Μέλη των Pussy Riot και άλλοι δημοκρατικοί πολίτες αντιμέτωποι με το ρωσικό καθεστώς

Μετά τις μαζικές διαδηλώσεις στις 23/1/2021 που έγιναν σε όλη τη Ρωσία ενάντια στη φυλάκιση του Αλεξέι Ναβάλνι, ανάμεσα σε χιλιάδες άλλα άτομα συνελήφθησαν τα μέλη του κινήματος Pussy Riot, Μαρία Αλιόχινα, Λούσι Στάιν και Βικτόρια Ναράχσα.

Κατόπιν του σχετικού δικαστηρίου η Μαρία Αλιόχινα και η Λούσι Στάιν με την κατηγορία παράβασης του ρωσικού νόμου για τη δημόσια υγεία και την επιδημία τίθενται σε κατ’ οίκον περιορισμό μέχρι τις 23/3/2021 και αντιμετωπίζουν μέχρι δύο χρόνια φυλάκισης.

Αξίζει να σημειωθεί ότι τα δύο αυτά μέλη είναι ζευγάρι και ότι τους έχει επιβληθεί να μένουν σε ξεχωριστά σπίτια και επίσης δεν έχουν τη δυνατότητα διαδικτυακής επικοινωνίας ή εργασίας, που σημαίνει ότι δεν μπορούν να καλύψουν τα έξοδα ούτε τα δικά τους ούτε των οικογενειών τους. Αν ανατρέξουμε στο χρονικό αυτών των γεγονότων θα αντιληφθούμε καλύτερα τη σημασία τους.

Με την πάροδο των ετών η κυβέρνηση του προέδρου της Ρωσίας Βλαντίμιρ Πούτιν εξελίσσεται σε αυταρχικό καθεστώς. Ο ίδιος αριθμεί πάνω από είκοσι χρόνια στην εξουσία. Το 2020 έγινε και δημοψήφισμα το οποίο του επέτρεψε να συνεχίσει να κυβερνά με αυξημένες εξουσίες. Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης είναι ελεγχόμενα από την κυβέρνηση και οι εναλλακτικές φωνές διώκονται, άνθρωποι που δέχονται οικονομική βοήθεια από το εξωτερικό κατηγορούνται ως πράκτορες, οι διαδηλώσεις απαγορεύονται.

Πλούτος συγκεντρώνεται αφειδώς στα χέρια ολιγαρχών. Οχι σπάνια όσοι και όσες εναντιώνονται στο καθεστώς δέχονται σωματική βία που φτάνει και στη δολοφονία, όπως στην περίπτωση του αντιπολιτευόμενου Μπορίς Νεμτσόφ το 2015.

Και φυσικά όπως στην περίπτωση του αντιπολιτευόμενου Αλεξέι Ναβάλνι, που δεν του επιτρέπεται να συμμετάσχει σε εκλογές, έχει φυλακιστεί πολλάκις και εσχάτως το καλοκαίρι του 2020, όπως όλα δείχνουν, έγινε απόπειρα δολοφονίας του με τον νευροτοξικό παράγοντα Νόβιτσοκ από Ρώσους πράκτορες. Αφότου ανάρρωσε στη Γερμανία, όπου αρχικά βρισκόταν επί τρεις εβδομάδες σε κώμα, μόλις πάτησε το πόδι του στις 17/1/2021 στη Ρωσία συνελήφθη.

Τελικά καταδικάστηκε σε δυόμισι χρόνια φυλάκισης σε κατάστημα σωφρονιστικής εργασίας, διότι δεν παρουσιάστηκε ως όφειλε σε αστυνομικό τμήμα μια και ανάρρωνε στη Γερμανία.

Τα καταστήματα σωφρονιστικής εργασίας είναι φυσική συνέχεια των σοβιετικών φυλακών-κολαστηρίων καταναγκαστικής εργασίας. Σύμφωνα με μαρτυρίες, η εργασία ξεπερνά πολύ το οχτάωρο, πρακτικά χωρίς οι κρατούμενοι να παίρνουν μισθό, με μηδαμινή ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και άθλιες συνθήκες που οδηγούν ενίοτε ακόμη και σε ακρωτηριασμό λόγω κρύου, με φαγητό που κάποιες φορές είναι κυριολεκτικά σάπιο και φυσικά με ξεκάθαρα βίαιες και τιμωρητικές συμπεριφορές που σαφώς δεν έχουν να κάνουν με την επανένταξη των κρατουμένων στην κοινωνία.

Σε αυτές τις συνθήκες, όπως είναι αρκετά γνωστό, βρέθηκαν και τα μέλη των Pussy Riot Νάντια Τολοκονίκοβα, Μαρία Αλιόχινα και Γεκατερίνα Σαμουτσέβιτς που φυλακίστηκαν για δύο χρόνια το 2012 ύστερα από μια καλλιτεχνική παρέμβαση σε χριστιανικό ναό όπου τραγούδησαν μια πανκ προσευχή, ζητώντας από την Παναγία να διώξει τον Πούτιν. Η Αλιόχινα και η Τολοκονίκοβα έχουν αναφέρει τις εμπειρίες τους σε βιβλία που έγραψαν.

Μετά την απελευθέρωσή τους καθόλου δεν σταμάτησαν τη δράση τους. Ευθύς εξ αρχής ίδρυσαν το ανεξάρτητο μέσο ενημέρωσης «Μεντιαζόνα» το οποίο είναι και παρατηρητήριο των δικαιωμάτων των κρατουμένων στη Ρωσία. Παραμένουν αυτόνομες και ενεργές στο φεμινιστικό, στο ΛΟΑΤΚΙ+ και στο ευρύτερο αντιαυταρχικό κίνημα με όποιο τρόπο μπορούν.

Μέσα από τους στίχους των τραγουδιών τους, τις συναυλίες και τις καλλιτεχνικές παρεμβάσεις τους, τις πορείες, τη δικτύωση και την αλληλεγγύη σε ανθρώπους μέσα στη Ρωσία και διεθνώς. Και όλα αυτά με κίνδυνο της ζωής και της ελευθερίας τους, με μέλη τους να φυλακίζονται τακτικά και τη δηλητηρίαση ενός εξ αυτών, του Πιοτρ Βερζίλοφ, το 2018, ο οποίος όμως επιβίωσε. Και τώρα διώκονται για τη στήριξή τους στον Ναβάλνι.

Για αυτή τη στήριξη έχουν δεχθεί επικρίσεις, καθώς ο Ναβάλνι στο παρελθόν έχει εκφράσει εθνικιστικές απόψεις. Οι ίδιες, όπως κι εγώ, διαφωνούν ρητά με αυτές τις απόψεις του Ναβάλνι. Ωστόσο αυτός δεν παύει να ανήκει στο δημοκρατικό τόξο, να ζητάει διαύγεια, δικαιοσύνη, οικονομική ισότητα, να είναι ο μοναδικός κομματικός ηγέτης που τάσσεται υπέρ του γάμου ομόφυλων ζευγαριών στη Ρωσία και να μάχεται με γενναιότητα απέναντι στο καθεστώς.

Στην τελική, ας απελευθερωθούν οι πολιτικοί κρατούμενοι και ας υπάρχει ένα δημοκρατικό πλαίσιο πιθανών διαφωνιών μαζί τους. Ανεξάρτητα από τον Ναβάλνι, η στήριξη ενός παγκόσμιου δημοκρατικού τόξου –κοινοβουλευτικού και μη– είναι αναγκαία, λαμβάνοντας υπόψη την ανάδυση όλο και πιο αυταρχικών πολιτικών τόσο στη χώρα μας όσο και αλλού. Ο,τι συμβαίνει σε έναν τόπο επηρεάζει περισσότερο από ποτέ όλους τους τόπους στις παγκοσμιοποιημένες κοινωνίες μας. Ο αγώνας των ανθρώπων, γνωστών και άγνωστων, για δίκαιο και ανθρωπιά σε κάθε γωνιά του πλανήτη είναι κοινός.

Ας αναφέρουμε και μερικά ενδεικτικά μέσα στήριξης για τη Μαρία Αλιόχινα, τη Λούσι Στάιν και άλλους Ρώσους πολιτικούς κρατούμενους. Η ατομική και συλλογική πληροφόρηση βοηθάει σε μια συνολική συνειδητοποίηση και περιθωριοποίηση των αυταρχικών πολιτικών. Η διαμαρτυρία μέσω πορειών και παρέμβασης σε διοικητικά κέντρα, όπως η ρωσική πρεσβεία, αυξάνει την πίεση.

Οι διπλωματικές πιέσεις μέσω θεσμικών πολιτικών προσώπων ή οι πιέσεις μέσω προσωπικοτήτων της τέχνης, της επιστήμης και των λοιπών τομέων, επίσης. Η εκδήλωση συμπαράστασης με ένα γράμμα ή ένα βίντεο υπενθυμίζει στους διωκόμενους ότι δεν είναι μόνοι, αλλά και στο καθεστώς. Φυσικά, η οικονομική στήριξη των διωκόμενων είναι κομβική, για να καλύπτουν τα έξοδα αυτών και των οικογενειών τους.

Ας κλείσουμε λοιπόν, ζητώντας να απελευθερωθούν όλοι οι πολιτικοί κρατούμενοι και τα μέλη των Pussy Riot εν όψει της δίκης τους στις 23 του τρέχοντος μήνα και εκφράζοντας με λόγια και έργα την αλληλεγγύη μας στον δίκαιο αγώνα τους.

*Προγραμματιστής, συμμετέχει ενεργά στο αντιαυταρχικό κίνημα