Είναι πλέον ευρύτατα αποδεκτό ότι ο στόχος του Ιράν είναι να ανταλλάξει τον διεθνή έλεγχο του πυρηνικού του προγράμματος με την αποδοχή του από τις ΗΠΑ ως περιφερειακής δύναμης με νόμιμα και ζωτικά συμφέροντα.
Αν οι προθέσεις της Τεχεράνης είναι ξεκάθαρες, σε ό,τι αφορά τη Βόρεια Κορέα η κατάσταση πραγμάτων είναι πιο περίπλοκη καθώς στην πολιτική της Πιονγιάνγκ απέναντι στις ΗΠΑ σε σχέση με το πυρηνικό οπλοστάσιό της διαδραματίζει βαρύνοντα λόγο και η Κίνα.
Το κύριο ζητούμενο για τη βορειοκορεατική πλευρά είναι η εξομάλυνση των σχέσεων της χώρας με τη Νότια Κορέα που είναι αυτονόητο προαπαιτούμενο για τη γεωπολιτική σταθεροποίηση της Κορεατικής Χερσονήσου.
Σταθερότητα στην Κορεατική Χερσόνησο με τη συνεγγύηση των ΗΠΑ, της Νότιας Κορέας, της Ιαπωνίας και της Κίνας συνιστά εκ των πραγμάτων μια οριοθέτηση της πολιτικής ανάσχεσης της γεωπολιτικής ισχύος και εμβέλειας του Πεκίνου που έχει υιοθετήσει η Ουάσινγκτον και στην οποία επιχειρεί να συσπειρώσει τα κράτη της Ασίας-Ειρηνικού.
Σταθεροποίηση στην Κορεατική Χερσόνησο είναι βέβαιο ότι θα πυροδοτήσει δυναμική οικονομικών μεταρρυθμίσεων στον Βορρά που θα μπορούσε μελλοντικά να γίνει στενή σχέση με τον Νότο με κατάληξη την ενοποίηση.
Υπάρχει μέση οδός για την Ουάσινγκτον ώστε και να αποτραπεί μια ψυχροπολεμική υποτροπή που κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει ότι θα περιλαμβάνει θερμά επεισόδια, αλλά να ματαιωθεί μια επωφελής για το Πεκίνο φινλανδοποίηση της Κορεατικής Χερσονήσου;
Ο Κιμ Γιογκ Ουν προφανώς με κάποια πυρηνική-πυραυλική δοκιμή θα θυμίσει αργά ή γρήγορα ότι το σημερινό στάτους κβο δεν γίνεται αποδεκτό από την Πιονγιάνγκ ως κανονικότητα.
Την αμφιθυμία της κυβέρνησης Μπάιντεν ως προς την αντιμετώπιση της πυρηνικής διπλωματίας του Κιμ Γιογκ Ουν και της εργαλειοποίησή της από το Πεκίνο αποτυπώνει χθεσινή ανάλυση του Reuters η οποία αφήνει να εννοηθεί ότι στον Λευκό Οίκο υπάρχει προβληματισμός για το αν πρέπει οι ΗΠΑ να συνεχίσουν να επιδιώκουν την πλήρη αποπυρηνικοποίηση της Βόρειας Κορέας.
