Ο σιδηρόδρομος του εργοστασίου της Opel γιορτάζει τα 100ά του γενέθλια. Ο ιδρυτής Adam Opel είχε ήδη επιλέξει μία τοποθεσία κοντά στον σταθμό του Rüsselsheim για το νέο του εργοστάσιο το 1868. Πενήντα χρόνια αργότερα, έπειτα από δεκαετίες επιτυχημένης πορείας στην παραγωγή ραπτικών μηχανών, ποδηλάτων και αυτοκινήτων, οι γιοι του συνειδητοποίησαν πόσο πλεονεκτικό θα ήταν εάν η εταιρεία είχε τη δική τη σιδηροδρομική γραμμή.
Αλλωστε, η παράδοση πρώτων υλών και εξαρτημάτων είναι εξίσου σημαντική με τη μεταφορά ολοκληρωμένων προϊόντων από το εργοστάσιο. Γι’ αυτό, το 1918, ο Carl von Opel ήρθε σε επικοινωνία με τη διοίκηση της Königlich Preußischen und Großherzoglich Hessischen Eisenbahndirektion στο Mainz. Τα σχέδιά του εγκρίθηκαν και δύο χρόνια αργότερα, η πρώτη από τις δύο ατμομηχανές της εταιρείας πάτησαν στις ράγες. Από τότε ο Εργοστασιακός Σιδηρόδρομος της Opel αναπτύσσεται συνεχώς.
Οι πρώτες μηχανές των συρμών κινούνταν με ατμό. Η παλαιότερη που έχει καταγραφεί ήταν από το εργοστάσιο ατμομηχανών της Hohenzollern στο Düsseldorf. Η Opel αγόρασε την ατμομηχανή τύπου Oberkassel που κατασκευάστηκε το 1914, από το εργοστάσιο ζάχαρης στο Dormagen. Οπως όλες οι μηχανές συρμών της Opel, προορίζονταν για το πλάτος ράγας των 1.435 χιλ., τυποποιημένη διάσταση σήμερα σε Ευρώπη, Αμερική και Κίνα.
Οι ράγες στο Rüsselsheim επομένως ήταν συμβατές εξαρχής με το διεθνές δίκτυο σιδηροδρόμων. Το εργοστάσιο του Rüsselsheim έκανε ένα σημαντικό βήμα προς το σύγχρονο σύστημα διαχείρισης εφοδιαστικής αλυσίδας (logistics) το 1929, όταν πλέον τέθηκε σε λειτουργία ο σιδηροδρομικός σταθμός της Opel, με αποθήκες επιφάνειας 7.000 τ.μ. και 6 σιδηροδρομικές γραμμές.
Η εποχή του ατμού είχε μικρή διάρκεια στην Opel. Δύο ολοκαίνουργιες ντιζελομηχανές πλαισίωσαν τον στόλο των ατμομηχανών το 1927. Οι μηχανές τύπου Deutz PMZ 203 R που είχαν κατασκευαστεί από τη Motorenfabrik Oberursel χρησιμοποιούσαν δικύλινδρους, δίχρονους κινητήρες 55hp. Μια μηχανή 83hp PMD 230 R προστέθηκε το 1928, ενώ το 1942 ακολούθησε η μηχανή Deutz GA6M 420 R που έκαιγε ανθρακαέριο με εξακύλινδρο κινητήρα.
Η Opel απέσυρε όλες τις ατμομηχανές της το 1948. Οι Γερμανικοί Σιδηρόδρομοι εκσυγχρονίστηκαν το 1977, ενώ στην Ανατολική Γερμανία καθυστέρησαν μέχρι το 1988. Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η Opel ξεκίνησε πάλι με αποκλειστικά νέες μηχανές. Πρώτη ήταν μία Gmeinder N 130 το 1946 και ακολούθησαν πέντε ολοκαίνουργιες Deutz μεταξύ 1952 και 1961. Τη διετία 1965/66 ο στόλος εμπλουτίστηκε με μηχανές των Orestein & Koppel.
Το σιδηροδρομικό δίκτυο της Opel επεκτάθηκε παράλληλα με τη σταθερή ανάπτυξη του εργοστασίου του Rüsselsheim. Ο σταθμός φόρτωσης K100 αντικατέστησε τον σταθμό της Opel. Το 1973, το εσωτερικό σιδηροδρομικό δίκτυο είχε μήκος 23,5 χλμ. και περιλάμβανε 50 χώρους φόρτωσης καθώς και 126 σημεία και διασταυρώσεις.
