Αμείλικτη αυστηρότητα, εξουθενωτικό πρόστιμο

Παραμονές πρωτοχρονιάς το Α.Τ. Εμπεσού εξάντλησε όλη του την αμείλικτη αυστηρότητα και επέβαλε το εξουθενωτικό, ανήκουστο και άδικο πρόστιμο των 8.000 (!) ευρώ στην επιχείρηση των γονιών μου, η οποία εδρεύει σε ένα μικρό χωριό του ορεινού Βάλτου Αιτωλ/νιας, ονόματι Περδικάκι, αφού συνέλαβε τη μητέρα μου, ύστερα από επώνυμη και μετά ανώνυμη, και μετά πάλι επώνυμη και στο τέλος ανώνυμη καταγγελία.

Να σημειωθεί ότι η μητέρα μου οδηγήθηκε στο Α.Τ. Εμπεσού χωρίς να της επιδοθεί πρόστιμο εκείνο το βράδυ. Στη συνέχεια οδηγήθηκε αργά το βράδυ στα κρατητήρια της Αστυνομικής Διεύθυνσης Αγρινίου, όπου υπέστη σωματικό έλεγχο, πέρασε ολόκληρη νύχτα στο κρατητήριο.

Την επόμενη ημέρα, όταν η μητέρα μου αφέθηκε ελεύθερη, μετέβη οικειοθελώς στις 13.40 στο Α.Τ. Εμπεσού -προκειμένου να υποβάλει αίτημα σχετικά με τα στοιχεία του καταγγέλλοντος- τότε της επιδόθηκε το πρόστιμο.

Η επιχείρησή μας είναι κατάστημα υγειονομικού ενδιαφέροντος και σύμφωνα με την αστυνομία διαπιστώθηκε παράβαση της ΚΥΑ από τις 14-12-2020, αφού «εξυπηρετούσε τέσσερις καθήμενους πελάτες να καταναλώνουν οινοπνευματώδη ποτά».

Οι δε «θαμώνες», οι οποίοι ψευδώς ορίσθηκαν ως «παραβάτες» και «καθήμενοι» από την αστυνομία, έφεραν μαζί τους το απαραίτητο έντυπο μετακίνησης και παρ’ όλα αυτά έλαβαν κλήση από τον αξιωματικό αστυνομίας με την αιτιολογία «ότι δεν έφεραν το έντυπο μετακίνησης».

Οι δε «θαμώνες» ΔΕΝ ΑΝΑΦΕΡΟΝΤΑΙ πουθενά στην κλήση της μητέρας μου, ΠΟΣΑ και ΠΟΙΑ ακριβώς άτομα ήταν, τα στοιχεία της ταυτότητάς τους, ούτε αν συνελήφθησαν ΕΝΤΟΣ του καταστήματος ή ΕΞΩ από αυτό.

Να σημειωθεί ότι ο πατέρας μου, ιδιοκτήτης της επιχείρησης, ΔΕΝ παρίστατο ποτέ εκεί, εισέπραξε όμως το πρόστιμο με το οποίο το κράτος τον τιμωρεί για παράβαση των μέτρων. Της δε μητέρας μου, της επιβλήθηκε το πρόστιμο των 3.000 ευρώ ως προσωρινής υπευθύνου (!) ενώ γνώριζαν ότι δεν επρόκειτο για ένα τυχαίο πρόσωπο αλλά για τη γυναίκα του ιδιοκτήτη.

Στην ίδια οικογένεια συνεπώς, εν μέσω τέτοιας οικονομικής εξουθένωσης και κρίσης, ενός εργασιακού και ψυχολογικού αδιέξοδου, με τις μικρές επιχειρήσεις να αργοπεθαίνουν και να κινδυνεύουν με κατάρρευση, τα όργανα της τάξης θέλησαν να επιδείξουν ΧΩΡΙΣ ΕΠΑΡΚΩΣ ΣΤΟΙΧΕΙΟΘΕΤΗΜΕΝΗ ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑ την αυστηρότητά τους και την κατά γράμμα τήρηση του νόμου, και πάντα με την πρόφαση της υπεράσπισης του δημοσίου συμφέροντος, επέβαλαν το εξωφρενικό πρόστιμο των 8.000 ευρώ στον μεροκαματιάρη πατέρα μου και την άνεργη μητέρα μου.

Το πρόσωπο της εξουσίας σε συνδυασμό με τη μνησικακία που μας περιβάλλει, ακόμα και σε αυτές τις δύσκολες ημέρες, δείχνει τα κοφτερά του δόντια. Η κατσίκα του γείτονα πρέπει να σφαγιαστεί γιατί δεν πρέπει να αναπνέει. Τ

ο κυνήγι της σάρκας και των μαγισσών έχει ξεκινήσει – και κανείς αδύναμος, φτωχός βιοπαλαιστής δεν θα γλιτώσει. Ο ανθός των παράνομα ισχυρών είναι αυτός που θα επικρατήσει. Ο χωριανός θα σκοτώνει τον χωριανό, και ύστερα αναπαυμένος από τον δικό του χαμό, ευτυχισμένος θα γελάει.

Το μοντέλο της εκδικητικότητας που επιδεικνύει η εξουσία, κρατική και όχι μόνο, θα ισοπεδώνει, χωρίς φραγμούς, ακόμα και τις πιο αδύναμες ομάδες πολιτών. Τα κατώτερα ένστικτα του καθενός έχουν ήδη βγει στην επιφάνεια και γυρνούν εδώ κι εκεί διαβολικά, περιμένοντας το επόμενο θύμα τους.

Δεν τους νοιάζει αν είσαι φτωχός, αν πεθαίνεις μπροστά στα δικά τους μάτια, αν τους ξεκουφαίνεις με τους οδυρμούς… Δεν τους νοιάζει που παλεύεις παλικάρι, ακρίτας από 5 χρόνων, με όλα τα ακραία φυσικά φαινόμενα της φύσης -βροχές, αέρηδες, καταιγίδες, χιόνια- για να τις μεγαλώσεις, να τις δεις να μπαίνουν στο πανεπιστήμιο, να φεύγουν από εδώ για να φτιάξουν τις ζωές τους, δεν τους νοιάζεις, ποτέ δεν θα τους νοιάξεις.

Δεν τους νοιάζει που από τα 18 σου τους έχεις αφιερώσει μια ολόκληρη ζωή, αιώνια πίστη στα κοριτσίστικα όνειρά τους, πραγματοποιώντας κάθε φορά όποιο όνειρο τρελό σού ψιθύριζαν παιδικά στο αυτί και εκπληρώνοντας τον ρόλο σου ως «σούπερ μαμά» ακόμα και στην πρώτη άσπρη τρίχα που εμφανίστηκε στο τριαντάχρονο πια κεφαλάκι.

Δεν τρέφω αυταπάτες περί ευαισθητοποίησης κανενός, δεν ζητώ ειδική μεταχείριση ούτε και θέλω να εγχειρήσω τη μαυρίλα που οι άνθρωποι κουβαλάνε. Ποιος το είπε, εξάλλου, ότι στις μικρές κοινωνίες η ευτυχία δεν τελειώνει τα αποθέματά της και ότι αέναα οι άνθρωποι, χωρίς κακία, θα σου χαμογελάνε.

Ζητώ την κατά γράμμα τήρηση του νόμου, η οποία ποτέ δεν τηρείται, όταν τα ίδια όργανα της τάξης ΔΕΝ έχουν αποδείξεις και εγγράφως αποδεδειγμένα έχουν σφάλει.

● Σήμερα απορρίφθηκε η ένστασή μας, την οποία καταθέσαμε προ ημερών με τον δικηγόρο μας με τη δικαιολογία ότι θίγεται το δημόσιο συμφέρον.

*(τα στοιχεία της αναγνώστριας στη διάθεση της εφημερίδας)

Η επιστολή δημοσιεύτηκε στο φύλλο της «Εφ.Συν.» τη Δευτέρα 11/01/2021.