Δεν είναι πως δεν ήθελαν ή δεν ήξεραν τη σημασία της πρόκρισης

Σε οποιονδήποτε τομέα δεν είναι και το πιο ευχάριστο πράγμα στον κόσμο να κάνεις απολογισμό όταν εσύ (ο ΠΑΟΚ) δεν έχεις καταφέρει ένα στόχο, ενώ την ίδια ώρα οι ανταγωνιστές σου (Ολυμπιακός Πειραιώς και ΑΕΚ) τις ίδιες μέρες πράττουν το ακριβώς αντίθετο.

Η νέα κατεύθυνση που θα πάρει για το υπόλοιπο της φετινής σεζόν ο ποδοσφαιρικός ΠΑΟΚ μετά τον οδυνηρό αποκλεισμό από τη ρωσική Κράσνονταρ είναι μία επιτακτική ανάγκη που θα πρέπει να λάβει χώρα με σύνεση. Γιατί αλλιώς η Lady Hope διαβλέπει παγίδες ικανές να οδηγήσουν σε λοξοδρόμηση από το πουθενά…

Όμως, οι συνεχείς αποτυχίες του ΠΑΟΚ να προκριθεί στους ομίλους του Champions League τείνουν να γίνουν μία σταθερή παράμετρος-συνήθεια, που αγγίζει ακόμα και τα όρια της καφενειακής θυμοσοφίας, των προκαταλήψεων ή των κάθε (δια)λογής δοξασιών…

Θυμίζοντας κάποιες ανάλογες περιστάσεις στον εγχώριο ομαδικό αθλητισμό, όπως φερ΄ειπείν την αδυναμία του μεγάλου προπονητή Γιάννη Ιωαννίδη στο μπάσκετ να πάρει ένα Κύπελλο Πρωταθλητριών ή τα πολλά χρόνια ανομβρίας του ποδοσφαιρικού Ολυμπιακού στις εκτός έδρας αναμετρήσεις του στο Champions League. Όπως, για να το πάμε και στα πιο πρόσφατα, οι τέσσερις συνεχόμενες ήττες της ποδοσφαιρικής ΑΕΚ στους εγχώριους τελικούς Κυπέλλου.

Όταν λαμβάνουν χώρα τέτοιες επαναλαμβανόμενες τροπές είναι λογικό να αναρωτιούνται όλοι αν τελικά υπάρχει κάποια «ειμαρμένη» που διαμορφώνει τις εξελίξεις. Μάλλον οι αιτίες πρέπει να αναζητηθούν κάθε φορά κατά βάση στα αμιγώς αγωνιστικά στοιχεία. Εκείνα είναι που στοιχειοθετούν την κάθε φιλολογία.

Φυσικά, η ψυχολογία μίας ομάδας διαμορφώνεται με τον καλύτερο δυνατό τρόπο όταν οι ποδοσφαιριστές νιώθουν ακμαίο το σώμα τους και το μυαλό τους ικανό να κατευθύνει τις κινήσεις όπως αυτοί θέλουν. Αλλά, αν ποδοσφαιρικά υστερείς, το σώμα κουράζεται πιο εύκολα και το μυαλό παραδίδει πιο νωρίς τα σκήπτρα, αφήνοντας τις βασικές πρωτοβουλίες στους περισσότερους τομείς στους αντιπάλους.

Η Lady Hope πιστεύει πως ο ΠΑΟΚ δεν μπαίνει στους ομίλους του Champions League, όχι γιατί δεν τον αφήνει κάποια «αόρατη μάγισσα». Ίσως, αυτή να ενδιαφερόταν να τον γνωρίσει κιόλας, σε ένα γεύμα στα σαλόνια… Αλλά, γιατί κάθε φορά που βρέθηκε ένα μόλις βήμα από την πολυπόθητη πρόκριση υστέρησε σε κάποια καθοριστικά στοιχεία που αφορούν πρωτίστως στο αγωνιστικό κομμάτι. Δεν είναι πως δεν ήθελαν ή δεν ήξεραν τη σημασία της πρόκρισης…

Το χειρότερο πράγμα που μπορεί να κάνει ο ΠΑΟΚ στο σήμερα είναι να τα παρατήσει και να παραδοθεί στη δήθεν «ειμαρμένη» του. Ο μόνος δρόμος που έχει στο άμεσο μέλλον είναι να δουλέψει για να βελτιώνεται διαρκώς, διεκδικώντας ξανά με μεγαλύτερες αξιώσεις αυτό που δεν έχει πετύχει μέχρι σήμερα…

Για να μην την πατήσει ξανά όπως με την Κράσνονταρ θα πρέπει να μπορεί -στο μέτρο του εφικτού…-  να μην αφήνει πάνω στο χορτάρι την κάθε Κράσνονταρ να αποκτάει ουσιώδη πλεονεκτήματα. Έστω και στις λεπτομέρειες…