efsyn.gr , Χρήστος Κάτσικας
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Στους εκπαιδευτικούς χώρους σε όλες τις κρίσεις και επιλογές των στελεχών εκπαίδευσης, ιδιαίτερα σε όσες αφορούσαν περιφερειακούς διευθυντές και προϊσταμένους Διευθύνσεων Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, κυκλοφορεί το ίδιο σύντομο ανέκδοτο: «Η παιδεία είναι εθνική υπόθεση – Απαιτείται υπερκομματική πολιτική»…

Είναι γνωστό ότι στο παρελθόν οι κυβερνήσεις θεωρούσαν τις δημόσιες υπηρεσίες κομματικό τους φέουδο. Ιδιαίτερα στον χώρο της εκπαίδευσης, πάντα οι εναλλαγές των κομμάτων στην εξουσία συνοδεύονταν από «ξήλωμα» του παλιού διοικητικού μηχανισμού και στελέχωση με εκπαιδευτικούς προσκείμενους στη νέα κυβέρνηση. Η άλωση των διευθυντικών θέσεων ήταν το λάφυρο του νικητή. Όποιο από τα κόμματα βρισκόταν στην εξουσία έσπευδε να στελεχώσει τη διοίκηση της εκπαίδευσης με τα δικά του παιδιά, αφενός για να αποζημιώσει τους πιστούς του για την κομματική τους προσήλωση, αφετέρου για να μπορεί να ελέγχει την εφαρμογή της κυβερνητικής πολιτικής στην εκπαίδευση.

Στο σημείο αυτό οφείλουμε να κάνουμε μια επισήμανση… Ο μακαρίτης ο Πουλαντζάς έλεγε ότι ακόμη και στην παράλογη υπόθεση, που τα παιδιά των εργατών καταλάμβαναν τις ανώτερες θέσεις στη διοίκηση, τίποτε δεν θα άλλαζε στην κοινωνία της εκμετάλλευσης, καθώς πάλι θα υπήρχαν θέσεις διευθυντών και διευθυνομένων.

Έτσι, πάνω ακόμη και από τον τρόπο που θα γίνουν οι κρίσεις-επιλογές των νέων προϊσταμένων, πέρα ακόμη και από τα πρόσωπα, το κυριότερο ζήτημα παραμένει η φιλοσοφία και το ιεραρχικό πλέγμα της διοίκησης που «οικοδομεί» στελέχη, τα οποία καλούνται να εφαρμόσουν μια πολιτική που «γδέρνει» την ήδη ρημαγμένη εκπαιδευτική γη. Από την άποψη αυτή, το ποιος και πώς επιλέγεται στη θέση του στελέχους έχει μια σημασία, ωστόσο μεγαλύτερη σημασία έχει το θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας των στελεχών εκπαίδευσης και η πολιτική που θα υπηρετήσουν.

Όπως είναι γνωστό με αιφνιδιαστική τροπολογία το υπουργείο Παιδείας προχωρά σε αντικατάσταση των νυν Διευθυντών Εκπαίδευσης με προσωρινούς Διευθυντές Εκπαίδευσης, μέσω μιας  διαδικασίας επιλογής χωρίς μοριοδοτούμενα κριτήρια, χωρίς αξιολογικό πίνακα, μόνο με κατάθεση αίτησης-φακέλου και με πλήρως ελεγχόμενο Συμβούλιο Επιλογής.

Επί της ουσίας, θα πρόκειται για διορισμό μέσω μιας αδιαφανούς διαδικασίας και όχι για επιλογή με αξιοκρατικά κριτήρια.

Δυστυχώς, για μια ακόμα φορά, η διοίκηση της  εκπαίδευσης κινδυνεύει να αποτελέσει  λάφυρο για την κομματική πελατεία.

Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης