Αργησε 15 μήνες να πάρει την απόφαση. Εχοντας ξεπεράσει το έμφραγμα μυοκαρδίου της Πρωτομαγιάς του 2019, ήλπιζε ότι ίσως θα μπορούσε να ξαναπαίξει ποδόσφαιρο. Δεν τα κατάφερε. Και χθες ο Ικερ Κασίγιας ανακοίνωσε ότι κρεμάει οριστικά τα γάντια του. Με το εξής μήνυμα: «Σήμερα είναι μία από τις πιο σημαντικές και ταυτόχρονα πιο δύσκολες μέρες της αθλητικής μου ζωής: έφτασε η στιγμή να πω “αντίο”». Υστερα από 1.039 παιχνίδια ως επαγγελματίας τερματοφύλακας, τα 167 εκ των οποίων με την Εθνική Ισπανίας, και 26 τρόπαια. Και τι τρόπαια!
Ηταν αρχηγός της Ισπανίας όταν αυτή αναδείχτηκε πρωταθλήτρια κόσμου το 2010 και πρωταθλήτρια Ευρώπης το 2008 και το 2012. Ηταν αρχηγός της Ρεάλ Μαδρίτης όταν κατέκτησε το τρίτο Τσάμπιονς Λιγκ της καριέρας του (2014), μετά από αυτά του 2000 και του 2002. Πανηγύρισε συνολικά 19 τρόπαια με τους «μερένγκες»: 5 πρωταθλήματα Ισπανίας, 2 Κόπα δελ Ρέι, 4 Σούπερ Καπ Ισπανίας, 3 Τσάμπιονς Λιγκ, 2 Ευρωπαϊκά Σούπερ Καπ, 1 Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων και 2 Διηπειρωτικά Κύπελλα. Και με την Πόρτο κατέκτησε 4 τίτλους: δύο πρωταθλήματα, ένα Κύπελλο και ένα Σούπερ Καπ Πορτογαλίας. Δεν είναι τυχαίο ότι χθες η Ρεάλ Μαδρίτης εξέφρασε θαυμασμό, αναγνώριση και αγάπη για τον «καλύτερο τερματοφύλακα της ιστορίας της και του ισπανικού ποδοσφαίρου».
Το φετινό νταμπλ της Πόρτο συγκαταλέγεται επισήμως στους τίτλους του, όμως δεν είχε συμμετοχή. Δεν κατάφερε να αγωνιστεί. Αυτό όμως δεν είχε καμία σημασία για τον προπονητή και τους συμπαίκτες του, που τον ήθελαν μαζί τους στο βάθρο των νικητών –στο κύπελλο μάλιστα, το περασμένο Σάββατο, ο προπονητής Σέρζιο Κονσεϊσάο τον κάλεσε να σηκώσει το τρόπαιο μαζί με τον αρχηγό Ντανίλο. Τιμής ένεκεν. Γιατί το τέλος είχε φτάσει και θα γινόταν επίσημο τρεις μέρες αργότερα.
