Την ώρα που ο Μπάιντεν κλιμακώνει την επιθετική ρητορική κατά του Πούτιν, το Βερολίνο επισπεύδει την ολοκλήρωση της κατασκευής του Nord Stream-2, ενώ κάθε μέρα που περνά ενισχύεται η προοπτική αποφασιστικής συμβολής του εμβολίου Σπούτνικ στην προσπάθεια να θωρακιστεί η Ε.Ε. με ένα τείχος ανοσίας.
Ετσι η σπουδή του Μπάιντεν να αρχίσει τις εχθροπραξίες με το Κρεμλίνο μόνον ως προσπάθεια οριοθέτησης των σχέσεων της Ε.Ε. και κυρίως της Γερμανίας με τη Ρωσία μπορεί να ερμηνευτεί.
Μια παρατεταμένη κανονικότητα στις σχέσεις Βερολίνου-Βρυξελλών με τη Μόσχα εκ των πραγμάτων υπονομεύει τη διατλαντική σχέση και ταυτόχρονα πριμοδοτεί μια ευρασιατική σύγκλιση.
Αν μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου δεν υπάρχει απειλή εξ Ανατολών, τότε η δυναμική της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης θα οδηγήσει μοιραία σε προσέγγιση με τη Ρωσία.
Τα όσα συνέβησαν την άνοιξη του 2003 συνέβαλαν αποφασιστικά στη διαμόρφωση της πολιτικής της Ουάσινγκτον απέναντι στη Μόσχα.
Τότε η Γαλλία του Σιράκ και η Γερμανία του Σρέντερ συγκρούστηκαν μετωπικά με τον Μπους για το Ιράκ και ξεκίνησαν τριμερείς συναντήσεις κορυφής με τον Πούτιν.
Είναι πέραν πάσης αμφιβολίας ότι οι ΗΠΑ μέσω της ηγεμονικής τους θέσης στο ΝΑΤΟ και στη διατλαντική σχέση συνολικά θέλουν να διασφαλίσουν ως δεδομένη τη συστοίχιση των Ευρωπαίων συμμάχων τους με τις κατά καιρούς διακυμάνσεις των σχέσεών τους με τη Μόσχα.
Τούτων λεχθέντων το αφήγημα της ανάμειξης του Κρεμλίνου στην προεκλογική εκστρατεία του 2020 υπέρ του Τραμπ έχει προφανώς και εσωτερική πολιτική σκοπιμότητα.
Είναι η απάντηση του νυν προέδρου στο αφήγημα του προκατόχου του ότι το αποτέλεσμα των εκλογών του περασμένου Νοεμβρίου είναι αποτέλεσμα μιας καλά προετοιμασμένης νοθείας.
Ζητούμενο παραμένει πώς η σκληρή γλώσσα Μπάιντεν θα αποτυπωθεί στην επιβολή πρόσθετων κυρώσεων στη Ρωσία που αναμένεται τις επόμενες μέρες.
Ετσι η ανάκληση στη Μόσχα του Ρώσου πρέσβη στις ΗΠΑ ερμηνεύεται ως σαφής προειδοποίηση ότι το Κρεμλίνο δεν θα αποδεχθεί ως κανονικότητα την περικύκλωση της χώρας από ένα τείχος κυρώσεων.
