Ποτέ δεν είχε σημειωθεί στην ισπανική εργασιακή αγορά κατάρρευση ανάλογη με αυτήν που έφερε η πανδημία του κορονοϊού, με σχεδόν 1,35 εκατομμύρια λιγότερους απασχολούμενους σε ένα εξάμηνο, σε μια πρωτοφανή διαδικασία καταστροφής θέσεων εργασίας που έχει πλήξει δυσανάλογα τις γυναίκες.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΡΑ (Ερευνα Ενεργού Πληθυσμού), το πρώτο εξάμηνο του 2020 πέρασαν στον μη ενεργό πληθυσμό 742.000 γυναίκες και 579.000 άντρες, με μια διαφορά σχεδόν δέκα ποσοστιαίων μονάδων για εκείνες.
Για τους ειδικούς αυτό σχετίζεται και με την επισφάλεια των θέσεων απασχόλησης των γυναικών, καθώς όσο μεγαλύτερη είναι η επισφάλεια τόσο μεγαλύτερη είναι και η πιθανότητα να βρεθεί ο εργαζόμενος εκτός αγοράς εργασίας. Οπως καταδεικνύει και η ΕΡΑ, τα δυο τρίτα από αυτές τις γυναίκες, κάπου 434.000, απασχολούνταν σε συνθήκες επισφάλειας ως μισθωτές με περιστασιακές συμβάσεις εργασίας ενώ άλλες 80.000 είχαν συμβάσεις μερικής απασχόλησης ορισμένου χρόνου.
Η πανδημία σταμάτησε απότομα την αυξανόμενη ένταξη των γυναικών στην αγορά εργασίας, που πέρσι είχε σημειώσει ποσοστά-ρεκόρ στην Ισπανία. Ολα αυτά αντιστράφηκαν καθώς στην πλειονότητά τους (το 67,9%, κάπου 504.000) οι γυναίκες που βρέθηκαν χωρίς δουλειά επέστρεψαν σπίτι τους και αδυνατώντας να βρουν άλλη θέση εργασίας, έστω και προσωρινή, ασχολούνται με τις δουλειές του σπιτιού. Μόνο ένα περίπου 9% είχε τις προϋποθέσεις για να βγει στη σύνταξη και ένα 7,5% είχε τη δυνατότητα να επιλέξει να συνεχίσει τις σπουδές του.
Ενδεικτικό της κατάστασης που έχει διαμορφωθεί είναι ότι περισσότερες από 80.000 νέες νοικοκυρές είναι γυναίκες νεότερες των 30 ετών, περίπου 154.000 είναι τριαντάρες και άλλες 134.500 είναι μεταξύ 30 και 40 ετών. Δηλαδή σχεδόν οι μισές από τις 742.000 που είναι ανενεργές είναι γυναίκες νεότερες των 40 ετών που πλέον δηλώνουν νοικοκυρές.
