Αφύπνιση της μητέρας μέσα τους!

Oι τενίστριες, όσες προσδοκούσαν επανεκκίνηση της αγωνιστικής δραστηριότητας από την προηγούμενη Τετάρτη στη διοργάνωση «Grampians Trophy» της Μελβούρνης, σύμφωνα με τους νόμους που επιβάλει ο νέος κορονοϊός έκλεισαν 14 ημέρες εγκλεισμού σε ξενοδοχείο…

Αλλά, παρούσας της Μαρίας Σάκκαρη, δεν έπιασαν την ίδια μέρα, πάλι, ρακέτα…  Εργαζόμενος στο ξενοδοχείο της περιοριστικής διαμονής βρέθηκε θετικός στον ιό, ευνόητο ότι «δε θα γίνουν παιχνίδια μέχρι νεωτέρας», αποφάσισαν – ανακοίνωσαν οι διοργανωτές…

Είχαν προηγηθεί, λοιπόν, δυο εβδομάδες περιορισμού… Πώς κλιμακώθηκε η σκέψη τους; Η φυσική κατάστασή τους, αναπόφευκτα, επηρεάστηκε, πώς λοιπόν θα κινηθούν (αν και όταν επανέλθουν…) εντός αγωνιστικού χώρου; Με κριτήριο τη χωροταξία του γηπέδου τένις και τους κανονισμούς του παιχνιδιού, η έκρηξη είναι αναγκαία συνθήκη… Αναπόφευκτη δοκιμασία θα είναι η επανεμφάνιση λοιπόν!

Η αρχική προαναγγελία-κλήρωση έφερε στον φιλόδοξο δρόμο της Σάκκαρη την Αμερικανίδα παίκτρια – Νο 99 στην παγκόσμια κατάταξη, Αν Λι. Εξορθολόγισε το ερέθισμα που της δώσαμε, απόδειξη πως οι περιορισμοί της εποχής γεννούν ναι μεν αναπόφευκτη δυσαρέσκεια, μα και, ίσως απρόσμενη, ωριμότητα (σ.σ: γιατί φοβόμαστε να πούμε «φιλοσοφική διάθεση»;).

Η Αν Λι το απέδειξε: «Πώς πρόκειται για «δοκιμασία» του αθλητικού ταλέντου μου θα το έλεγα σε άλλη, ανώδυνη εποχή… Προτιμώ τη λέξη «δυσκολία» λοιπόν για την απουσία πλήρους ρυθμού προπονήσεων, αυτού που ήμουν μαθημένη πριν από την έναρξη του τουρνουά εδώ στην Μελβούρνη… Η λέξη «δοκιμασία» δεν είναι, λοιπόν, κατάλληλη! Στη δική μου, τη δική σας, σε κάθε άλλη πατρίδα έχει κυριολεκτική σημασία εδώ και περίπου ένα χρόνο, τόσες ζωές έχουν χαθεί… Άρα ο ιός έδωσε σημασία στις λέξεις, λέτε γι αυτό να ήρθε στην ζωή μας; Διψασμένες για κίνηση θα μπούμε στο γήπεδο, με την σκέψη μας, σας βεβαιώνω για αυτό μετά τις συζητήσεις που έχω κάνει με άλλες τενίστριες, να είναι ώριμη, πιο ώριμη από ποτέ…».

—Νιώθετε πως εκπροσωπείτε την γενικότερη ελπίδα που υπάρχει ,παγκοσμίως, για επάνοδο σε κανονικούς ρυθμούς ζωής;

«Τι ωραία, εύστοχη ερώτηση… Εγώ θα το έλεγα αλλιώς αλλά αυτή η διατύπωση είναι ακριβής! Αλήθεια, πολίτες σε κάθε μήκος και πλάτος του πλανήτη μας, είτε το συνειδητοποιούν είτε όχι, ψάχνουν, έχουν ανάγκη να δουν, να μάθουν για αθλητές, γενικότερα για ανθρώπους που παραμένουν ακμαίοι, ικανοί στην περίοδο της πανδημίας… Παίρνουν θάρρος, λένε «υπάρχει φως, αφού μπορούν εκείνοι μπορώ κι εγώ!». Το έχω διαπιστώσει αυτό από τις αντιδράσεις απλών ανθρώπων αλλά και συνεργατών μου…».        

Εκτός των ίδιων των τενιστριών, εκεί βρίσκονται και άλλα μεγάλα ονόματα, οι Γουότσον, Κουντερμέτοβα, Αζαρένκα, Κέρμπερ, οι δυο τελευταίες τα φαβορί για την πρώτη θέση στη Μελβούρνη… Αυστραλοί συνάδελφοι, κυρίως Αυστραλοί, επειδή οι άλλοτε πολυμελείς δημοσιογραφικές αποστολές έχουν περικοπεί, μας βεβαίωσαν πως όλες συμφωνούν ότι «της καλής παρουσίας προέχει και έπεται η ανώδυνη»… Θαρρείς μητρικό ένστικτο αναπηδά μέσα τους κι ας μην είναι ,ακόμη, οι ίδιες μητέρες…