Αρχικά ας παραβλέψουμε πως το επίτευγμά της έχει συντελεστεί σε περισσότερα (επτά) παιχνίδια πρωταθλήματος από τη μεγάλη συγκάτοικο στη βαθμολογία, η φετινή, απρόσμενη ανοδική πορεία της είναι η ιδιαίτερη συνθήκη του φετινού ισπανικού πρωταθλήματος. Η Κάδιθ συγκατοικεί στην πέμπτη θέση με την Ατλέτικο Μαδρίτης (πέντε παιχνίδια), η ομάδα από τον επιβλητικό βράχο της νοτιοδυτικής Ισπανίας ώς τώρα έχει νικήσει (0-1) εκτός έδρας τη Ρεάλ Μαδρίτης (17/10) και την πρώτη ημέρα του μήνα με το ίδιο αποτέλεσμα την Ατλέτικο Μπιλμπάο στη Χώρα των Βάσκων. Κι ας μην επιχειρήσουμε απ’ την αρχή του ρεπορτάζ να τονίσουμε τη σημασία της εμπιστοσύνης στον ίδιο προπονητή σε βάθος χρόνου.
Ο Αλβαρο Θερβέρα συμπλήρωσε την προηγούμενη Κυριακή 200 (!) παιχνίδια στον πάγκο της ομάδας που εκπροσωπεί τη μικρή (περίπου 900.000 κατοίκων) ομώνυμη πόλη της Ανδαλουσίας. Αυτά και όχι μόνο θα βρουν εξηγήσεις, απαντήσεις, συνέχεια ως συνθήκες-αιτίες της ανοδικής πορείας της. Προέχει και έπεται των αμιγώς αγωνιστικών στοιχείων η κορύφωση της επικοινωνίας με τον Θερβέρα. Με δική του πρωτοβουλία προλόγισε όσο και υπέγραψε την επικοινωνία με την «Εφ.Συν.» μέσω ενός, κατά το κοινώς λεγόμενο, «φτάνει πια, ο κορονοϊός δεν είναι εξήγηση για τα πάντα, ακόμη και σε εποχή πανδημίας». Η ακριβής διατύπωσή του, μετά τη δική μας ευνόητη νύξη, ό,τι κι αν λέει ο ίδιος και κάθε άλλος που παριστάνει πως αγνοεί τον πιεστικό, συχνά με καταλυτικό τρόπο, νόμο που έχει επιβάλει ο ιός-αόρατος εχθρός» σύμφωνα με τον προσφιλή χαρακτηρισμό των γιατρών παγκοσμίως:
«Η λογική παραπέμπει πως ο κορονοϊός είναι η μόνη αιτία της δικής μας πετυχημένης πορείας και της δικής τους, δηλαδή των ομάδων που νικήσαμε, αποτυχίας. Δεν είναι έτσι, δεν πρέπει να αγνοείται η δουλειά που γίνεται. Ούτως ή άλλως, ο κορονοϊός είναι κοινή πραγματικότητα, δεν… πάσχουν από αυτόν οι αντίπαλοί μας ενώ την ίδια ώρα εμάς δεν μας βλάπτει. Ο ιός είναι κοινό πρόβλημα, άρα η δουλειά που γίνεται και η ικανότητα που έχει ο καθένας παίζουν τον δικό τους ρόλο».
Δίκιο έχει. Ο κορονοϊός, εκτός από απτό πρόβλημα, ήδη, παγκοσμίως έχει γίνει από κολυμβήθρα του Σιλωάμ μέχρι αιτία γεγονότων που αγγίζουν… μεταφυσικές διαστάσεις. Η Κάδιθ επανήλθε φέτος στην πρώτη κατηγορία, όμως συνιστά κοινό συμπέρασμα στην ιβηρική γη πως «κάτι έχει αλλάξει στην ομάδα, δεν είναι αυτή που ξέραμε». Δεν χρειάζεται να είσαι Ισπανός για να πεις το ίδιο. Αρκεί να μάθεις την αγωνιστική συμπεριφορά της ομάδας. Πως, για παράδειγμα, η Κάδιθ τελείωσε με εννέα παίκτες το νικηφόρο παιχνίδι στο Μπιλμπάο και λίγο πριν από τη λήξη έχασε κλασική ευκαιρία για το 0-2. Ο προπονητής της εξήγησε:
«Υπάρχει ταλέντο, διάθεση και ανάγκη να βρει η ομάδα μας τη σταθερότητα που ποτέ δεν είχε. Νέοι άνθρωποι έχουν τα διοικητικά ηνία, το όραμα για ανάπτυξη είναι ζωντανό σε μια πόλη, σε μια γη, που μας εμπνέει».
Και πώς αλήθεια να μην αγαπήσεις τον τόπο (άρα και την ποδοσφαιρική ομάδα του!), λίγα χιλιόμετρα νότια του χιλιοτραγουδισμένου ποταμού Γουαδαλκιβίρ (σ.σ.: εκεί που «λούζεται η αγάπη μου»). Αν είσαι Ελληνας; Εχεις έναν λόγο παραπάνω. Το Κάδιθ δεν είναι παρά τα Γάδειρα της αρχαιότητας (σ.σ.: Γα και Δέρη, γη και λαιμός), όνομα προερχόμενο από τη μορφολογία του εδάφους, εκεί που η ορεινή γη, ο βράχος που αντικρίζει την Αφρική, ενώνεται με στενή, σαν λαιμός, λωρίδα γης με τη θάλασσα. Προέκτασή της το Στενό του Γιβραλτάρ, εκεί που άλλοτε… καραδοκούσαν οι Ηράκλειες Στήλες (οι «Γαδειρίδαι Πύλαι»). Πώς, λοιπόν, να μην πετύχει εκεί ο Ηρακλής έναν από τους Αθλους του (τόπος της Αρπαγής των Βοδιών). Η πόλη του Κάδιθ έχει το πρόσωπο του Ηρακλή, ιδρυτή της πόλης τον 14ο αιώνα π.Χ., στον θυρεό της, η τοπική ομάδα επιχειρεί φέτος να τον… μιμηθεί.
Οι οπαδοί της, κάτοικοι τόπου με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά; Αναπόφευκτα κάτοχοι ξεχωριστών αντιδράσεων: Στο «Εστάδιο Ραμόν ντε Θαράνσα», ντυμένοι με τα χρώματα της Κάδιθ (κίτρινο – μπλε) συνήθως τραγουδούν και τρέχουν στην εξέδρα με συνθήματα όπως το «αλκοόλ, αλκοόλ, αλκοόλ, θα μεθύσουμε, αδιαφορούμε για το αποτέλεσμα» και μόνιμο πανό που γράφει στραμμένο προς τον αγωνιστικό χώρο «Διαιτητή είσαι όμορφος!». Πώς να τα βγάλει πέρα -και- ο κορονοϊός με τέτοια τρελή αγάπη;
