Οι μέρες που ζούμε στον χώρο του θεάματος είναι και περίεργες και κρυφές. Λες και κρύβονται επτασφράγιστα μυστικά δεκαετιών, που με την έξοδό τους στο φως θα ταρακουνηθεί σύγκορμη η κοινωνική μας συνοχή. Αστειότητες! Το μόνο που υπάρχει είναι η ανθρώπινη αδυναμία να συγκρατήσει τα πάθη και τις φιλοδοξίες.
Ολες οι προσωπικές περιπέτειες του παρελθόντος έρχονται τώρα και μας βρίσκουν ανέτοιμους. Οπως είναι φυσικό, μας αιφνιδιάζουν. Οταν λέμε ότι γνωρίζαμε αλλά δεν πολυμιλούσαμε, εννοούμε ότι βλέπαμε και διακρίναμε «συμπεριφορές».
Δεν είμαστε από το πρωί μέχρι το βράδυ στα καμαρίνια και στα δωμάτια των εμπλεκομένων! Φυσικά η αδράνεια όλων μας απέναντι και στα μικρά περιστατικά ψευτοαλαζονείας, έπαρσης και κατάχρησης της εξουσίας μάς αποδίδει ένα μέρος ευθύνης. Το ότι οι πράξεις των καταγγελλομένων είναι καταδικαστέες δεν σηκώνει κουβέντα και διαπραγμάτευση.
Η Δικαιοσύνη θα απαντήσει σε όλα, είτε νομικά είτε κοινωνικά. Υπάρχουν αρκετοί που φοβούνται ότι το πλήγμα που θα δεχτεί το θέατρο θα είναι βαρύ. Το θέατρο όμως είναι μια αξία που υπερβαίνει όλες αυτές τις μικρότητες. Οταν καταρρέουν κάποιοι και κάποιες δεν σημαίνει ότι συμπαρασύρουν και τις αξίες.
Το θέατρο είναι χώρος αιρετικός, παράξενος και «άγνωστος». Αυτό γοητεύει τους ανθρώπους που το υπηρετούν, όπως και αυτούς που το πληρώνουν, δηλαδή τους θεατές. Η μαγεία και η γοητεία δεν κινδυνεύουν από την αισθητική της μαγκιάς. Ας υπηρετήσουμε λοιπόν την τέχνη μας με δυνατή σκέψη και καθαρή καρδιά και οι θεατές θα ακολουθήσουν αν εμείς είμαστε συνεπείς.
Κι ας μην ξεχνάμε όλοι μας ότι εμπεριέχουμε έναν λαμπερό κι έναν σκοτεινό εαυτό. Η διαχείριση και ο έλεγχος της σκοτεινής μας πλευράς δημιουργούν τον πολιτισμό. Το να συμπεριφερόμαστε σαν «άγιοι» μάλλον είναι για γέλια. Το όψιμο δε ενδιαφέρον πολλών τηλεοπτικών εκπομπών για την ηθική θωράκιση των καλλιτεχνών είναι για τρανταχτά γέλια. Για να μην πω για κλάματα!
