…όπως χαρακτήρισαν τον Ρήγα για τις φιλελεύθερες ιδέες του. Αλλά, ποιος θα το έλεγε, και για την ερωτική του λογοτεχνία. Ας διαβάσουμε λοιπόν στο πρόσφατο, σχολαστικά τεκμηριωμένο, έργο του Δημήτρη Ψαρρά «Πώς συλλογάται ο Ρήγας», από τις εκδόσεις «Πόλις», μεταξύ άλλων όσων έχουν γραφτεί για το ελεύθερο μετάφρασμά του («Το Σχολείο των Ντελικάτων Εραστών»), και το σχόλιο του Σ. Λάμπρου για να αντιληφθούμε τον συντηρητισμό εθνοπαρμένων μελετητών του, όπως ο διαπρεπής μας ιστορικός, που αποφαίνεται ενοχλημένος πως ο «ερωτύλος νεανίας εγίνετο ο πρωτομάρτυς της ελληνικής ελευθερίας».
Ενιστάμενος ο Σπυρίδων Λάμπρος επέμενε στο «εγίνετο». Ο Ρήγας όμως στο «μυστήριον» (του Ερωτα και του Θανάτου). Οσοι δεν αντιλαμβάνονται αυτό το καθοριστικό – φροϊδικό δίπολο, κακό του κεφαλιού τους. Και όπως τους συνιστά αμετανόητος ο Ρήγας: τουλάχιστον «ας μην πολυλογούν»* στις επετείους.
* Ρήγας Βελεστινλής, «Απαντα τα σωζόμενα: Σχολείον των Ντελικάτων Εραστών».
ΥΓ.: Πάντως, δεν διάβασα για «Πιστοποιητικό εμβολιασμού» στα Πανεπιστήμια. Για το «κοινωνικών φρονημάτων», τον λόγο θα τον έχει το Πειθαρχικό (όσες φορές του το επιτρέψει η Αστυνομία).
