Χρονιά εκλογών για τις ΗΠΑ και ο Ντόναλντ Τραμπ δεν χάνει την ευκαιρία να επιβεβαιώνει κάθε στιγμή ότι τουλάχιστον για τους μισούς Αμερικανούς αποτελεί τον χειρότερο πρόεδρο της Ιστορίας. Για τους άλλους μισούς, βέβαια, και αυτό είναι το πρόβλημα, αποτελεί πρότυπο. Αν δεν είχε υπάρξει ο Τραμπ, τον τίτλο του χειρότερου προέδρου θα διεκδικούσαν επαξίως ο Ρίτσαρντ Νίξον και ο Τζορτζ Μπους ο νεότερος.

Και, καλά, ο πρώτος έχει πάρει μέρος σε δεκάδες κόμικς («Watchmen», «Futurama» κ.ά.) με διόλου τιμητικό τρόπο. Ο δεύτερος, όμως, έχει γίνει πρωταγωνιστής σε λίγα και καλά. Η συλλογή «The Bush Junta» με τη συμμετοχή δεκάδων δημιουργών, τα «Tony & Me» και «This is War» του Dr. Parsons και το «Generalissimo El Busho» του Ted Rall είναι κάποια χαρακτηριστικά παραδείγματα. Μια εξαιρετική περίπτωση, ωστόσο, είναι «Ο Ανθρωπος από την Ουάσινγκτον» (εκδόσεις Μαμούθ Κόμιξ), μια από τις μετά Morris περιπέτειες του Λούκυ Λουκ (2008) των ευφυέστατων Achde και Laurent Gerra.

Μα πώς μπορεί ο Μπους να πρωταγωνιστεί σε μια περιπέτεια στην Αγρια Δύση του δέκατου ένατου αιώνα; Η απάντηση βρίσκεται στην επινοητικότητα των δύο δημιουργών. Η ιστορία διαδραματίζεται κατά την προεκλογική εκστρατεία του 1876 όταν και βασικός υποψήφιος των ρεπουμπλικανών ήταν ο Ράδερφορντ Χέιζ, ένας ομολογουμένως τίμιος και δίκαιος πολιτικός. Ως αντίπαλός του στην Ιστορία εμφανίζεται ο διεφθαρμένος και αντιπαθέστατος Πέρι Κάμπι, ένας Τεξανός ιδιοκτήτης πετρελαιοπηγών που τις κληρονόμησε από τον πατέρα του και στηρίζεται από το παρακράτος, τους ρατσιστές και τα οικονομικά λόμπι, ενώ έχει στενές διασυνδέσεις με τον υπόκοσμο. Ο αγώνας του Κάμπι προς τον Λευκό Οίκο είναι βρόμικος και στο επίκεντρό του βρίσκεται η σπίλωση του Χέιζ και η δολοφονία του χαρακτήρα του ή και του ίδιου.

Και η μορφή του; Μα φυσικά ο Achde επιλέγει τη φάτσα του Τζορτζ Μπους. Εννοείται πως ο αδέκαστος Λούκυ Λουκ θα πάρει το μέρος του Χέιζ και θα αποκαλύψει τα παράνομα σχέδια του Κάμπι. Η ιστορία θα έχει αίσιο τέλος και, όπως στην πραγματικότητα, ο Χέιζ θα εκλεγεί. Ο Κάμπι-Μπους θα χρειαζόταν να περιμένει ώς το 2001 για να ξεδιπλώσει τις «αρετές» του στην πολιτική, στα πετρέλαια και στους πολέμους.