Η φετινή επέτειος της δολοφονίας του 15χρονου Αλέξη Γρηγορόπουλου, εκτός από το πογκρόμ εκατοντάδων προσαγωγών και συλλήψεων, εκτός από την ακραία αστυνομοκρατία και καταστολή, με πρόσχημα την πανδημία, σημαδεύτηκε από την εικόνα του αστυνομικού στα Εξάρχεια να καταστρέφει την ανθοδέσμη που προοριζόταν για να τιμήσει τη μνήμη του νεκρού παιδιού. Μια χειρονομία που επιδεικνύει κτηνώδη ασέβεια και δικαίως προκάλεσε γενικευμένη οργή και καταδίκη. Οσο για την ΕΔΕ που διατάχθηκε και τη γελοία δικαιολογία του οργάνου της τάξης ότι δεν γνώριζε πως τα λουλούδια ήταν για τον Αλέξη, μόνο ως κοροϊδία μπορεί να εκληφθεί.
Τέσσερις μέρες μετά την 6η Δεκέμβρη, το ντροπιαστικό γεγονός έχει ήδη καλυφθεί από την ξεδιάντροπη παραδοχή του υπουργού Μ. Χρυσοχοΐδη ότι οι υπόλοιπες αγριότητες ήταν καλώς καμωμένες. Ομως τα τριαντάφυλλα, που σε πείσμα των κυβερνητικών απαγορεύσεων αφέθηκαν τελικά στο σημείο όπου ο αναρχικός μαθητής έπεσε νεκρός από το όπλο του ειδικού φρουρού, δεν ξεχνιούνται. Ούτε ξεχνιούνται ο φόβος και η αποστροφή που προκαλούν στις δυνάμεις καταστολής όσα συμβολίζουν λίγα κόκκινα λουλούδια.
Τον ίδιο φόβο ίσως προκάλεσαν στο καθεστώς του Ερντογάν οι φραντζόλες ψωμί, που κρατούσαν οι χιλιάδες Τούρκοι διαδηλωτές μετά τη δολοφονία του 15χρονου Μπερκίν Ελβάν.
Ο Κούρδος συνομήλικος του Αλέξη εξέπνευσε τον Μάρτη του 2014, αφού πέρασε 269 μέρες σε κώμα. Χτυπήθηκε στο κεφάλι από κάνιστρο δακρυγόνου που εκτόξευσε αστυνομικός, ενώ πήγαινε στον φούρνο στη λαϊκή συνοικία του Οκμεϊντανί της Κωνσταντινούπολης, που τότε συγκλονιζόταν από αντικυβερνητικές διαδηλώσεις και συγκρούσεις με την αστυνομία.
Τα τριαντάφυλλα του Αλέξη και το ψωμί του Μπερκίν, κυρίως εκείνοι κι εκείνες που τα κρατάνε στα χέρια τους, στις εκδηλώσεις μνήμης που οργανώνονται, είναι πιο δυνατά από τις σφαίρες, τις χειροβομβίδες κρότου-λάμψης, την κρατική τρομοκρατία που βαφτίζεται «νόμος και τάξη».
