Περί διαχείρισης της πανδημίας στη χώρα μας

Είναι κοινός τόπος ότι δεν τη διαχειριστήκαμε σωστά. Δεν υπήρχε σχέδιο αντιμετώπισής της και πολύ φοβάμαι ότι δεν υπάρχει και τώρα με ολέθριες συνέπειες για τη ζωή των πολιτών. Μερικές αποδείξεις ότι δεν υπήρχε σχέδιο αντιμετώπισης της πανδημίας είναι: το άνοιγμα των συνόρων το καλοκαίρι χωρίς μέτρα, η κίνηση στα ΜΜΜ, το άνοιγμα των σχολείων χωρίς ουσιαστικά μέτρα προστασίας, η ομολογία του πρωθυπουργού ότι υπήρξαν τελικά λοιμωξιολόγοι αλλά και τοπικοί παράγοντες που ζητούσαν να κλείσει νωρίτερα η Θεσσαλονίκη αλλά όχι εισήγηση, παρότι βέβαια ο ίδιος πριν από κάποιες μέρες σε συνέντευξή του στον Alpha και τον δημοσιογράφο Αντώνη Σρόιτερ δήλωσε: «Εχω πει ότι εκ των υστέρων μπορεί να έκλεινα τη Βόρεια Ελλάδα, τη Θεσσαλονίκη μία εβδομάδα νωρίτερα. Αλλά, ξέρετε, τότε δεν υπήρχαν αιτήματα από κανέναν να κλείσουμε νωρίτερα, ούτε κανένας ειδικός μάς το είχε υποδείξει αυτό (…)» κ.λπ.

Μερικές αποδείξεις ότι δεν υπάρχει σχέδιο και τώρα ή τουλάχιστον καλό σχέδιο είναι: τα πολλά είδη click (!) για την εκκίνηση της οικονομίας, οι αστοχίες και η ανοργανωσιά με τον εμβολιασμό, ιδίως των πρώτων ημερών με τον εμβολιασμό και τη φωτογράφιση των ημετέρων, και το γεγονός ότι χρειάζονται πολλοί περισσότεροι εμβολιασμοί/ημέρα απ’ όσους έχουν ανακοινωθεί για να επιτευχθεί η πολυπόθητη ανοσία και οι παλινωδίες με το πρόστιμο των 500 ευρώ! Επίσης εξακολουθεί να παραμένει το ερώτημα γιατί δεν δημοσιοποιούνται τα πρακτικά της επιτροπής των λοιμωξιολόγων όπως ζητούν όλοι; Μήπως επειδή η κυβέρνηση θέλει να χρησιμοποιεί τις εισηγήσεις τους κατά πώς τη βολεύει;

Δεν πιστεύω ότι ο λόγος που δεν ενισχύεται το ΕΣΥ είναι η έλλειψη γιατρών και νοσηλευτών, όπως δήλωσε ο πρωθυπουργός. Και αν δεν υπάρχουν επαγγελματίες υγείας για να στελεχώσουν το δημόσιο σύστημα υγείας, όπως διατείνεται ο κ. πρωθυπουργός, γιατί δεν δίνονται κίνητρα για να βρεθούν; Σαφώς αντικίνητρα αποτελούν οι χαμηλές απολαβές, οι απλήρωτες εφημερίες και οι λοιπές κακές εργασιακές συνθήκες.

Στην πολιτική, όπως και στην υπόλοιπη ζωή, υπάρχουν προτεραιότητες που αποδεικνύονται με πράξεις. Στην περίπτωση αυτή προτεραιότητα είναι η πρόσληψη ειδικευμένου προσωπικού διότι χωρίς αυτό δεν λειτουργούν οι ΜΕΘ, οι ΜΑΦ, που και αυτές είναι σε έλλειψη.

Μια πανδημία αντιμετωπίζεται σαφώς με σχέδιο και πρωτίστως με υγειονομικά μέτρα προστασίας των πολιτών και όχι με μέτρα καταστολής. Δεν μπορεί τα δεύτερα να είναι περισσότερα από τα πρώτα!

Είναι γνωστό ότι έχουμε πανδημία με έναν επιθετικό ιό και χρειάζεται προσοχή, προφύλαξη και τήρηση των υγειονομικών μέτρων. Ομως η πανδημία δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται ως πρόσχημα για τον περιορισμό δημοκρατικών διαδικασιών, δικαιωμάτων και προσωπικών ελευθεριών, τα οποία και εν μέσω πανδημίας πρέπει να προστατεύονται.

Η επιστολή δημοσιεύτηκε στο φύλλο της «Εφ.Συν.» τη Δευτέρα 25/01/2021.