«Θα έτρεμαν τα χέρια μου…»

Εν όψει της προετοιμασίας ζωγράφων και διοργανωτών για την έκθεση ζωγραφικής με θέμα το ποδόσφαιρο στον πολυχώρο «Αρχελάου Θέατρον» των Θρακομακεδόνων, η συζήτηση με τον Τάκη Οικονομόπουλο, κάτοχο έμφυτης ευγένειας, είχε ξεχωριστή αύρα… 

Ο άλλοτε διεθνής τερματοφύλακας, σ’ εποχές ακμής, αντίθετες με τον τωρινό, ξεπεσμένο, Παναθηναϊκό, απάντησε στη δική μας νύξη για την τάση του να αποτυπώνει σκέψεις, εικόνες στον καμβά, παράλληλα με την ξεχωριστή παρουσία του κάτω από τα δοκάρια του Παναθηναϊκού και της Εθνικής:

«Ναι, συχνά μετά από σημαντικά, δύσκολα παιχνίδια και όχι μόνο, αναζητούσα καταφύγιο έκφρασης στη ζωγραφική… Πολλά έργα μου γεννήθηκαν παράλληλα με τις αγωνιστικές εμπειρίες μου. Έκφραση, άλλοτε εκτόνωση, το ποδόσφαιρο δίνει έντονα ερεθίσματα που καλούσαν την αποτύπωσή τους… Και στην πορεία προς το Ουέμπλεϊ οδηγήθηκα να πιάσω στα χέρια το πινέλο του ζωγράφου, παρόμοια ένταση στην σκέψη και ανάγκη διάκρισης είναι και προϋποθέσεις δημιουργίας!».

Αναπόφευκτο το επόμενο ερώτημα της «Εφ.Συν.»: Αν σας ζητούσαν να ζωγραφίσετε κάτι που να ανταποκρίνεται στον…ταπεινό Παναθηναϊκό του σήμερα, τι θ’ αποτυπώνατε στον υποτιθέμενο πίνακα;

«Τίποτα! Δεν θα μπορούσα να ζωγραφίσω κάτι που ν’ ανταποκρίνεται στην σημερινή κατάσταση του Παναθηναϊκού… Θα έτρεμαν τα χέρια μου! Πώς να ζωγραφίσω λοιπόν με χέρια που τρέμουν;».