«Ο διχαστικός λόγος θα επωάσει και πάλι το αυγό του φιδιού»

Η ιστορία επαναλαμβάνεται και κάποιοι δεν λένε να μάθουν από τα τραγικά διδάγματα του παρελθόντος, διαπιστώνουν με θλίψη στη Χαριλάου Τρικούπη αναφορικά με τη διχαστική μικροκομματική αντιπαράθεση που έχει ξεσπάσει τα τελευταία 24ωρα ανάμεσα σε Ν.Δ. και ΣΥΡΙΖΑ με επίκεντρο τις πολιτικές ευθύνες για τη γιγάντωση της Χρυσής Αυγής τα προηγούμενα χρόνια.

Και αντί, όπως σημειώνουν επιτελικά στελέχη του Κινήματος Αλλαγής, να ακούσουν την πλειοψηφική φωνή των δημοκρατικών πολιτών που ζητούν να υπάρχει ενότητα και να συγκροτηθεί ένα αρραγές μέτωπο απέναντι στον φασισμό, τα δύο κόμματα επιδίδονται σε κοκορομαχίες που ευνοούν τις συνθήκες ώστε οι ναζί να επιστρέψουν από την πίσω πόρτα και με διαφορετική προβιά.

Ενδεικτικό είναι το σχόλιο του κόμματος της Κεντροαριστεράς, το οποίο πήρε σαφή θέση ενάντια στο φαινόμενο του χρυσαυγιτισμού, καλώντας τους πολίτες να δώσουν έναν επίμονο ενωτικό αγώνα, πριν και μετά το τέλος της δίκης.

«Ο διχαστικός λόγος συγκεκριμένων κομμάτων δημιουργεί πρόσφορο έδαφος για να επωασθεί και πάλι το αυγό του φιδιού. Το ζήσαμε και στο παρελθόν. Μία είναι η απαίτηση των δημοκρατικών πολιτών σήμερα. Να κλείσουμε τον δρόμο στους νεοναζί», ανάφερε το σχόλιο, επαναφέροντας την πρόταση για την ψήφιση της τροπολογίας που αποκλείει τη συμμετοχή της ηγεσίας της εγκληματικής οργάνωσης στις εκλογές.

Στο ίδιο πνεύμα, η Φώφη Γεννηματά σε πρόσφατη συνέντευξή της είχε εκτιμήσει ότι η καταδικαστική απόφαση συνιστά ένα «ισχυρό μήνυμα στην Ευρώπη και στον κόσμο ότι μπορούμε να τελειώνουμε με τους νεοναζί, όταν είμαστε ενωμένοι και αποφασισμένοι».

Επιπλέον, είχε υπογραμμίσει ότι ο αγώνας δεν τελειώνει στην αίθουσα του δικαστηρίου ή έξω από το Εφετείο, αλλά συνεχίζεται «στον δημόσιο διάλογο, στη Βουλή, στο σχολείο, στους χώρους εργασίας, στα τηλεοπτικά πάνελ, στα πανεπιστημιακά αμφιθέατρα, όπου δηλαδή μπορεί να εισχωρήσει ξανά ο μισαλλόδοξος εξτρεμιστικός λόγος», γι’ αυτό και καταλήγοντας δήλωσε ότι καθήκον της πολιτείας, των ΜΜΕ και των κομμάτων είναι «να συζητούν και να διαβουλεύονται διαρκώς με την κοινωνία για να μη δημιουργούνται ψευδαισθήσεις ή επικίνδυνες θεωρίες συνωμοσίας που τροφοδοτούν τον διχασμό και τη βία».