Η σύλληψη στο Πανεπιστήμιο της Λέιδα του Καταλανού τραγουδιστή ραπ Πάμπλο Ασέλ, που καταδικάστηκε ως υπόλογος για τρομοκρατία και προσβολές στο στέμμα, ενεργοποίησε τους δρόμους της Καταλονίας και της Ισπανίας.
Ο Ασέλ καταδικάστηκε για τους στίχους ενός τραγουδιού και για μια συλλογή tweets. Δεν είναι μια μεμονωμένη περίπτωση. Πριν από τρία χρόνια, ένας άλλος τραγουδιστής ραπ της Μαγιόρκα, ο Valtonyc, αναγκάστηκε να αυτοεξοριστεί στο Βέλγιο για να μην πάει στη φυλακή με τις ίδιες κατηγορίες.
Η Ισπανία έχει την «τιμή» να είναι η μοναδική χώρα στον κόσμο με τους περισσότερους καταδικασμένους καλλιτέχνες, 15 τέτοιες περιπτώσεις μέχρι στιγμής.
Οταν ο Ισπανός δικτάτορας Φρανσίσκο Φράνκο επρόκειτο να πεθάνει στο κρεβάτι, είπε «όλα είναι δεμένα και καλά δεμένα». Είχε δίκιο, στην Ισπανία, οι τελευταίοι δικαστές και αστυνομικοί της δικτατορίας έγιναν οι πρώτοι δικαστές και αστυνομικοί της νέας δημοκρατίας.
Δεν πρέπει να εκπλαγούμε που σήμερα η αστυνομία παρακολουθεί τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για να κατηγορήσει πολίτες για τα tweets τους και ότι οι δικαστές καταδικάζουν μουσικούς για τους στίχους των τραγουδιών τους. Ο Φράνκο πέθανε, αλλά ο φρανκισμός παρέμεινε στα θεσμικά όργανα.
Η ίδια η μοναρχία είναι μια κληρονομιά του Φράνκο. Ηταν ο ίδιος δικτάτορας που επέλεξε τον διάδοχό του, τον βασιλιά Χουάν Κάρλος, τον πατέρα του σημερινού βασιλιά. Τόσο ο Ασέλ όσο και ο Valtonyc διώκονται γιατί επέκριναν το στέμμα. Αλλά αυτό που επικρίνουν επιβεβαιώθηκε από τον Τύπο σε όλο τον κόσμο: ότι ο πρώην βασιλιάς Χουάν Κάρλος διερευνάται για την αμφίβολη προέλευση των χρημάτων που διατηρεί στην Ελβετία.
Επιπλέον, ο γαμπρός του βρίσκεται στη φυλακή για επιχειρήσεις-απάτη. Η ισπανική μοναρχία είναι τόσο αδύναμη που οι στίχοι των τραγουδιών την κάνουν να τρέμει.
.jpg)
