Οκτώ χρόνια δεν είναι λίγα για μια τόσο σπουδαία και ριψοκίνδυνη προσπάθεια για αδέσμευτη και ανεξάρτητη δημοσιογραφία στους δύσκολους καιρούς μας. Με την ευχή να μακροημερεύσει η εφημερίδα σας, που είναι και δική μας, με προσήλωση στην ερευνητική, αιχμηρή, οχληρή και αδέσμευτη για την εξουσία δημοσιογραφία, η οποία είναι προεχόντως αποστολή και λειτούργημα και συνακόλουθα επάγγελμα. Το «άνοιγμα» των σελίδων σας σε διανοουμένους, πνευματικούς και ανήσυχους πολίτες αποτελεί κατάκτηση και συμβολή στον δημοκρατικό διάλογο.
Γιατί όπως παρατηρεί και επισημαίνει ο κορυφαίος μας ποιητής Κ. Παλαμάς («Η έρευνα» 1926): «ο άνθρωπος των γραμμάτων, ποιητής, πεζογράφος, ιστορικός, χρονογράφος, φιλόσοφος, εμπειρικός θεωρητικός, ρητορικός σιβυλλικός δεν ομιλεί· γράφει. Τότε είναι εκείνος που είναι, στο στοιχείο και το βασίλειό του…» Σε ό,τι προσμένουμε είναι η αλήθεια, όχι σε ό,τι αποκτάμε. Για αυτό και από τους άξιους, ανεξάρτητους και αδέσμευτους συντάκτες σας, περιμένουμε κάθε φορά την αποκάλυψη της αλήθειας και των πραγματικών γεγονότων.
Κυρίως όμως τον έλεγχο στην εξουσία, η οποία χωρίς αυτόν (τον έλεγχο) έχει τάσεις παραφροσύνης, τις οποίες εκδηλώνει με ποικίλους τρόπους. Οταν φτάνει η εφημερίδα στα χέρια μας, περιμένουμε να διαβάσουμε το άρθρο της που ελέγχει. Δοκιμάζουμε ικανοποίηση ή απογοήτευση αδιάφορο. Ομως συμμετέχουμε στον έλεγχο, έστω και σιωπηλά.
Είναι μια εξάσκηση του ανθρώπου να σκέπτεται. Οταν ο έλεγχος καταργηθεί, παύει η εξάσκηση και η σκέψη οδηγείται σιγά σιγά σε μούδιασμα, σε αδράνεια, σε απονάρκωση. Και αλίμονο αν οι άνθρωποι χάσουν τη συνήθεια να σκέπτονται. Ανάπτυξη του ελέγχου, είναι ανάπτυξη των δικαιωμάτων άρα και ανάπτυξη του ανθρώπου. Η χώρα, όπου δεν υπάρχει επαρκής έλεγχος επί της εξουσίας, όπου δηλαδή δεν λειτουργεί η ελευθερία, είναι μια χώρα με σταματημένα ρολόγια πάνω στους τοίχους, με σταματημένες καρδιές μέσα στα στήθη. Αυτό το σταμάτημα θανατώνει τη σκέψη του ανθρώπου.
Ελέγχω σημαίνει σκέπτομαι και σκέπτομαι, φυσικά, υπάρχω. Και όσο πιο πολύ σκέπτεται κανείς τόσο πιο πολύ υπάρχει, τόσο πιο πολύ αξίζει.
Η εφημερίδα σας, σε κάποιους που την ψέγουν με ιδιαίτερη σφοδρότητα και μάλιστα με εξώδικα κ.λπ., αξίζει. Ο ίδιος ποιητής που αναφέρω παραπάνω, στα «Σημειώματα στο περιθώριο», εκδ. Πατάκη γράφει: «Είναι κάποιες κριτικές στιγμές που ο σωστός άνθρωπος, χρέος του θεωρεί και καμάρι το ’χει να φωνάξει προς κάποιους τάχα θεοφοβούμενους: είμαι άθεος! και προς κάποιους τάχα τίμιους, είμαι άτιμος!»
Και ένα υστερόγραφο για τους άξιους συντάκτες σας στη Θεσσαλονίκη, να απευθύνουν ένα ερώτημα στον νέο προϊστάμενο της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Θεσσαλονίκης, γιατί δεν διατάσσει μια έρευνα για την υπόθεση των αρχαιοτήτων του σταθμού μετρό Βενιζέλου, όπου όπως λέγεται από επίσημους και σπουδαίους ανθρώπους, εκτός από τη βαρβαρότητα κατά των αρχαιοτήτων, υπάρχει και πρόβλημα, σοβαρό με την οικονομική διαχείριση.
*δικηγόρος, πρώην Γενικός Γραμματέας Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης
Η επιστολή δημοσιεύτηκε στο φύλλο της «Εφ.Συν.» τη Δευτέρα 09/11/2020.
