Σκωπτικό τραγούδι του σημαντικότερου εκπροσώπου της Σμυρνέικης Σχολής, Παναγιώτη Τούντα, η οποία μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή διαμόρφωσε το ρεμπέτικο τραγούδι στην Ελλάδα.

Το έγραψε το 1937 (μουσική-στίχοι), θέλοντας να σατιρίσει τη -νεόκοπη τότε στη χώρα μας- συνήθεια της ηλιοθεραπείας. Πρώτος ερμηνευτής του ήταν ο Στελλάκης Περπινιάδης.