλέντο του χαριτωμένου αυτού παιδιού από τις Σέρρες.
Τον πρωτογνωρίσαμε ως Ουρουγουανό Χοσέ στις «Σαββατογεννημένες» στο Mega, εκεί γύρω στο ανέφελο 2003, ένα ρολάκι μόνο, που όμως γρήγορα επισκίασε τα σούπερ πρωταγωνιστικά ονόματα, το ένα καλύτερο από τα άλλα (Μπουλάς, Σχίζα, Ράντου, Μπαλανίκα), και μας έκανε όχι μόνο να μάθουμε και το δικό του, αλλά και ότι, ναι, αυτός έγραφε τη σειρά. Αυτός ήταν που έφερνε στην τηλεόραση έναν νέο αέρα κωμωδίας λεπτής, αλλά και ξεκαρδιστικής, με χαρακτήρες φρέσκους και με μια ποιότητα που δεν θα την έλεγες politically correct, μακριά από τον Καπουτζίδη οι ισοπεδωτικές ρετσέτες, ούτε ακριβώς κανονική, αλλά γεμάτη ευγένεια, αγάπη και νοιάξιμο.
Κι έτσι, από την πρώτη του συγγραφική εμφάνιση συσπείρωσε γύρω του τους πάντες, ιντελεκτουέλ και τηλεορασόπληκτους. Για να απογειώσει το κοινό και την πένα του αργότερα με το «Στο παρά πέντε» σε εποχές που οι σειρές ήθελαν από τον θεατή επιλογή, προγραμματισμό και αφοσίωση και δεν έπεφταν από πλατφόρμες σαν τούβλο στο κεφάλι του να τον εξοντώνουν σε καναπέδες.
Μας κέρδισε με το ταλέντο του, μας έγινε όμως απαραίτητος και πολύτιμος με τη δημόσια εικόνα του -κάτι που μας ψιλοπαρηγορεί για το ότι έχει αρκετό καιρό να δώσει μια νέα σειρά. Χωρίς τίποτα το βαρύγδουπο και το προγραμματικό ο Γιώργος Καπουτζίδης έγινε ένας από τους πρώτους καλλιτέχνες που μίλησαν για την ομοφυλοφιλία τους ανοιχτά, αλλά με όρους που θα καταλάβαινε και ο πιο φοβικός και προκατειλημμένος.
Περιττή η επισήμανση του πόσο βοηθάει αυτή η στάση τα νέα παιδιά, αγόρια και κορίτσια, που ανακαλύπτουν τη σεξουαλικότητά τους μέσα στον φόβο, σε κοινωνίες, οικογένειες και σχολεία αδιάφορα ώς εχθρικά. Σε παρέες συνομηλίκων τους γεμάτες στερεότυπα, μίσος και βία απέναντι στο διαφορετικό. Δεν είναι τυχαίο πόσο ψηλά σήκωσε το θέμα της παρενόχλησης και δολοφονίας του Βαγγέλη Γιακουμάκη, πόσο παρών και καίριος ήταν τότε που νιώσαμε αποτροπιασμό για τη δολοφονία του Ζακ Κωστόπουλου.
Και φυσικά τις τελευταίες μέρες βρέθηκε δικαιωματικά στο κέντρο των συζητήσεων, καταγγελιών και προσπαθειών να τιμωρήσει, λύσει και ξεπεράσει ο θεατρικός χώρος μια κουλτούρα ανδρικής κατάχρησης εξουσίας και σεξουαλικής βίας. Οι υποθέσεις Λιγνάδη, Σπυρόπουλου και Φιλιππίδη βρήκαν τον Καπουτζίδη ηθελημένα και συνειδητά να εμπλέκεται -μια ηθοποιός από τις καταγγέλλουσες ήταν φίλη και συνεργάτις του. Τον έκαναν όμως και να δεχτεί μια αναίτια επίθεση από τον δικηγόρο Αλέξη Κούγια, που προσφέρει στον πελάτη του τις χειρότερες υπηρεσίες με έναν λόγο ομοφοβικό και… νοικοκυρίστικο. Απείλησε ότι θα τον πάει στα δικαστήρια -κανείς δεν έχει καταλάβει γιατί, αφού ειδικά ο Καπουτζίδης, σε αντίθεση με διάφορους συναδέλφους του που άρχισαν να επιτίθενται στους πάντες για τα πάντα καθημερινά και με τουπέ- ποτέ δεν χρησιμοποίησε γλώσσα σκληρή, ουδέποτε παρέστησε τον vigilante.
Με λίγες κουβέντες του όμως σε εμφάνισή του στην ΕΡΤ τα είπε όλα. Απάντησε στον Κούγια, που είχε τη φαεινή ιδέα να ανασύρει τη νεαντερντάλεια έννοια της «φυσιολογικότητας» στο σεξ και στις οικογένειες σε μια εποχή που ακόμα και η Ελλάδα έχει βάσιμες ελπίδες ότι γρήγορα μπορεί να θεσπιστεί και ο γάμος (όχι μόνο το σύμφωνο συμβίωσης) των ομοφυλόφιλων και το δικαίωμά τους στην υιοθεσία. «Κι εγώ είμαι παιδί φυσιολογικής οικογένειας» είπε. Και ευχαρίστησε τις «φυσιολογικές» οικογένειες και τους γονείς που εμπιστεύτηκαν έναν γκέι σεναριογράφο για να διηγηθεί στα παιδιά τους ένα πολύ όμορφο και αστείο παραμύθι, το οποίο μιλά για τη φιλία, τις αξίες και ηθική, λέγοντας «είμαι εδώ γιατί αυτές οι οικογένειες με έχουν στηρίξει».
Γιατί τον επιλέξαμε
Γιατί ο χαρισματικός αυτός συγγραφέας και ηθοποιός, αγαπημένο παιδί της ελληνικής τηλεόρασης, για μια ακόμα φορά δεν μάσησε τα λόγια του απαντώντας στον Αλέξη Κούγια και στα ομοφοβικά σχόλιά του περί «φυσιολογικών» και μη-φυσιολογικών οικογενειών.
