Ο άνθρωπος με διαταραχή βάρους ήδη βιώνει μια εσωτερική καραντίνα κι έτσι η καραντίνα λόγω Covid τού ασκεί διπλή πίεση. Ζει δύο καραντίνες κατά βάση.
Θα συνεχίσω να υπερασπίζομαι τους παχύσαρκους προσπαθώντας να εμφανίσω κάποιες πλευρές της διαταραχής βάρους (των παραπάνω κιλών που φορτώνει το σώμα) ώστε να γίνει σεβαστό αυτό το τόσο περίπλοκο πρόβλημα με τις τόσες κρυμμένες πλευρές.
Θα το επαναλάβω: O υπέρβαρος βρίσκεται σε δεινή θέση, κι αυτό γιατί καλείται ουσιαστικά να παλέψει με τρία σημαντικά θέματα: με το αίσθημα της μοναξιάς, την αίσθηση του κενού και με τον θυμό του. Βέβαια, προτείνω αυτήν τη σχηματοποίηση χάριν της καλύτερης δυνατής κατανόησης, φροντίζοντας συνάμα να μην αλλοιώνονται η περιπλοκότητα και η δυσκολία αυτής της κατάστασης.
Ο παχύσαρκος, λοιπόν, συχνά αισθάνεται μόνος μες στην «περιπλάνησή» του.
Η ψυχίατρος-ψυχαναλύτρια Melanie Klein υποστήριξε ότι η μοναξιά είναι «το αποτέλεσμα ενός πανταχού παρόντος πόθου για μια ανέφικτη τέλεια εσωτερική κατάσταση». Ολοι οι άνθρωποι βιώνουν την εμπειρία αυτή ως απόρροια της ατελούς απαρτίωσης, επομένως η μοναξιά δεν μπορεί να εξαλειφθεί πλήρως παρά μόνο να μειωθεί.
Εχω τονίσει κατά καιρούς πόσο ανικανοποίητος νιώθει με τον εαυτό του, συνεχώς απαιτεί, μοιάζει ατέρμονη η προσπάθειά του να «τακτοποιήσει» τους πάντες και τα πάντα.
Μες στη μοναξιά του, το κενό που πιθανόν να νιώθει θα γεμίσει ζωτικά με τροφή. Με την τροφή θα συνδεθεί με τον εαυτό του για να μην είναι αφόρητη η απομόνωσή του. Φυσικά, χωρίς να το επιλέγει συνειδητά και να το αντιλαμβάνεται. Με την τροφή θα συντροφευτεί, θα «γεμίσει», θα απαλυνθούν όλα.
Με την τροφή δεν θα είναι «μόνος» και θα αισθάνεται «γεμάτος».
«Οι συνθήκες που ανακουφίζουν τη μοναξιά είναι η σύνδεση (Freud, 1920/1955) και ο κοινωνικός δεσμός, το οποίο σημαίνει ότι ο άνθρωπος συνδέει τις επιμέρους όψεις του εαυτού του, τη μία με την άλλη, συνδέει τον εαυτό του με τους άλλους και μοιράζεται. Αποκτά την ικανότητα να λειτουργεί με μεγαλύτερη ευαισθησία και ενσυναίσθηση απέναντι ή δίπλα στις εμπειρίες μοναξιάς των συνανθρώπων του – και αυτό τελικά υποδηλώνει λιγότερο μοναχικούς ανθρώπους μέσα σε μια λιγότερο μοναχική κοινωνία».
Η καραντίνα τού τα εντείνει όλα.
Τέλος, δεν μπορεί να παραβλέψει κανείς ότι υπάρχει μια ορμή μέσα μας που «ξεχειλίζει» και κραυγάζει «δεν θέλω» ή «θέλω», και η ίδια ορμή είναι αυτή που στα μικράτα σου λέει βάλε το δάχτυλο στην πρίζα, ενώ οι γονείς σου σ’ το απαγορεύουν και ταπώνουν τις πρίζες με ειδικά καπάκια. Επίσης αυτή η ορμή σε σπρώχνει να πας και να πηδήσεις στον λάκκο με τα νερά και τις λάσπες. Με αυτήν οδηγό σού δημιουργείται η επιθυμία να θες να φας με τα χέρια το καρπούζι από τη φλούδα και να τρέχουν τα ζουμιά στο πιγούνι. Σαν να τίθεται μια «καραντίνα» εσωτερική από την ώρα που γεννιόμαστε και χρειάζεται να προσαρμοστούμε.
Αυτήν την «ορμή», μεγαλώνοντας, την ισορροπείς με γνώμονα τη λογική και ζεις ανάλογα με το τι έχεις επιτρέψει, βιώσει, επιλέξει, καταλήξει ως τρόπο ζωής σου.
Είναι σαν να εκτυλίσσεται μια πάλη μεταξύ της απόλαυσης και των διαφόρων «πρέπει», ωστόσο τελικά, πρέπει να το παραδεχτούμε, με αυτές τις συγκρούσεις πορευόμαστε στον βίο μας.
Φανταστείτε τώρα τον θυμό του υπέρβαρου όταν σε αυτήν την πάλη νικά η ανάγκη απόλαυσης και αυτός χάνει τον έλεγχο της τροφής. Από τη στιγμή που ο υπέρβαρος καταστέλλει τα συναισθήματά του συνεχώς, θυμώνει με τον εαυτό του επειδή κάποια στιγμή έχασε τον έλεγχο κι έφαγε. Δηλαδή ένιωσε.
Το πρόβλημα είναι ότι ο παχύσαρκος θεωρεί ότι κινδυνεύει από την ορμή του.
Σκεφτείτε, όλη η ορμή είναι συμπυκνωμένη στην πολυφαγία του.
Θα του πεις να μη φάει;
Οχι, δεν θα του απαγορέψεις να εκφορτιστεί, θα του προτείνεις να το αντιληφθεί, όσο δύσκολο ή δυσάρεστο κι αν είναι γι’ αυτόν.
Θα του προτείνεις να αποδεχτεί τον σύνδεσμο –την τροφή– που χρησιμοποιεί για να μπορέσει να βρει κι άλλες γέφυρες σύνδεσης με τον εαυτό του.
Η μοναξιά είναι μια πολυπρόσωπη, παράδοξη εμπειρία. Ενέχει δυσφορία και οδύνη, αλλά επιφέρει και ευεργετικές συνέπειες, όπως είναι η αυτογνωσία και η δημιουργία.
Υπερτροφές του χειμώνα που ενισχύουν το ανοσοποιητικό σύστημα
Η ρίζα τους με το έντονο κόκκινο χρώμα περιέχει αποδεδειγμένα φυλλικό οξύ, βιταμίνη C, κάλιο και σίδηρο. Ολα αυτά τονώνουν το ανοσοποιητικό μας σύστημα, υποβοηθούν τη νευρική και μυϊκή λειτουργία και στηρίζουν τη φυσική αποτοξίνωση του οργανισμού αφού περιέχουν αντιοξειδωτικά που ονομάζονται βεταλαΐνες.
Πλούσιο σε πολυφαινόλες, φλαβονοειδή και τανίνες με αντιοξειδωτική δράση, ενώ μας προσφέρει επίσης φυλλικό οξύ, κάλιο και βιταμίνες Ε και Β6. Συνηθίζουμε να πίνουμε χυμό ροδιού, ο οποίος περιέχει σε συμπυκνωμένη μορφή τα ευεργετικά οφέλη του φρούτου.
Το μπρόκολο έχει κερδίσει τις καρδιές μας τα τελευταία χρόνια και όχι αδίκως· μία μερίδα μάς προσφέρει εξαιρετικά ικανοποιητικές ποσότητες βιταμίνης C, αλλά και βιταμίνες A, D, B6, K, σίδηρο, ασβέστιο και κάλιο.
Το καρότο δεν λείπει από μια χειμωνιάτικη δυναμωτική χορτόσουπα και υπάρχουν λόγοι γι’ αυτό· μας προσφέρει βιταμίνη C, K, φυλλικό οξύ, σίδηρο και κάλιο, τα κατάλληλα θρεπτικά συστατικά δηλαδή για την καταπολέμηση των μικροβίων πριν και κατά τη διάρκεια του κρυολογήματος.
Εκτός από τη γνωστή δράση ως αντιμικροβιακού και ως εχθρού της ναυτίας, έχει και ισχυρή αντιφλεγμονώδη δράση. Η τζιντζερόλη μειώνει τις φλεγμονές που μπλοκάρουν τα νευρωνικά μονοπάτια που επεξεργάζονται τον πόνο. Το ρόφημά του μάς προσφέρει ενέργεια, ακόμα κι όταν νιώθουμε κρυωμένοι.
Οι πληροφορίες είναι από την ιστοσελίδα Εναλλακτική Δράση.
