Να βγάλουν το όνομα της Ελένης Παπαδάκη από τη σκηνή του Εθνικού

Hταν από τις πρώτες πρώτες αποφάσεις του τέως καλλιτεχνικού διευθυντή του Εθνικού Θεάτρου, Δημήτρη Λιγνάδη, μόλις ανέλαβε, απόφαση που χαιρετίστηκε με ενθουσιασμό από την ακροδεξιά πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας και τους ΑκροΚεντρώους. Εδωσε το όνομα της σπουδαίας ηθοποιού Ελένης Παπαδάκη σε αίθουσα ισογείου του REX του Εθνικού. «Το οφείλουμε στη μέγιστη ηθοποιό, την αδικημένη από την καλλιτεχνική ιστορία» ανέφερε τότε μιλώντας για την Ελένη Παπαδάκη ο κ. Λιγνάδης.

Tο ΣΕΗ εξέφρασε αρνητική θέση για τη μετονομασία: «Γιατί το Εθνικό θέατρο επιλέγει, ανάμεσα στους δεκάδες μεγάλους ηθοποιούς στην ιστορία του ελληνικού θεάτρου, την Ελένη Παπαδάκη, που παρότι ταλαντούχα καλλιτέχνιδα αποτελεί ώς τις μέρες μας μια αμφιλεγόμενη προσωπικότητα; Προφανώς τα κριτήρια δεν είναι καλλιτεχνικά, αλλά πολιτικά». Το ΣΕΗ τοποθετήθηκε και στο Δ.Σ. του Εθνικού Θεάτρου την Πέμπτη 24 Οκτωβρίου 2019 για τη «θέση του που γρήγορα επιβεβαιώθηκε», καθώς «η επιλογή αυτή δεν «ένωσε» τους ηθοποιούς όπως επικαλέστηκε η διοίκηση».

Η Ελένη Παπαδάκη ήταν μια μεγάλη ηθοποιός αλλά ήταν και δωσίλογος, όπως αποδείκνυε ο Τάσος Κωστόπουλος στο «Φάντασμα της Ιστορίας» («Εφ.Συν.», 10/11/2019).

● Η Ελένη Παπαδάκη αποζήτησε «την υποστήριξη ενός δυνατού προσώπου» και «τη βρήκε στη σχέση που δημιούργησε με τον Πρωθυπουργό της κατοχικής Κυβέρνησης, Γιάννη Ράλλη» (Θόδωρος Κρίτας, «Οπως τους γνώρισα»). Καρπός της σχέσης της μαζί του υπήρξαν τα προνομιούχα συμβόλαια που απέσπασε στις 1/7/1943 και 21/6/1944, με όρους που «αντανακλούσαν την πρωθυπουργική εύνοια»: όχι μόνο πανύψηλες αμοιβές, αλλά και αποφασιστική εξουσία σε ζητήματα που αφορούσαν τη λειτουργία του θεάτρου.

● Εξίσου εμβληματικές υπήρξαν οι σχέσεις που καλλιέργησε με Γερμανούς στρατιωτικούς στη διάρκεια της Κατοχής. Οπως εκείνος ο «ωραίος Γερμανός αξιωματικός» που, σύμφωνα με την προσωπική μαρτυρία του Αλέκου Λιδωρίκη, «πήγαινε κάθε βράδυ στο Εθνικό Θέατρο και την περίμενε να τελειώσει να φύγουν».

● Ολα αυτά δεν θα είχαν και πολλή σημασία, αν εκείνα τα χρόνια δεν ήταν εποχή θανατηφόρας πείνας, γενικευμένης λεηλασίας του ιδιωτικού και δημόσιου πλούτου από τους κατακτητές και αιματηρών αντιποίνων προς «εξιλασμόν» της αντικατοχικής Αντίστασης.

● Στις 20/10/44 το Δ.Σ. του ΣΕΗ διέγραψε 15 μέλη του, μεταξύ των οποίων και η Παπαδάκη, ως «προδότες του ιερού αγώνα»· ακολούθησε επικύρωση της διαγραφής από δύο διαδοχικές γενικές συνελεύσεις μέσα στον Νοέμβριο.

● Σε αντίθεση με άλλους δωσίλογους συναδέλφους της που κατέφυγαν στην ασφάλεια της πολιορκημένης «Σκομπίας», η Παπαδάκη είχε μείνει στο σπίτι της στα Πατήσια (μετά την απελευθέρωση), θεωρώντας πως η επαγγελματική φήμη της την προστάτευε από κάθε κίνδυνο. Συνελήφθη στις 21 Δεκεμβρίου 1944 από την Εθνική Πολιτοφυλακή και εκτελέστηκε την ίδια νύχτα με μια σφαίρα στο κεφάλι ως «η γυναίκα του Ράλλη». Μεταπολεμικά ο φόνος καταδικάστηκε ρητά από την ηγεσία του ΚΚΕ ως «αδικαιολόγητη αγριότητα» (Ζαχαριάδης 31/5/1945).

Δεν νομίζετε ότι αυτή η απόφαση Λιγνάδη για τη μετονομασία της αίθουσας πρέπει πλέον να ανακληθεί; Ειδικά τώρα που μάθαμε, όπως μας είπε η υπουργός Πολιτισμού, πόσο επικίνδυνος άνθρωπος είναι ο Λιγνάδης; Γιατί να δημιουργούνται αντιπαλότητες στον χώρο του θεάτρου από τις διχαστικές αποφάσεις ενός ανθρώπου ο οποίος κατηγορείται για βιασμούς ανηλίκων;

▶ «Daft Punk Unchained» στο ERTFLIX

Ταχύτατη η ΕΡΤ και με αντανακλαστικά, αμέσως μόλις οι Daft Punk ανακοίνωσαν πως διαλύονται, πρόσθεσε στη διαδικτυακή της πλατφόρμα το ντοκιμαντέρ «Daft Punk Unchained» που παρουσιάζει την πορεία του περίφημου διδύμου της ηλεκτρονικής μουσικής.

Ο Γκι-Μανουέλ ντε Ομέμ-Κριστό και ο Τομά Μπανγκαλτέ, οι δύο καλλιτέχνες πίσω από τα ρομποτικά κράνη που εδώ και δεκαετίες κρατούν κρυφά τα πρόσωπά τους, αποκαλύπτονται μέσα από σπάνιο αρχειακό υλικό και συνεντεύξεις στενών συνεργατών τους, μεταξύ των οποίων οι Φαρέλ Γουίλιαμς, Τζόρτζιο Μόροντερ, Νάιλ Ρότζερς και Μισέλ Γκοντρί. Το ντοκιμαντέρ είναι καταπληκτικό, μην το χάσετε. Ηταν-είναι και οι Daft Punk το κάτι άλλο, να ξέρετε, κορυφαίο όνομα της μουσικής.

▶ Μελέτη σχετικά με την πολυφωνία στα ΜΜΕ

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δημοσίευσε πρόσκληση υποβολής προσφορών για την «καταγραφή υφιστάμενων κανόνων και προσεγγίσεων που στηρίζουν την πολυφωνία των μέσων ενημέρωσης και την πολιτιστική πολυμορφία, ιδίως όσον αφορά την προβολή περιεχομένου γενικού ενδιαφέροντος».

Η μελέτη θα παράσχει στην Επιτροπή, στα κράτη-μέλη και στις εθνικές ρυθμιστικές αρχές μια ολοκληρωμένη ανάλυση για τη στήριξη κοινών προσεγγίσεων για την προβολή περιεχομένου γενικού ενδιαφέροντος, όπως ανακοινώθηκε τον Δεκέμβριο στο σχέδιο δράσης για τα μέσα ενημέρωσης και τον οπτικοακουστικό τομέα και στο ευρωπαϊκό σχέδιο δράσης για τη δημοκρατία. Η μελέτη θα προτείνει πιθανές μεθόδους για την αξιολόγηση και τη μέτρηση της πολυφωνίας των μέσων ενημέρωσης και μέτρα για την αντιμετώπιση των αδυναμιών.

Η εν λόγω πρωτοβουλία εντάσσεται στις ευρύτερες προσπάθειες για τη στήριξη της ελευθερίας και της πολυφωνίας των μέσων ενημέρωσης σε όλη την Ε.Ε. Βασίζεται στα πορίσματα του παρατηρητηρίου για την πολυφωνία των μέσων ενημέρωσης, καθώς και σε πρόσφατη μελέτη σχετικά με την αναθεωρημένη οδηγία για τις υπηρεσίες οπτικοακουστικών μέσων, η οποία εξέτασε κατά κύριο λόγο τους κανόνες ιδιοκτησίας των μέσων ενημέρωσης.