Οταν ήμουν μικρός η μάνα μου έλεγε «μην πας κοντά στην τηλεόραση, γιατί θα χαλάσουν τα μάτια σου». Χωρίς επιστημονικές γνώσεις, αλλά μόνο με το ένστικτο, ήξερε πως όσο πιο κοντά είσαι σ’ αυτό το κουτί, τόσο πιο κακό σού κάνει. Το αποδείκνυε μάλιστα, όταν σε μικρή απόσταση απ’ την οθόνη, η τρίχα μας γινόταν κάγκελο. Ετσι κρατούσαμε σε κάποια απόσταση την ασπρόμαυρη ζωή της τηλεόρασης.
Βγαίναμε, παίζαμε, τσακωνόμασταν, χτυπάγαμε, αγκαλιαζόμασταν. Μόνο κάποιες γιαγιάδες είχαν απομείνει μπροστά από την οθόνη και πιάνανε κουβέντα με τους παρουσιαστές των ειδήσεων, λέγοντάς τους τα παράπονά τους για τα βάσανα της μέρας. Σε ακραίες περιπτώσεις, όπως η γιαγιά μιας φίλης μου, τους πρόσφεραν και λίγο φαγητό, για να μην ξελιγώνονται απ’ την πείνα τόσες ώρες εκεί μέσα σ’ αυτό το κουτί.
Μπορεί τότε να μας φαινόταν αστείο, αλλά τελικά οι γιαγιάδες με την εμπειρία μιας ολόκληρης ζωής κάτι παραπάνω ξέρανε, αφού μετά από μερικά χρόνια αποδείχτηκε κι επιστημονικά πως μέσα στις τηλεοράσεις ζει μια παράξενη φυλή, οι «Οθονάνθρωποι»! Αυτή η εξελιγμένη μορφή της εικονικής πραγματικότητας, που σε λίγα λεπτά θέλουν να σε πείσουν για τη δική τους αλήθεια, τις συνήθειές τους, τι πρέπει να πιστεύεις, τι να αγοράζεις, πώς να ζεις.
Η επιτυχία τους ήταν στ’ αλήθεια μεγάλη κι έφερε τον πολλαπλασιασμό, την εξάπλωση της φυλής, μέχρι που η ζωή τους έγινε και δικός μας τρόπος ζωής. Διάλογοι, τραγούδια, έρωτες, χωρισμοί μέσα από μια οθόνη, με την καθοδήγηση του αόρατου χεριού κάποιου «Οθονάνθρωπου». Οθόνες παντού, οθόνες σε γραφεία, σε τραπέζια, σε κουζίνες και σαλόνια, σε κρεβατοκάμαρες, σε βουνά, κάμπους και παραλίες.
Οθόνες κινητές για ζωές ακίνητες. Στιγμιότυπα γέλιου κι ευτυχίας, από εμάς που προσπαθούμε να τους μοιάσουμε, να μην εξαιρεθούμε.
Τριγύρω η σιωπή βγαλμένη από το βλέμμα της γιαγιάς, που απέμεινε μετέωρη με το προσφερόμενο κολατσιό στο χέρι, βλέποντας εμάς να προσφέρουμε ζωή.
«Μα το ’χασες τελείως, βρε γιαγιά, δεν ζει κανένας εκεί μέσα…». Κι η γιαγιά που τα είχε όντως και λίγο χαμένα, πλησίασε και κοίταξε πίσω απ’ την οθόνη.
«Εχεις δίκιο, παιδάκι μου… Είναι άδειο»!
* συνθέτης, στιχουργός
