Ηττα Κεραμέως και στην αξιολόγηση

Οι εκπαιδευτικοί μίλησαν. Σύμφωνα με τα υπάρχοντα στοιχεία, το 76% των καθηγητών και το 85% των δασκάλων και των νηπιαγωγών είπαν όχι στα σχέδια Κεραμέως για την εσωτερική και εξωτερική αξιολόγηση.

Παρ’ όλη την καραντίνα και την αδυναμία ζωντανής λειτουργίας των περισσοτέρων συλλόγων διδασκόντων στη χώρα, παρ’ όλη την αδυναμία επικοινωνίας των εκπαιδευτικών με τα συλλογικά τους όργανα, παρ’ όλες τις φήμες και την τρομοκρατία από διάφορους πρόθυμους (απειλές για πειθαρχικά, για περικοπές μισθών, κ.λπ.), η συντριπτική πλειονότητα των συλλόγων διδασκόντων σε νηπιαγωγεία, δημοτικά, γυμνάσια και λύκεια δήλωσαν απεργία-αποχή στην αξιολόγηση-λαιμητόμο που θέλει να υλοποιήσει το ΥΠΑΙΘ.

Οι εκπαιδευτικοί γνωρίζουν ότι είναι αντιμέτωποι με μια πολιτική που επιδιώκει τις «μεταρρυθμίσεις» ενάντια στη δημόσια εκπαίδευση με βάση τις κατευθύνσεις Ε.Ε. – ΟΟΣΑ και ΔΝΤ, που ακολούθησαν όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις μέχρι τώρα, χωρίς να μπορέσουν να τις εφαρμόσουν.

Το ΥΠΑΙΘ είναι φανερά στριμωγμένο καθώς για δεύτερη φορά (η πρώτη στις ηλεκτρονικές εκλογές για τα Υπηρεσιακά Συμβούλια, όπου η αποχή ξεπέρασε το 92%), μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα, αποδοκιμάζονται οι επιλογές του μαζικά. Παρ’ όλα αυτά δεν θα αφήσει την κατάσταση να εξελίσσεται με αυτό τον τρόπο. Σίγουρα θα σκληρύνει τη στάση του για δύο λόγους:

Πρώτον, γιατί την επόμενη εβδομάδα θα δημοσιευτεί η 9η έκθεση ενισχυμένης εποπτείας της Ε.Ε. και η αξιολόγηση στην εκπαίδευση είναι προαπαιτούμενο.

Δεύτερον, αν σήμερα η κυβέρνηση υποχωρήσει απέναντι στην εκπαίδευση, αυτό μπορεί να δημιουργήσει χιονοστιβάδα εξελίξεων και θα υπάρξει γενικότερα σοβαρό πολιτικό πρόβλημα καθώς, εκτός από τα ΑΕΙ, αυτοαπασχολούμενοι, μαγαζάτορες, εργαζόμενοι στην εστίαση, στον τουρισμό κ.λπ. είναι στα κάγκελα.

Οι ελιγμοί

Τι επιδιώκει τώρα η υπουργός Παιδείας Νίκη Κεραμέως; Προφανώς δύο είναι οι βασικές επιδιώξεις της:

Πρώτον, να προσποιηθεί ότι κάνει μια υποχώρηση έτσι ώστε να «τραβήξει» μια οργανωμένη συνδικαλιστική δύναμη φανερά με τα σχέδια του υπουργείου, η οποία να προστεθεί και αυτή στις δυνάμεις που επιχειρούν να πειθαναγκάσουν τους εκπαιδευτικούς να αποδεχτούν το νέο αντιδραστικό θεσμικό πλαίσιο. Να δημιουργήσει, δηλαδή, και τυπικά εσωτερική διάσπαση στις εκπαιδευτικές ομοσπονδίες ΟΛΜΕ και ΔΟΕ.

Δεύτερον, ετοιμάζει, προφανώς, νέα αντιπαιδαγωγική, αντιεκπαιδευτική ρύθμιση στο νομοσχέδιο για την αξιολόγηση που θα φέρει τις επόμενες μέρες στη Βουλή, ενώ παράλληλα προετοιμάζει βομβαρδισμό απειλών και εκβιασμών των εκπαιδευτικών και των διευθυντών των σχολικών μονάδων.

Εξάλλου είναι εμφανές πως το επόμενο 15ήμερο οι πρόθυμες πένες της προπαγάνδας θα πάρουν φωτιά. Ηδη τα πρώτα δείγματα με αρθρογραφία στα «ΝΕΑ» και στον «Ελεύθερο Τύπο» είναι γνωστά.

Τις επόμενες μέρες οι γνωστοί αοιδοί της συναίνεσης στα κεντρικά ΜΜΕ θα μιλήσουν για τη συνάντηση υπουργείου, ΟΛΜΕ-ΔΟΕ, για τον διάλογο που αρνούνται οι «δεινόσαυροι συνδικαλιστές», για τις καλές προθέσεις της υπουργού, για τις νομοθετικές της παρεμβάσεις που αναβαθμίζουν το δημόσιο σχολείο, για τη «γάγγραινα των συνδικαλιστών», για τα κόμματα που βρίσκονται πίσω από συγκεκριμένες συνδικαλιστικές δυνάμεις, για τους υποκινητές των αναταραχών, τους τεμπέληδες της εύφορης κοιλάδας.

Οι εκπαιδευτικοί έχουν ένα και μόνο όπλο που όταν το χρησιμοποιούν είναι υπερόπλο: μαζική ενωτική αντίσταση στην επιχειρούμενη ιδιωτικοποίηση – εμπορευματοποίηση της εκπαίδευσης. Η εμπειρία των εκπαιδευτικών αγώνων δείχνει ότι όταν οι εκπαιδευτικοί είχαν μαζική ενωτική παρατεταμένη αντίσταση λύγιζαν και ανέτρεπαν τις κυρίαρχες πολιτικές ή, ακόμη και αν περνούσαν στα χαρτιά, τις καθιστούσαν ανενεργές.