«Θα τα ξαναπούμε σύντομα… Θα επιστρέψω με τον ένα ή τον άλλο τρόπο». Περισσότερο σαν απειλή ακούστηκε στους περισσότερους Αμερικανούς -και όχι μόνον- η χθεσινή, αποχαιρετιστήρια ομιλία του Ντόναλντ Τραμπ ως 45ου προέδρου των ΗΠΑ, ο οποίος φέρεται να ετοιμάζει από τώρα επεισοδιακή επιστροφή στο πολιτικό προσκήνιο, κόντρα στη δεύτερη παραπομπή του και στις εκκρεμότητές του με την αμερικανική Δικαιοσύνη σε περίπου 30 υποθέσεις…
Μπροστά στα μέλη της οικογένειάς του και λιγοστούς συνεργάτες και υποστηρικτές του, που συγκεντρώθηκαν στη βάση Αντριους για να τον ξεπροβοδίσουν (μία σύντομη τελετή, από την οποία έλαμψαν διά της απουσίας τους ο αντιπρόεδρος Μάικ Πενς και η ηγεσία των Ρεπουμπλικανών), ο Τραμπ λίγο-πολύ συγχάρηκε τον εαυτό του για τα «τέσσερα καταπληκτικά χρόνια» της προεδρικής θητείας του.
Σε ακόμη ένα δείγμα πολιτικής μικροψυχίας, δεν αναγνώρισε την εκλογική ήττα του, ούτε και κάποιο μερίδιο πολιτικής ευθύνης για τα πεπραγμένα του -ούτε καν για τον καταστροφικό χειρισμό της πανδημίας. Αντίθετα, επιδίωξε να οικειοποιηθεί τα θετικά της πολιτικής προκατόχων του ή ακόμη και του Τζο Μπάιντεν, υποστηρίζοντας ότι η όποια επιτυχία του 46ου προέδρου θα οφείλεται στα επιτεύγματα της δικής του προεδρίας.
Δεν αναφέρθηκε καν ονομαστικά στον διάδοχό του -ούτως ή άλλως δεν είχε καν την ευθιξία να τον υποδεχτεί στον Λευκό Οίκο και δεν παρέστη ούτε στην τελετή ορκωμοσίας, σπάζοντας μία παράδοση 150 χρόνων πολιτικού πολιτισμού στις ΗΠΑ. Τρεις ώρες πριν αναλάβει και επίσημα προεδρικά ο Μπάιντεν, ο Τραμπ είχε ήδη επιβιβαστεί -για τελευταία φορά- στο προεδρικό αεροσκάφος, με προορισμό το θέρετρό του στη Φλόριντα, υπό του ήχους του My way του Φρανκ Σινάτρα…
Ο Τραμπ έφυγε υπό τη βαριά «σκιά» της εφιαλτικής προεδρίας του, των εκτρόπων στο Καπιτώλιο (που -όπως δήλωσε και ο επικεφαλής των Ρεπουμπλικανών στη Γερουσία, Μιτς Μακόνελ- «προκάλεσε» με τη διχαστική και εμπρηστική ρητορική του), της δεύτερης παραπομπής του και των χαμηλότερων στα αμερικανικά χρονικά ποσοστών δημοφιλίας απερχόμενου προέδρου (μόλις 34%, σύμφωνα με τελευταία μέτρηση της εταιρείας Gallup).
Παρ’ όλα αυτά, στο τελευταίο 24ωρο της χαώδους προεδρίας του, ο Τραμπ προανήγγειλε συνεχώς την πολιτική επιστροφή του. «Αισίως, το αντίο δεν θα είναι για πολύ», είπε φεύγοντας -σαν κυνηγημένος- με το προεδρικό ελικόπτερο από τον Λευκό Οίκο. «Μαζί με εκατομμύρια σκληρά εργαζόμενων πατριωτών σε αυτή τη γη, φτιάξαμε το μεγαλύτερο πολιτικό κίνημα στην ιστορία της χώρας μας», που «είναι μόλις στην αρχή του», είχε τονίσει λίγες ώρες νωρίτερα στο τελευταίο μαγνητοσκοπημένο μήνυμά του από τον Λευκό Οίκο. Προφανώς, απευθυνόταν στην ετερογενή εκλογική βάση του, που σε σημαντικό βαθμό δείχνει να είναι πράγματι προσωποπαγής. Τουλάχιστον προσώρας…
«Πατριωτικό Κόμμα»
«Ο Τραμπ συζήτησε τις τελευταίες ημέρες με συνεργάτες του την ίδρυση ενός νέου κόμματος», γράφει -επικαλούμενη πηγές της- η Wall Street Journal. Το φημολογούμενο όνομα αυτού; «Πατριωτικό Κόμμα».
«Δεν είναι σαφές πόσο σοβαρά το σκέφτεται ο Τραμπ», υπογραμμίζει η αμερικανική εφημερίδα. Η ίδρυσή του, άλλωστε, «θα απαιτήσει σημαντικές επενδύσεις σε κεφάλαια και σε χρόνο». Ομως «ο Τραμπ διαθέτει μεγάλη βάση υποστηρικτών, αρκετοί από τους οποίους δεν ήταν ενεργοί στις τάξεις των Ρεπουμπλικανών πριν από την προεκλογική εκστρατεία του, το 2016».
Βέβαια, «τα τρίτα κόμματα έχουν αποτύχει να εξασφαλίσουν αρκετή υποστήριξη για να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στις εθνικές εκλογές», επισημαίνεται στο δημοσίευμα. Σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο, ωστόσο, το εκλογικό πλήγμα θα είναι σίγουρα βαρύ για τους ήδη διχασμένους Ρεπουμπλικανούς. Οχι τυχαία, τα ηγετικά στελέχη τους «φλερτάρουν» πια ανοιχτά με την ιδέα καταδίκης του Τραμπ στη δίκη στη Γερουσία και, γιατί όχι, αφαίρεσης του δικαιώματος του εκλέγεσθαι, αποκλείοντάς τον άπαξ και διά παντός από την πολιτική ζωή.
Πρόκειται άραγε για τέχνασμα του Τραμπ, προκειμένου να έχει -εν όψει των επόμενων προεδρικών εκλογών, το 2024- τους Ρεπουμπλικανούς στο χέρι; Ή, απομονωμένος ων, σκοπεύει πράγματι να κάνει την κεντρική πολιτική σκηνή «λαμπόγυαλο», βάζοντας εν ανάγκη μπροστά ένα από τα παιδιά του, π.χ. την υπερφιλόδοξη Ιβάνκα;
Τα ερωτήματα αιωρούνται πια στην πολιτική «στρατόσφαιρα» της στρατοκρατούμενης Ουάσινγκτον. Εύλογη καχυποψία γεννά, πάντως, η βούληση του Τραμπ να συμπεριλάβει στις τελευταίες 73 προεδρικές χάρες, που απένειμε, τον ακροδεξιό πρώην σύμβουλό του και πρώην επενδυτή της Goldman Sachs, Στιβ Μπάνον.
Τον περασμένο Αύγουστο -κι αφού τα είχε «σπάσει» με τον Τραμπ- ο Μπάνον συνελήφθη για απάτη και υπεξαίρεση 25 εκατομμυρίων δολαρίων, που είχαν δώσει χιλιάδες αφελείς υποστηρικτές του Τραμπ ως δωρεά για την ανέγερση του αντιμεταναστευτικού τείχους του αίσχους στα σύνορα με το Μεξικό.
«Ο κ. Μπάνον υπήρξε σημαντικός ηγέτης στο συντηρητικό κίνημα και είναι γνωστός για την πολιτική του οξύνοια», ανέφερε σε χθεσινή -προ της ορκωμοσίας Μπάιντεν- ανακοίνωση ο Λευκός Οίκος. Ηταν μία σχεδόν έμμεση επιβεβαίωση των πληροφοριών αμερικανικών ΜΜΕ για εσχάτως αναθέρμανση των σχέσεών του με τον Τραμπ, καθώς ο τελευταίος αναζητούσε απεγνωσμένα στήριξη στους ισχυρισμούς του περί καλπονοθείας.
Μετά μάλιστα τη δεύτερη παραπομπή του Τραμπ, ο Μπάνον άρχισε και ηχογραφημένες ραδιοφωνικές εκπομπές, μέσω διαδικτύου, υπό τον τίτλο War Room (Αίθουσα Πολέμου), άκρως φιλο-τραμπικού περιεχομένου. Σύμφωνα δε με τους New York Times, η απονομή προεδρικής χάρης συμφωνήθηκε την τελευταία στιγμή σε τηλεφωνική επικοινωνία των δυο.
Ετερη από τις τελευταίες προεδρικές πράξεις του Τραμπ; Η ανάκληση διατάγματος, που είχε ο ίδιος υπογράψει το 2017, επιβάλλοντας τότε περιορισμούς στους υπαλλήλους της ομοσπονδιακής κυβέρνησης να εργαστούν στο μέλλον για ξένες χώρες. Κατά τα λοιπά, προτού αποχωρήσει από τον Λευκό Οίκο, ο 45ος πρόεδρος άφησε -ως είθισται- στο Οβάλ Γραφείο επιστολή στον διάδοχό του. Φευ, το περιεχόμενό της μπορεί να αποκαλύψει, εφόσον το επιθυμεί, μόνον ο παραλήπτης…
