Αυτό δεν το είχαμε ζήσει. Ραντεβού γύρω στις 9.30 για φαγητό και ποτό και στις 12.00 συσκότιση. Στην κυριολεξία. Μόλις σημάνει μεσάνυχτα, όλα τα μαγαζιά κατεβάζουν τα φώτα και διώχνουν τους πελάτες. Και ποιους πελάτες; Τα 4-5, άντε 7-8 άτομα που τους επιτρέπεται να έχουν στο πεζοδρόμιο.
Διότι η σωτήριος κυβέρνηση της Ν.Δ. δεν έμεινε στα περιοριστικά μέτρα που (ορθώς) προβλέπουν αποστάσεις μεταξύ τραπεζοκαθισμάτων. Εβγαλε ξαφνικά εγκύκλιο που επιπλέον των αποστάσεων περιορίζει τον αριθμό των ατόμων ανάλογα με το εμβαδόν που καταλαμβάνουν τα τραπεζοκαθίσματα και όχι το συνολικό εμβαδόν του πεζοδρομίου. Αποτέλεσμα, εκατοντάδες μεσαία και μικρά μαγαζιά να υποχρεούνται να λειτουργήσουν με τον ελάχιστο αριθμό ατόμων που προκύπτει από αυτόν τον περίεργο υπολογισμό.
Το παράδοξο; Τα στενά πεζοδρόμια της Αθήνας δεν αντέχουν τέτοιους υπολογισμούς, το μόνο που τους μένει είναι να έχουν περισσότερους πελάτες μέσα παρά έξω! Ομως το μέσα αφενός καλοκαιριάτικα κανείς δεν το προτιμά, αφετέρου υπάρχει φόβος με τα air condition. Αρα στην πραγματικότητα, τα μαγαζιά καλούνται να λειτουργήσουν στη συντριπτική τους πλειονότητα με λιγότερους από 10 πελάτες! Κανείς δεν μπορεί να επιβιώσει έτσι, όλοι είναι εξαγριωμένοι. Και ταυτόχρονα χρεωμένοι, απελπισμένοι, αγανακτισμένοι.
Αλλοι έκλεισαν, άλλοι θα κλείσουν όπου να ‘ναι και άλλοι φωνάζουν: τι νόημα έχουν τα πρόσθετα μέτρα, όταν υπάρχουν και τηρούνται όλα τα υπόλοιπα με τις αποστάσεις; Το κυριότερο: τι νόημα έχει να υποστηρίζεις την εστίαση με τις επιστρεπτέες προκαταβολές και τις αναστολές σύμβασης εργασίας και μετά να τα παίρνεις όλα πίσω με τα πρόστιμα των 10.000 και 15.000 ευρώ; Κλείσ’ τα! Κατεβάζεις ρολά, καταστρέφεις κλάδους, δημιουργείς χιλιάδες ανέργους. Κοροϊδία, λένε κάποιοι, πολιτική αλητεία, κάποιοι άλλοι. Κι όμως η προπαγάνδα πουλιέται ακόμα.
(Ο κλάδος της εστίασης ετοιμάζεται για πολυήμερη απεργία 16-22 Σεπτεμβρίου.)
-320x213.jpg)
