Η εφημερίδα μας και η υγεία [μας]

Παίρνεις ανάσα γερή όταν επισκέπτεσαι τα γραφεία της εφημερίδας. Λόγω κορονοϊού μόνο ως επισκέπτης μπορεί να είσαι -εξαιρούνται οι διευθυντές και οι αρχισυντάκτες και μερικοί συντάκτες που έχουν την εφημερίδα μέσα τους· όλοι την έχουν μέσα τους, αλλά, λόγω μέτρων, λίγοι μπορούν να είναι στα γραφεία.

Πρέπει βεβαίως να ξεπεράσεις πρώτα τη συγκίνηση, βλέποντας συναδέλφους, έστω και λίγους, ειδικά όταν αντιμετωπίζεις σοβαρά προβλήματα, τα οποία εντούτοις ελέγχονται, ιατρικώς και ψυχολογικώς. Βοηθά σε τούτο ο παρήγορος και λυτρωτικός λόγος των λίγων αυτών συναδέλφων, τις λίγες αυτές ώρες συνάντησης [συνύπαρξης]. Γεμίζεις εξαίφνης ελπίδα και αυτοπεποίθηση, ξεχνάς τον θόρυβο περί τον κορονοϊό και τις νοσοκομειακές εμπειρίες και διογκώνονται κύτταρα υγιή και συναισθήματα καθαρά.

Είναι στιγμές που ανήκουν σε αυτούς που τις ζουν και τις αισθάνονται, που εξαπολύουν επίθεση σε κάθε αρνητική γνώμη και διάθεση. Επίθεση, ναι -διότι πρέπει και η αισιοδοξία κάποια στιγμή να δείξει τα δόντια της, να επικρατήσει, να διαχυθεί στην καθημερινότητα.

Ασε τι γίνεται όταν μαθαίνεις ότι ένας συνάδελφος έχει την ονομαστική του εορτή -λίγο αλκοόλ δεν βλάπτει, ποτέ δεν έβλαψε όταν έγινε καλή χρήση του. Η ζωή είναι εδώ, δίπλα μας, ακόμη κι όταν μας κάνει τζιριτζάντζουλες και άλλα τερτίπια, που δεν αξίζουν να εμφανίζονται στη διάρκεια του βίου. Πίνουμε στην υγειά όλου του κόσμου, φίλων και εχθρών, διότι η υγεία υπερβαίνει μικρότητες και συγκρούσεις. -Ρωτήστε γι’ αυτό τους πιο μεγάλους [απ]αισιόδοξους, τον Σοπενάουερ, δ.χ., και τον Νίτσε, στοχαστές που υπέφεραν πολύ στη ζωή τους, αλλά ύμνησαν τη χαρά και μάλιστα τη συμμετοχική χαρά και την υγεία.

Ξεχνάς με λίγα λόγια τις αντιφάσεις και τους βερμπαλισμούς πολιτικών και ειδικών, που λένε άλλα αντ’ άλλων στα τηλεοπτικά κανάλια και μάλιστα σε καθημερινή βάση -τι τραβάμε οι κακόμοιροι οι τηλεθεατές. Το όποιο Είναι συναρμολογείται εκ νέου και αντιστέκεται στη φθορά και την απογοήτευση. Αυτό λοιπόν το Είναι εισέρχεται στην εργασία με ορμή και κάποια νεανικότητα, με θάρρος και ελπίδα για τα μελλούμενα. Αγαλλίαση. Ανακούφιση. Συντροφικότητα. Μένει η φιλία να αναδειχτεί στο κρίσιμο ύψος, το πρώτιστο κατά τον Αριστοτέλη στις ανθρώπινες σχέσεις. Αλλά αυτό δεν είναι της στιγμής, παραμένει ζητούμενο η άνοιξη στα πρόσωπα των συναδέλφων και ο καλός λόγος, λόγος που υπερβαίνει τις καθοσιώσεις και υπερίπταται· πώς; -αυτό ας το ερμηνεύσουν άλλοι. Οι άλλοι. Ποιοι είναι αυτοί οι άλλοι; Μα, οι κουρασμένοι και απελπισμένοι, οι φτωχοί και οι πολύ πλούσιοι ταυτόχρονα -η ζωή είναι στο μέτρον [λέμε…].

Θέλω να πω ότι η επίσκεψη, υπό τις προϋποθέσεις που αναφέραμε, είναι όχι απλώς ένεση ζωής, αλλά και εμβόλιο -μέρες που ’ναι- για μια ανοσία στον νεοψευδοφιλελευθερισμό [Φιλελευθερισμός: από την πόλη δηλαδή έρχομαι και στην κορφή κανέλα… κτλ]. Το μόνο πρόβλημα είναι, μιλάω για την εφημερίδα, ότι μερικοί είναι τόσο υπερήφανοι στα αυτιά ώστε σου βγαίνει το λαρύγγι ωσότου συνεννοηθείς, παρά τα ενισχυμένα ακουστικά που φέρουν μερικοί στα τρυφερά τους ώτα. Τι να κάνεις, το υποφέρεις κι αυτό. Σημασία έχει ότι η εφημερίδα αντέχει, είναι δυνατή. Μπήκε δε στον ένατο χρόνο!