«Μήλον της Εριδος» ανάμεσα στον Ντόναλντ Τραμπ και τον Τζο Μπάιντεν έγινε η κοινότητα των Λατίνων, που με 32 εκατομμύρια ψηφοφόρους (το 13,3% του εκλογικού σώματος) αποτελεί πλέον τη μεγαλύτερη εθνική μειονότητα ψηφοφόρων, πολυπληθέστερη και από την αφροαμερικανική.
Η ψήφος τους δεν είναι μονολιθική, αν και σε γενικές γραμμές τείνουν να στηρίζουν περισσότερο τους Δημοκρατικούς από τους Ρεπουμπλικανούς, όπως έδειξε έκθεση του Κέντρου Ερευνών Pew. Ανάμεσα στους Λατίνους με δικαίωμα ψήφου το 59% είναι Μεξικανοί, το 14% Πορτορικανοί, το 5% κουβανικής καταγωγής και το υπόλοιπο 22% προέρχεται από άλλες χώρες της Λατινικής Αμερικής. Κατά παράδοση Μεξικανοί και Πορτορικανοί ψηφίζουν Δημοκρατικούς, ενώ οι κουβανικής καταγωγής τείνουν να στηρίζουν περισσότερο τους Ρεπουμπλικανούς.
Μπορεί το ποσοστό τους στο εκλογικό σώμα να είναι μικρό, αλλά η παρουσία τους σε κρίσιμες Πολιτείες μπορεί να είναι καταλυτική, αφού στις ΗΠΑ ο νικητής δεν αναδεικνύεται από τη λαϊκή ψήφο αλλά από το σώμα των εκλεκτόρων. Κάθε Πολιτεία έχει ένα σταθερό αριθμό εκλεκτόρων ανάλογο του πληθυσμού της. Και σε όλες, εκτός από δύο, όποιος επικρατήσει έστω και με μία ψήφο κερδίζει και το σύνολο των εκλεκτόρων της. Πρόεδρος χρίζεται όποιος έχει τη στήριξη τουλάχιστον 270 από τους 538 εκλέκτορες. Το 2016 η Χίλαρι Κλίντον κατέκτησε σχεδόν 3 εκατομμύρια ψήφους περισσότερες από τον Τραμπ, αλλά ο ακροδεξιός Ρεπουμπλικανός εκλέχτηκε πρόεδρος έχοντας εξασφαλίσει 306 εκλέκτορες.
Κάποιες από τις αμφίρροπες Πολιτείες στις φετινές εκλογές, όπως η Αριζόνα, το Τέξας και η Φλόριντα, είναι από εκείνες που περισσότερους εκλέκτορες βγάζουν και παράλληλα περισσότερους Λατίνους ψηφοφόρους έχουν. Δεν είναι σύμπτωση ότι εκεί Τραμπ και Μπάιντεν αφιέρωσαν περισσότερο χρόνο ή ότι δαπάνησαν 16 εκατ. δολάρια για τηλεοπτικά σποτ στα ισπανικά και τα επιτελεία και των δύο κομμάτων έκαναν ειδικές εκστρατείες για την ψήφο τους ανάλογα με την Πολιτεία.
Η καμπάνια του Τραμπ επικεντρώθηκε πολύ λιγότερο στο μεταναστευτικό από το 2016, όταν μιλούσε για τους Μεξικανούς ως «βιαστές και δολοφόνους» και υποσχόταν ένα τείχος στα σύνορα για να αναχαιτίσει την εγκληματικότητα. Τώρα η εκστρατεία του επικεντρώθηκε στον νόμο και την τάξη μετά από μήνες ταραχών για τη φυλετική βία που κυριαρχεί στη χώρα.
Το επιτελείο του Ντόναλντ Τραμπ πήγε από σπίτι σε σπίτι στη νότια Φλόριντα για να εξασφαλίσει τη στήριξη των Κουβανοαμερικανών και των πιο πρόσφατα αφιχθέντων Βενεζουελάνων και Νικαραγουανών και εστίασε τα μηνύματά του στην ιδέα ότι ο Μπάιντεν απειλεί να φέρει τον κομμουνισμό στις ΗΠΑ! Στην καμπάνια στη Νεβάδα και την Αριζόνα, από την άλλη, εστίασε σε φοροελαφρύνσεις για τις μικρές επιχειρήσεις των Λατίνων, «γιατί εκεί υπάρχουν περισσότεροι Μεξικανοί και Κεντροαμερικανοί που δεν γοητεύονται από την προπαγάνδα περί κομμουνιστικής απειλής» επισημαίνει ο Ουάντι Γαϊτάν της Πρωτοβουλίας Libre, που προωθεί την ψήφο των Λατίνων.
Αντίθετα ο Μπάιντεν έχει επικεντρωθεί στην οικονομία και στη μετανάστευση, ιδίως στους dreamers, τα παιδιά των μεταναστών που γεννήθηκαν στις ΗΠΑ και ονειρεύονται την πλήρη ένταξή τους στην αμερικανική κοινωνία. Για να αποσπάσει δε την ψήφο των Βενεζουελάνων, τους υποσχέθηκε να τους χορηγήσει το καθεστώς «προσωρινής προστασίας» (TPS) που δίνεται από το δεκαετία του ’90 σε όσους έρχονται από χώρες με συρράξεις ή φυσικές καταστροφές. Κάτι που η κυβέρνηση Τραμπ, παρά τις επιθέσεις κατά της Βενεζουέλας, δεν έχει πράξει, όπως σημείωσε ο Τόμας Κένεντι του δικτύου United We Dream.
Ο Μπάιντεν, επιστρατεύοντας τον Μπαράκ Ομπάμα αλλά και με τη στήριξη διασημοτήτων της σόου μπιζ (από την ηθοποιό Εβα Λονγκόρια ώς τον τραγουδιστή Ρίκι Μάρτιν), εστίασε περισσότερο στη στήριξη των Λατίνων μικρών επιχειρηματιών και στην προστασία τους από τις συνέπειες της πανδημίας, ενώ ειδικά στη Φλόριντα απηύθυνε μηνύματα προς τους Πορτορικανούς θυμίζοντας πόσο άσχημα χειρίστηκε η κυβέρνηση Τραμπ τις καταστροφές μετά τον τυφώνα «Μαρία».
Περίεργο που οι Πορτορικανοί της Φλόριντα μπορεί και ψηφίζουν στις αμερικανικές προεδρικές εκλογές, ενώ οι πολίτες του Πουέρτο Ρίκο, επίσης Αμερικανοί πολίτες, δεν έχουν δικαίωμα να συμμετάσχουν σε αυτές, ούτε εκλέγουν βουλευτή ή γερουσιαστή, παρά μόνο έναν εκπρόσωπο χωρίς δικαίωμα ψήφου… Αυτό όμως είναι άλλο ένα αντιδημοκρατικό παράδοξο του εκλογικού συστήματος.
