Η ατμοσφαιρική ρύπανση, αιτία προβλημάτων υπογονιμότητας, λένε επιστήμονες

Επιστήμονες στην Κίνα εκτιμούν ότι η ατμοσφαιρική ρύπανση μπορεί να είναι ένας πολυ σημαντικός παράγοντας για τα προβλήματα υπογονιμότητας που αντιμετωπίζουν πάρα πολλά ζευγάρια και για την οποία δεν υπάρχει κάποια άλλη εξήγηση. Το ποσοστό των ζευγαριών που οι γιατροί δεν μπορούν να εξηγήσουν τα αίτια υπογονιμότητας που αντιμετωπίζουν φτάνουν το 30%.

Στην Κίνα, σε 18.000 ζευγάρια που εξετάστηκαν και ζούσαν σε περιοχές με μέσα επίπεδα μόλυνσης, βρέθηκε ότι το 20% εμφάνιζαν μεγαλύτερο κίνδυνο να παρουσιάσουν προβλήματα υπογονιμότητας, η οποία ορίζεται ως αδυναμία ενός ζευγαριού να πετύχει εγκυμοσύνη έπειτα από ένα έτος προσπάθειας.

Σύμφωνα με τον Τζιν Λι, του Κέντρου Αναπαραγωγικής Ιατρικής στο Πανεπιστήμιο 3 του Πεκίνου, που ήταν επικεφαλής της έρευνας, «πολυάριθμες έρευνες έδειξαν ότι η ατμοσφαιρική ρύπανση μπορεί να συνδεθεί με προβλήματα στην εγκυμοσύνη», ενώ «η δική μας δείχνει ότι ίσως υπάρχει σύνδεση και με την υπογεννητικότητα» και αυτά μπορούν να γενικευθούν, καθώς πραγματοποιήθηκε στον γενικό πληθυσμό.

Από την πλευρά του ο καθηγητής του Πανεπιστημίου του Εδιμβούργου, Τομ Κλέμενς, «το πλήθος των συνεπειών που παρατηρούνται είναι πολλές και αν αποδειχθούν και από άλλες έρευνες, τότε τα πράγματα θα είναι πολύ ανησυχητικά». Και εξήγησε ότι αυτό αφορά ειδικά τις περιοχές με χαμηλά επίπεδα μόλυνσης. «Στην Κίνα, τόνισε, τα επίπεδα ατμοσφαιρικής ρύπανσης είναι πολύ υψηλά, αλλά προβλήματα χαμηλών ποσοστών γεννητικότητας εντοπίζονται και σε περιοχές με χαμηλά επίπεδα ρύπανσης. Άρα, η κακή ποιότητα αέρα έχει σοβαρές επιπτώσεις στο αναπαραγωγικό σύστημα γενικά».

Η καθηγήτρια του Κολεγίου Imperial Μιρέιγ Τολεντάνο καλωσόρισε την έρευνα σε αυτό το πεδία, τονίζοντας ότι χρειάζεται επιπλέον μελέτη επί του θέματος αυτού.

Άλλωστε, η έρευνα δεν έχει κατορθώσει να προσδιορίσει τον τρόπο με τον οποίο η ρύπανση επηρεάζει τη γονιμότητα, ωστόσο τα μικρομόρια της ρύπανσης προκαλούν φλεγμονές στο σώμα, οι οποίες μπορούν να βλάψουν την παραγωγή σπέρματος και ωαρίων, επισημαίνουν οι επιστήμονες. Όπως έχει δείξει και αντίστοιχη έρευνα στις ΗΠΑ σε 600 γυναίκες, η αυξημένη έκθεση των γυναικών σε ατμοσφαιρική μόλυνση συνδέεται με μικρότερο αριθμό ωαρίων που ωριμάζουν στις ωοθήκες.

Η υπογονιμότητα είναι πρόβλημα που αντιμετωπίζουν πολλές χιλιάδες ζευγάρια σε όλο τον κόσμο, ωστόσο δεν έχουν γίνει ακόμη επαρκείς έρευνες για το πώς αυτό συνδέεται με την ατμοσφαιρική ρύπανση. Να σημειωθεί πάντως ότι η ρύπανση του αέρα έχει αποδειχθεί ότι προκαλεί άλλα αναπαραγωγικά προβλήματα, όπως οι πρόωροι τοκετοί και η γέννηση λιποβαρών παιδιών. Επίσης, επικίνδυνα μικροσωματίδια του καπνού που δημιουργείται από το κάπνισμα έχουν εντοπιστεί στον πλακούντα εμβρύων ή έχουν συνδεθεί με αποβολές.

Η έρευνα δημοσιεύθυηκε στην επιθεώρηση Environment International και βασίστηκε στα δεδομένα από συνεντεύξεις και ερωτηματολόγια που συμπλήρωσαν 18.571 ζευγάρια, που συμμετείχαν στη μεγάλη Έρευνα Γονιμότητας Εγγάμων Γυναικών που πραγματοποιήθηκε στην Κίνα, χώρα στην οποία οι γυναίκες καλούνται να ενημερώσουν τις αρχές όταν αποφασίζουν να αποκτήσουν παιδί, στο πλαίσιο κρατικού ερευνητικού προγράμματος.

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας:

• Οι γυναίκες που εκτίθενται σε μικρή ατμοσφαιρικής ρύπανσης (10 μγρ/κ.μ.) παρουσίαζαν κίνδυνο υπογονιμότητας σε ποσοστό 20%. Στην Κίνα τα ζευγάρια εκτίθενται κατά μέσο όρο σε 57μγρ/κ.μ. ενώ στο Λονδίνο σε 13 μγρ/κ.μ.
• Το ποσοστό των γυναικών που δεν κατόρθωσαν να μείνουν έγκυοι έπειτα από 12 μήνες προσπάθειας αυξήθηκε από 15% σε 26% όταν η έκθεση στην ατμοσφαιρική ρύπανση έφτανε στο μέγιστο.

Οι ερευνητές έλαβαν υπ’ όψιν τους και άλλα στοιχεία, όπως η ηλικία, το σωματικό βάρος, το εισόδημα, το κάπνισμα, η κατανάλωση αλκοόλ και η φυσική κατάσταση.  

Όπως επισήμανε ο Τομ Κλέμενς, μπορεί οι άνθρωποι να υποφέρουν από το πρόβλημα, αλλά οι κυβερνώντες είναι αυτοί που πρέπει να δράσουν. «Οι πολίτες μπορούν να κάνουν ελάχιστα πράγματα, όπως να βελτιώσουν το φιλτράρισμα του αέρα στα σπίτια τους, να αποφεύγουν να κινούνται σε περιοχές με αυξημένη κίνηση αυτοκινήτων, αλλά αυτό δεν εξαρτάται απόλυτα από τους ίδιους. Δεν μπορούν πάντα να επιλέξουν πού θα ζουν, πού θα εργάζονται και πώς θα μετακινούνται για να πάνε στη δουλειά».