Καλά που έχουμε και τους αρχαίους σοφούς να πορευόμαστε στα δύσκολα και να παρηγοριόμαστε στα ανεκδιήγητα· αυτά που δεν τα χωράει ο νους. Ετσι είναι, όπως το είπε ο Βίας από την Πριήνη της Ιωνίας, ένας από τους Εφτά Σοφούς, που τον θαύμαζε ο Ηράκλειτος: Η αρχή (η εξουσία) δείχνει ποιος είσαι πραγματικά, ποιος είναι ο χαρακτήρας σου. Η εξουσία αποκαλύπτει το ποιόν. Μέχρι να την αποκτήσεις, μπορεί και να υποκρίνεσαι, να κρύβεσαι ή να περνάς απαρατήρητος. Μετά, άμα την πάρεις την εξουσία, φανερώνεις τα αφανέρωτα. Ή αυτά που τα ήξερε ο κύκλος σου, το στενό περιβάλλον σου, αλλά τα αγνοούσαν όλοι οι άλλοι· αυτοί που σε πίστεψαν και σου έδωσαν –ή σου παρέδωσαν, έχει διαφορά…– την εξουσία.
Εχουν περάσει, από τη Μεταπολίτευση κι εδώ, καμιά δεκαριά πρωθυπουργοί (δεν βάζω τους υπηρεσιακούς), ο καθένας με τον τρόπο του, με τα «κουσούρια» του, τα «έτσι» του και τα «αλλιώς» του. Από συμπεριφορές, εν ώρα αγορεύσεως στο Κοινοβούλιο, έκαστος στο είδος του και στον τύπο του. Ο,τι μπορείς να φανταστείς, αλλά όλοι και όλα μέσα σε κάποια όρια που τα υπαγόρευε η καλώς νοούμενη, συμβατική, παραδοσιακή, όπως θέλετε πείτε την, «κοινοβουλευτική τάξη», ένα άτυπο, όμως από όλους σεβαστό, «πρωτόκολλο».
Πρωθυπουργό που να ειρωνεύεται βουλευτές από το βήμα της Βουλής, είναι, νομίζω, πρωτοφανές στην ιστορία του μεταπολιτευτικού βίου. Εχουν γίνει πολλά, από εξοργιστικά έως ανάρμοστα. Αλλά πρωθυπουργός να ειρωνευτεί βουλευτή (έστω και αν μετά ζήτησε συγγνώμη) είναι κάτι που γίνεται πρώτη φορά. Και ναι: Αρχή άνδρα δείκνυσι! Επισκίασε και τη συζήτηση του προϋπολογισμού και τα πάντα. Πήρε και τη «σκυτάλη» ο (πιο κομματικός που πέρασε ποτέ μετά τη Μεταπολίτευση) πρόεδρος της Βουλής. Ειρωνεύτηκε, και αυτός, άλλον βουλευτή, του ίδιου κόμματος… Αίσχος!
