Σπεύδουμε, παρά την αρχική θέλησή μας (!), να αναφέρουμε την αίσθηση, καλύτερα «πεποίθηση», του Νίκολας Κιμέλι για τη διαπλανητική απειλή του κορονοϊού: «Κοινή απειλή ο ιός, σεβαστός ο φόβος όλων των κατοίκων του πλανήτη. Αλλά ούτε εγώ ούτε κάποιος άλλος, ειδικά Κενυάτης, γενικότερα Αφρικανός, νομίζω πως βιώνει την ίδια απειλή με τη, σεβαστή επαναλαμβάνω, φοβία που διακατέχει τους περισσότερους, αν όχι όλους. Βοηθά η ιδιοσυγκρασία, η φύση μας. Είμαστε εξοικειωμένοι με τη φύση και τις απειλές της, διδαχθήκαμε από τους προγόνους μας να τη σεβόμαστε. Αν θέλετε, έχουμε την αίσθηση, πιο σωστά την πεποίθηση, πως κάθε καλό ή κακό που συμβαίνει έχει την αιτία του. Αυτό μας βοηθά να αντιμετωπίζουμε ό,τι μας απειλεί ως «σεβαστό εχθρό», όπως είναι η αγαπημένη έκφραση δασκάλου στην Κένυα. Εύχομαι λιγότερα θύματα, εύχομαι γρήγορα να αποτελεί κακή ανάμνηση. Ευχαριστώ για την ευκαιρία που μου δώσατε να επικοινωνήσω με τους πολίτες της Ελλάδας, πατρίδας που όλοι μας αγαπάμε, σεβόμαστε».
Κι εμείς σε ευχαριστούμε, νικητή των 10.000 μέτρων, τη Δευτέρα στη διοργάνωση που έγινε στο Λάιντεν της Ολλανδίας, με την καλύτερη φετινή επίδοση (26.58.97). Επειδή διαβάσαμε λέξη προς λέξη τα προηγούμενα λόγια σου. Χρήζουν προσεκτικής μελέτης, εκπέμπουν ανάμικτη αίσθηση περηφάνιας και συγκίνησης. Δηλαδή αλήθειας! Πόση ανάγκη, αλήθεια, την έχουμε, ιδιαίτερα σε περιόδους δοκιμασίας όπως η τωρινή.
Πταίσμα λοιπόν, παρέκκλιση χωρίς ουσία η απόφασηή μας να ξεκινήσουμε το κείμενο με την επιρροή του ιού και όχι μόνο με την αθλητική επίδοση, αυτή ήταν η «αρχική θέληση» που προαναφέραμε και δεν πραγματοποιήθηκε. Μικρό το κακό όταν λαμβάνεις παρόμοια, ατόφια, μηνύματα ζωής.
Η, μονομελής, διπλωματική αρχή της αφρικανικής χώρας στις Κάτω Χώρες φρόντισε να μας περιγράψει τις συνθήκες διεξαγωγής της ίδιας διεθνούς συνάντησης στίβου. Το επίσημο κείμενό της – απάντηση στη σχετική αναζήτηση της «Εφ.Συν.»: «Ηταν μίτινγκ με απρόσμενα υψηλό δείκτη ανταγωνισμού. Ο Κιμέλι ήταν πιο έτοιμος από τους υπόλοιπους επειδή, ακόμη και στη διάρκεια της παγκόσμιας απραξίας που προηγήθηκε, δεν σταμάτησε να προπονείται, να προετοιμάζεται. Με προσοχή αλλά και όραμα. Οσα σας είπε ο ίδιος περιέχουν όλη την αλήθεια. Αυτό που προσθέτει αξία στη διοργάνωση της Ολλανδίας είναι η συνολική διάθεση αθλητών και συνοδών από πολλά σημεία του πλανήτη να πουν «μη φοβάστε» σε όλο τον κόσμο. Και το κατάφεραν με το θάρρος της συμμετοχής και τις επιδόσεις τους».
Αμυντική στρατηγική και έναυσμα
Θάρρος ελεύθερης έκφρασης λάβαμε από τις προηγούμενες λέξεις-έννοιες. Αντί, λοιπόν, της αυτολογοκρισίας που επιβάλλει η σκληρή πραγματικότητα της διεθνούς υγειονομικής απειλής, θελήσαμε, μάλλον να υποχρεώσουμε, παρά τη θέλησή του όπως αποδείχθηκε, να εκμαιεύσουμε από τον Κενυάτη δρομέα σχόλιο για το ψυχολογικό πλαίσιο της κοινής πιεστικής πραγματικότητας. «Το θάρρος σου σχολιάζει την αμυντική υγειονομική στρατηγική που ναι μεν έδωσε μέχρι στιγμής απτά αποτελέσματα, αλλά μακροπρόθεσμα φαντάζει αναποτελεσματική;», τον ρωτήσαμε, πιο σωστά: τον προκαλέσαμε. Μας έβαλε στη θέση μας:
«Εύχομαι να συνεχίσουμε τη συζήτησή μας του χρόνου στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο, ακμαίοι, υγιείς όλοι μας».
Προσευχή ηχούν τα λόγια του…
