Εχει πολύ ωραία φωνή η Κατερίνα Μακαβού. Και ωραία τραγούδια. Μια ενδιαφέρουσα τραγουδοποιός που οι περισσότεροι από εσάς θα έχετε ακούσει σίγουρα. Και αν όχι, κάντε το και θα με θυμηθείτε. Ωραία φωνή, επαναλαμβάνω.
Και με νέο άλμπουμ, μόλις κυκλοφόρησε η τρίτη ολοκληρωμένη δισκογραφική της δουλειά, με τίτλο «Ανθρωποι». Πώς είναι, άραγε, να βγάζει κάποιος ένα ολοκαίνουργιο άλμπουμ σε μια τόσο περίεργη εποχή; «Η χαρά, ο ενθουσιασμός αλλά και η αγωνία από πλευράς μου είναι η ίδια όπως κάθε φορά», λέει η Κατερίνα στην «Εφ.Συν.». «Επιπλέον, επειδή η διάδοση της μουσικής με την κυκλοφορία ενός δίσκου γίνεται κατά κύριο λόγο μέσω διαδικτύου τα τελευταία χρόνια, νιώθω ότι ο κόσμος ανταποκρίνεται αρκετά θερμά σε αυτό και η όλη διαδικασία τού είναι πολύ οικεία. Οπότε η δουλειά μας φτάνει στον κόσμο».
● Ναι, αλλά οι συναυλίες;
Μου λείπει πάρα πολύ να παίξουμε ζωντανά τα τραγούδια. Αυτός είναι και ο σκοπός άλλωστε ενός δίσκου, αλλά και της μουσικής γενικότερα, να επικοινωνεί με τους ανθρώπους και να τους φέρνει κοντά.
● Τι περιμένει ένας καλλιτέχνης από το νέο του άλμπουμ έτσι όπως είναι η μουσική βιομηχανία πλέον;
Να επικοινωνήσει με τους γύρω του. Αυτή τουλάχιστον είναι η δική μου προσδοκία. Δεν περιμένω κάτι από την μουσική βιομηχανία αφού ποτέ δεν στηρίχτηκα επί της ουσίας σε αυτήν. Από το 2010 και μετά κάνω μόνη μου τους δίσκους μου, τις παραγωγές μου και τις ζωντανές εμφανίσεις μου, πάντα σε συνεργασία με την ομάδα μουσικών που πορευόμαστε μαζί τα τελευταία χρόνια αλλά και κάποιων συνεργατών που ασχολούνται και βοηθούν στο κομμάτι των live, της επικοινωνίας, αλλά και της έκδοσης.
● Δέκα τραγούδια και τα λες «δέκα ανθρώπινες ιστορίες». Δηλαδή; Είναι πραγματικές;
Πραγματικές με την έννοια αν υπήρξαν σε πραγματικό χρόνο; Δεν θα το έλεγα. Πραγματικές γιατί τις έχει νιώσει ο εκάστοτε τραγουδοποιός μέσα του και τις αποτύπωσε, ναι.
● Ανθρώπινες, γιατί;
Ανθρώπινες είναι κυρίως γιατί το κάθε τραγούδι, δείχνει σαν να είναι η ιστορία, τα πάθη, οι φόβοι, οι απώλειες, οι έρωτες δέκα ανθρώπων. Ο καθένας μιλάει για τον εαυτό του και όλοι μαζί φτιάχνουν το παζλ της πολυδιάστατης ανθρώπινης φύσης.
● Πόσο έχει δυσκολέψει η επαγγελματική ζωή σου τους τελευταίους μήνες;
Η κατάσταση είναι μη βιώσιμη για όλους τους καλλιτέχνες. Οι δυσκολίες δεν είναι τωρινό φαινόμενο, ωστόσο. Η οικονομική κρίση των τελευταίων χρόνων έφερε τα πράγματα σε τέτοιο σημείο, ώστε το μεγαλύτερο ποσοστό των καλλιτεχνών να μην μπορεί να σταθεί στα πόδια του. Η πανδημία ήρθε και τους αποτελείωσε. Αν δεν έχεις άλλους πόρους ή άλλη εργασία, απλά δεν μπορείς να υπάρχεις και γι’ αυτό τον λόγο πολλοί μουσικοί αυτή τη στιγμή στρέφονται προς ανεύρεση άλλης δουλειάς.
● Μήπως, τουλάχιστον, η περίοδος βοηθάει στην έμπνευση;
Η ιστορία έχει δείξει ότι μέσα στα χρόνια, πολλά σημαντικά πράγματα στην τέχνη δημιουργήθηκαν μέσα σε δύσκολες κοινωνικοπολιτικές καταστάσεις. Γιατί πάντα η τέχνη ήταν και θα είναι το όπλο του ανθρώπου απέναντι σε ό,τι άσχημο απειλεί να αφανίσει την ψυχή και το πνεύμα του.
● Ρομαντικό ακούγεται…
Δεν θα ήθελα σε καμία περίπτωση να το ρίξουμε στον ρομαντισμό και στη νοοτροπία «έλα ρε αδερφέ, όλα καλά, θα πάρεις την κιθαρούλα σου και θα γράψεις και ένα τραγουδάκι για τον πόνο σου και ας μην έχεις να φας. Εσείς έχετε τη μουσική τουλάχιστον ρε παιδιά, εκφράζεστε, έχετε ένα αποκούμπι και μπλα μπλα μπλα». Ναι, η μουσική είναι αποκούμπι στον πόνο, στη λύπη, στην απόγνωση, αλλά πρέπει να αμείβεται. Πρέπει να αναγνωρίζεται ως εργασία χρονοβόρα και απαιτητική. Πρέπει, όταν οι συνθήκες το απαιτούν, όπως οι πρόσφατες που ήρθαν λόγω πανδημίας, οι εργαζόμενοί της να μπορούν να είναι καλυμμένοι από το κράτος, όπως όλοι οι υπόλοιποι εργαζόμενοι.
● Είδατε αλληλεγγύη από τον κόσμο;
Νιώθω ότι ο κόσμος έχει κατανοήσει λίγο περισσότερο τους ανθρώπους της τέχνης και τις συνθήκες στις οποίες βρέθηκαν. Πολλοί μας στήριξαν αγοράζοντας τη δουλειά μας διαδικτυακά, γνωρίζοντας ότι στην παρούσα στιγμή είναι και ο μόνος πόρος για όλους εμάς, δεδομένου ότι οι συναυλίες, όλες, βρίσκονται σε παύση μέχρι νεωτέρας. Θεωρώ ότι ο κόσμος πάντα νιώθει ποια είναι η αλήθεια και πάντα στηρίζει όταν χρειάζεται!
● Υπάρχει ελπίδα; Να προσδεθούμε;
Υπάρχει-δεν υπάρχει, εμείς πρέπει να φτιάχνουμε τις συνθήκες ώστε να μπορεί η ελπίδα να ανθοφορεί. Δεν γίνεται αλλιώς. Δεν προχωράει ο κόσμος. Δεν υπάρχει κίνητρο για τίποτα, ούτε για την κοινωνία ούτε για τον άνθρωπο. Είναι πολλές φορές που την χάνω από το οπτικό μου πεδίο, αλλά ευτυχώς τα όμορφα πράγματα και οι ωραίοι άνθρωποι που μπορεί να συναντάς στον δρόμο σου μου την ξανασυστήνουν από την αρχή.
