«Μαστίγιο» ίσα που να… χαϊδεύει στο θέμα της Λευκορωσίας και μπόλικο στην πολύκροτη υπόθεση Αλεξέι Ναβάλνι «καρότο». Σε αυτό το δίπτυχο δείχνει να κινείται η Ε.Ε. διερευνητικά έναντι της Ρωσίας, καθώς τα αγκάθια στις διμερείς (και στις επιμέρους με τα κραταιά μέλη των «27») σχέσεις πολλαπλασιάζονται, σε μία ήδη περίπλοκη, υγειονομικά και οικονομικά, για όλους συγκυρία.
Κατά τη χθεσινή σύνοδό τους στο Βερολίνο, οι ΥΠΕΞ της Ε.Ε. φαινόταν να ισορροπούν -εν μέσω πλείστων άλλων διαφωνιών τους- σε λεπτές γραμμές απέναντι στη Μόσχα. Στο μεν τραπέζι των διαβουλεύσεων βρισκόταν η προοπτική επιβολής στοχευμένων κυρώσεων σε Λευκορώσους αξιωματούχους που εμπλέκονται στην καταγγελλόμενη καλπονοθεία και στην άγρια καταστολή των αντικυβερνητικών διαδηλώσεων, όχι όμως στον ίδιο τον πρόεδρο της χώρας και χαρακτηριζόμενο «τελευταίο δικτάτορα της Ευρώπης», Αλεξάντερ Λουκασένκο.
Σε δε δηλώσεις τους για την υπόθεση Ναβάλνι -του ηγέτη της ρωσικής εξωκοινοβουλευτικής αντιπολίτευσης, που σήμερα νοσηλεύεται σε τεχνητό κώμα σε νοσοκομείο του Βερολίνου με ενδείξεις δηλητηρίασης- έδειχναν να κλείνουν με τρόπο το μάτι στο Κρεμλίνο, καλώντας το διά της εις άτοπον σε «διαφάνεια» και «συμμετοχή» στις έρευνες για «να ξεκαθαριστεί τι ακριβώς συνέβη».
Το διπλό μήνυμα φαίνεται ότι μάλλον ελήφθη από τη Μόσχα. Χθες, το ρωσικό ΥΠΕΣ ανακοίνωσε ότι αρχίζει έρευνα για την αρχική νοσηλεία του Ναβάλνι σε νοσοκομείο της Σιβηρίας, στις 20 Αυγούστου. Παράλληλα, η Γενική Εισαγγελία της Ρωσίας ανακοίνωσε ότι ζήτησε και θα λάβει από τη Γερμανία νομική συνδρομή στο πλαίσιο του ελέγχου, τονίζοντας πάντως με νόημα ότι δεν υπάρχουν ενδείξεις για εγκληματική πράξη σε βάρος του Ναβάλνι.
Ενώ ο Ρώσος πρόεδρος Πούτιν υπογράμμισε, σε χθεσινή τηλεοπτική συνέντευξή του, ότι στην παρούσα φάση δεν υφίσταται λόγος παροχής στρατιωτικής βοήθειας στη Λευκορωσία, κρίνοντας ότι η κατάσταση στη γειτονική χώρα σταθεροποιείται – χωρίς να διευκρινίσει και το πώς. Κατά τα λοιπά, εκτόξευσε τα γνωστά φραστικά βέλη του κατά της Δύσης, κατηγορώντας την για πολιτική δύο μέτρων και δύο σταθμών, που τροφοδοτεί σκέψεις για «απόπειρες έξωθεν ανάμειξης» στη ρωσική γεωγραφική γειτονιά.
«Εχει κανείς την αίσθηση ότι η ηγεσία της Γερμανίας και της Ε.Ε. αισθάνονται ότι ακροβατούν στο χείλος του κρατήρα ενός ηφαιστείου και προσπαθούν να ισορροπήσουν προσεκτικά, προτού κάνουν το επόμενο βήμα», γράφει σε ενδιαφέρον άρθρο της στο Arab News η οικονομολόγος και ειδική αναλύτρια σε ενεργειακά θέματα, Κορνέλια Μέιερ.
Η επιδίωξη κυρίως της Γερμανίας και της Γαλλίας να διατηρήσουν ανοιχτούς εμπορικούς διαύλους με τη Μόσχα είναι δεδομένη, επισημαίνει. Και η συγκυρία, με τις ανοιχτές πληγές της Λευκορωσίας και του Ναβάλνι, τις φέρνει τώρα σε δύσκολη θέση, παρατηρεί. Ιδίως, δε, το Βερολίνο, που στο τρέχον εξάμηνο ασκεί και την εκ περιτροπής προεδρία των «27». «Η Ε.Ε., όπως και ο υπόλοιπος κόσμος», εξηγεί, «είναι επικεντρωμένος στη μάχη κατά του κορονοϊού και στις επιπτώσεις του στην οικονομία. Με απλά λόγια, φαίνεται να υπάρχουν λίγα περιθώρια για μεγάλες κινήσεις στο γεωπολιτικό πεδίο».
Από την άλλη, η -ούτως ή άλλως απομονωτικών τάσεων- ηγεσία των ΗΠΑ δείχνει τώρα πλήρως απορροφημένη στην προεκλογική εκστρατεία, ενόψει των αμφίρροπων προεδρικών εκλογών του Νοεμβρίου, εν μέσω των κάκιστων χειρισμών της στην πανδημία.
Οχι τυχαία, η Washington Post στηλίτευσε την απόλυτη «σιωπή» του Αμερικανού προέδρου Τραμπ στην υπόθεση Ναβάλνι και οι Δημοκρατικοί αντίπαλοί του να τον κατηγορούν ξανά, εμμέσως πλην σαφώς, για ένοχη υποχωρητικότητα απέναντι στον Πούτιν. Στα ψιλά, εν τω μεταξύ, πέρασε η αποστολή στη Μόσχα του αναπληρωτή ΥΠΕΞ των ΗΠΑ, Στίβεν Μπιέγκαν, στα μέσα της εβδομάδας, για διαβουλεύσεις…
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, λοιπόν, γράφει η Κορνέλια Μέιερ, είναι που «η Ευρώπη προσπαθεί να βρει τον βηματισμό της απέναντι στη Ρωσία και στην εξελισσόμενη κατάσταση στη Λευκορωσία. Η σχέση με τον πιο σημαντικό σύμμαχό της, τις ΗΠΑ, έχει αλλάξει. Ο πρόεδρος Τραμπ ενδιαφέρεται ελάχιστα για τη διατλαντική συμμαχία και δεν αντιμετωπίζει πια τη Δυτική Ευρώπη με το ειδικός βάρος του συμμάχου. Αυτό με τη σειρά του έχει αλλάξει τη γεωπολιτική», επισημαίνει, συνδυαστικά με ένα ευρύ φάσμα νέων προκλήσεων, όπως η πανδημία και το Brexit.
Ως εκ τούτου, η συγκυρία «καθιστά ζητήματα όπως αυτά του Ναβάλνι ή της Λευκορωσίας πιο περίπλοκα και λιγότερο ξεκάθαρα. Ειδικά η Γερμανία βρίσκεται εγκλωβισμένη μεταξύ αρχών, realpolitik και της τέχνης του εφικτού», παρατηρεί. Κάτι που εν πολλοίς δεν φαίνεται να περιορίζεται μόνον στον γεωστρατηγικό χώρο πέριξ της Ρωσίας, αλλά και σε άλλες, εξίσου σημαντικές, πολύ κοντινές σε εμάς περιοχές, όπου η ένταση ήδη χτυπά κόκκινο και πλέον παίζονται χοντρά γεωπολιτικά παιχνίδια…
