Μπήκαμε στην εβδομάδα των παθών της 200ής επετείου από την Επανάσταση του Εικοσιένα! Με γεια μας με χαρά μας, εμβολιασμένοι και αναμένοντες, με βαλβίδες αποσυμπίεσης ή αναπνευστικούς σωλήνες. Ομως τα πρώτα δείγματα που έσκασαν μύτη από τσαρούχι και φουστανέλα την περασμένη βδομάδα μάλλον επαληθεύουν συγγενικό μου πρόσωπο που μου έλεγε (πλέον η επικοινωνία με συγγενείς γίνεται μέσω κινητού, σκάιπ ή βάιμπερ…) ότι με τον κορονοϊό είμαστε τυχεροί μες στην ατυχία μας… «Γιατί, φαντάσου τι θα γινόταν με τους εορτασμούς της επετείου! Τι θα βλέπανε τα μάτια μας! Ευτυχώς που υπάρχει ο κορονοϊός και γλιτώνουμε τα πολλά. Ουδέν κακόν αμιγές καλού…», κατέληξε.
Τα πρώτα δυο δείγματα, που παίχτηκαν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και σχολιάστηκαν επαρκώς και ποικιλοτρόπως, είναι: Η εμφάνιση της προέδρου των εορτασμών (η ιδία και των Ολυμπιακών Αγώνων, που οικονομικά τουλάχιστον ήταν για τη χώρα η αφετηρία από την οποία αρχίσαμε να μετράμε ανάποδα…) κ. Αγγελοπούλου στον εορτασμό απελευθέρωσης της Μάνης: ένδυση αρχαιοπρεπής, τσαντάκι εμπνευσμένο από τον Αγώνα: φουστανέλα – τσαρούχι· πανάκριβα και από γνωστούς σχεδιαστές, αλλά το συνδηλούμενο προδιαθέτει και για τα επόμενα· όσα, αλίμονο, θα γίνουν εντέλει.
Την παράσταση όμως έκλεψε το θρυλικό πλέον εξώφυλλο (παρότι απεσύρθη άμα τη εμφανίσει, προ κυκλοφορίας, από την καζούρα) στο τελευταίο «ΒΗΜagazino», με τον Μητσοτάκη δεσπόζοντα στο κέντρο, ντυμένος Γέρος του Μοριά, την κ. Αγγελοπούλου σε ρόλο Μπουμπουλίνας και ολόγυρα, σε σμίκρυνση και σε δεύτερους ρόλους, περίπου ορντινάντσας, το σύμπαν της ευρωπαϊκής ηγεσίας (μέχρι Πούτιν), που διά της παρουσίας της θα προβάλει, υποτίθεται, το πνεύμα του Εικοσιένα!
Κιτς του κερατά δηλαδή. Ομως και ενδεικτική μαρτυρία όσων υπηρετούν και ενθαρρύνουν την κακογουστιά, αλλά και επιχειρούν να (μας) την επιβάλουν. Κυρίως –η αισιόδοξη πλευρά– πρόγευση από χειρότερα που μας γλιτώνει ο… ευεργέτης κορονοϊός…
