Η κεραμοπλάστης…

…όπου στην πλαστουργία της -εγώ που την παρακολουθώ από το ’75 στη διπλανή πόρτα, στην οδό Χοϊδά- ανήκει πρωτίστως ο εαυτός της. Πώς να μην καμαρώνω λοιπόν για τη γειτόνισσά μου Ελένη Βερναρδάκη που θα δει το εργαστήριό της, φτιαγμένο από τον ιδιοφυή αυτόχειρα Τάκη Ζενέτο, μουσείο, έπειτα από πρωτοβουλία της υπουργού Πολιτισμού;

Μακάρι να έβλεπα εκεί και τα εντοιχισμένα αριστουργηματικά κεραμικά της, δεξιά και αριστερά, σε σχέδια του Γιάννη Μόραλη.

Γιατί, μπροστά μου, θα έχω πάντα στο γραφείο μου, ένα μικρό δοχείο για τα μολύβια που μου θυμίζει κάθε πρωί τι έγραψε ο Χάιντεγκερ γι’ αυτό το πανάρχαιο σκεύος: όριο – κενό, υποδοχή – προσφορά, εγγύτητα – απόσταση, κόσμημα – κόσμος.