Τα αδιέξοδα του νέου δικομματισμού

Η πενθήμερη συζήτηση στη Βουλή για τον προϋπολογισμό ήρθε να επιβεβαιώσει το δυστοπικό πολιτικό τοπίο που έχει δημιουργηθεί από τα αδιέξοδα του νέου δικομματισμού. Ηρθε επίσης εν μέσω ενός πολυήμερου «ξεκατινιάσματος» των δύο πολιτικών αρχηγών για τα περιουσιακά τους στοιχεία, την ώρα μάλιστα που μια σκληρή υγειονομική κρίση προκαλεί τον θάνατο εκατοντάδων συμπολιτών μας, ενώ η πρωτοφανής οικονομική κατάρρευση μεγεθύνει ακόμη περισσότερο τις ήδη μεγάλες κοινωνικές ανισότητες.

Στην 75λεπτή ομιλία του στη Βουλή για τον προϋπολογισμό ο κ. Μητσοτάκης δεν βρήκε ούτε ένα λεπτό για να πει κάτι για την αποτυχημένη διαχείριση του δεύτερου κύματος της πανδημίας. Αν δεν πείστηκε από τις ομιλίες όλων των βουλευτών τις αντιπολίτευσης, αρκεί να δει τις δημοσκοπήσεις που εμφανίζουν τη θετική γνώμη για τη διαχείριση της πανδημίας από 80% να πέφτει στο 40%. Φάνηκε να έχει μείνει στις δάφνες της επιτυχίας του πρώτου κύματος, αγνοώντας τα χιλιάδες θύματα και άλλους τόσους πολίτες σε νοσοκομειακά κρεβάτια και ΜΕΘ.

Το πνεύμα ανεμελιάς που τον συνόδευε στην εκδρομή της Πάρνηθας φάνηκε να τον ακολουθεί και στη Βουλή, συνδυαζόμενο με μια αλαζονική σιγουριά ότι έκανε το καλύτερο χωρίς κανένα ίχνος αυτοκριτικής. Αναφέρθηκε με ιδιαίτερο ζήλο στα οικονομικά μέτρα της κυβέρνησης, ξεχνώντας μάλλον εσκεμμένα να μιλήσει για την άκαιρη ενεργοποίηση μιας εξόχως συντηρητικής ατζέντας τόσο στα εργασιακά, με τη συμπίεση των αμοιβών, τις απλήρωτες υπερωρίες, την ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, όσο και στον τομέα της (μηδαμινής σχεδόν) στήριξης της μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας και των ελευθέρων επαγγελματιών.

Από την άλλη μεριά των εδράνων, ο κ. Τσίπρας επιμένοντας στην τακτική της ισοπεδωτικής αντιπολίτευσης, αρκέστηκε από το βήμα της Βουλής σε έναν άκρατο καταγγελτικό λόγο χωρίς εξειδικευμένες προτάσεις για την πανδημία, και επαναφέροντας μαξιμαλιστικές προτάσεις για οικονομία και Ελληνοτουρκικά στον ρυθμό τού «όλα τα μίλια, όλα τα λεφτά», φέρνοντας τη μυρωδιά της αντιπολίτευσης που έκανε το 2012-2015.

Σε αντίθετη κατεύθυνση κινήθηκε η κ. Γεννηματά, αποκαθιστώντας εν μέρει το κύρος και τη χρησιμότητα μιας κανονικής αξιωματικής αντιπολίτευσης που με κάθε τρόπο δείχνει να υποβαθμίζει ο ΣΥΡΙΖΑ, τολμώντας να προτείνει ένα πλήρη οδικό χάρτη για την διαχείριση της πανδημίας με τέσσερα βασικά ορόσημα. Ασφαλές άνοιγμα κατά περιοχές, ανοιχτά επιδημιολογικά δεδομένα, δομές αποκατάστασης και εμβολιασμοί. Για την οικονομία προτείνει την κατεύθυνση των πόρων σε τέσσερις βασικούς άξονες, άμεσα μέτρα, επανεκκίνηση της οικονομίας, δημόσιες επενδύσεις για υποδομές και παραγωγική ανασυγκρότηση.

Ο προϋπολογισμός που καταθέτει η εκάστοτε κυβέρνηση αποτελεί και τον πολιτικό της καθρέφτη. Οσο και να προσπαθεί να κρυφτεί ο πρωθυπουργός πίσω από ευφυολογήματα, ο προϋπολογισμός που ψηφίστηκε από την κυβέρνηση για το 2021 εκφράζει τις συντηρητικές πολιτικές που ιδεοληπτικά υπηρετεί και εκφράζει η Ν.Δ. Το μεγάλο πρόβλημα όμως είναι συνολικά ο τρόπος που λειτουργεί ο νέος δικομματισμός της τελευταίας πενταετίας, ένας δικομματισμός που και δεν θέλει και δεν μπορεί να υπηρετήσει ένα προοδευτικό σχέδιο κοινωνικής και οικονομικής ανασυγκρότησης με αποτέλεσμα την επιτάχυνσης μιας συντηρητικής, αντιδραστικής πορείας της χώρας.

Το Κίνημα Αλλαγής με τον σταθερό πολιτικό προσανατολισμό του και με σεβασμό στις αρχές της σοσιαλδημοκρατίας που ιδιαίτερα σε αυτές τις συνθήκες γίνονται αναγκαίες όσο ποτέ, μπορεί να προκαλέσει την αλλαγή των συσχετισμών. Η ταυτόχρονη συστηματική αποδόμηση των συντηρητικών πολιτικών της κυβέρνησης μέσω ρεαλιστικής και υπεύθυνης αντιπολίτευσης, αλλά και η ανάδειξη του πολιτικού αχταρμά τής κατ’ ευφημισμό αξιωματικής αντιπολίτευσης που παρασάγγας απέχει από την Κεντροαριστερά, σκοπεύουν στην επαναφορά της σοσιαλδημοκρατίας στο πολιτικό προσκήνιο. Μιας σύγχρονης, ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας που θα εκφράζει τα αιτήματα μιας ανοιχτής κοινωνίας με κεντρικούς άξονες την ευημερία όλων και την προστασία των αδυνάτων.

* Στέλεχος του Κινήματος Αλλαγής, μέλος της Γραμματείας της πολιτικής κίνησης «Ανανεωτική Αριστερά»