Νέο έωλο «όχι» στον Κουφοντίνα

Σε άλλη πίστα και πάντως σε πλήρη διάσταση με τον Νόμο φαίνεται να κινείται πλέον η διαδικασία (μη) χορήγησης άδειας στον Δ. Κουφοντίνα. Υπό τη νέα διεύθυνση οι αγροτικές φυλακές του Βόλου και συγκεκριμένα το τριμελές συμβούλιο των φυλακών απέρριψε το αίτημα του κρατούμενου «υπό τα δεδομένα που δέχτηκε το προσφάτως εκδοθέν υπ’ αριθμ. 10/30/1/2020 βούλευμα του αρμοδίου δικαστικού οργάνου, δηλαδή το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Βόλου».

Κι αν ο Νόμος προβλέπει καταγραφή του απορριπτικού σκεπτικού στην απόρριψη και δυνατότητα επαναφοράς του αιτήματος ανά δύο μήνες, τόσο το χειρότερο για τον Νόμο. Κι αν ακόμα και ο Αρειος Πάγος τον Μάιο του 2019 έκρινε ότι και όσοι έχουν καταδικαστεί σε περισσότερες από μία φορές ισόβια έχουν δικαίωμα να λαμβάνουν τακτικές άδειες από τη φυλακή, θεωρώντας εσφαλμένη τη θέση του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Βόλου, τόσο το χειρότερο για τον Αρειο Πάγο.

Οι αρεοπαγίτες έκριναν σχετικά με τη συνδρομή ή μη των ουσιαστικών προϋποθέσεων για τη χορήγηση άδειας στον Δ. Κουφοντίνα ότι δεν θα έπρεπε να εξεταστούν. Το ποινικό τμήμα του Αρείου Πάγου, μπαίνοντας στην ουσία της υπόθεσης, ξεκαθάρισε ότι το βούλευμα του Συμβουλίου του Βόλου στην κρίση του για τη συνδρομή των ουσιαστικών προϋποθέσεων δεν περιελάμβανε «την απαιτούμενη ειδική αιτιολογία» και το χαρακτήριζε αντιφατικό.

Συγκεκριμένα: «Το συμβούλιο προχώρησε στην εξέταση των ουσιαστικών προϋποθέσεων και δέχθηκε ότι δεν συνέτρεχαν ούτε αυτές, στηριζόμενο κυρίως στο ότι ο κρατούμενος δήλωσε ενώπιόν του αυτολεξεί, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: “Να πιάσουμε το κόκκινο νήμα της αντίστασης […] αμφισβήτησα ένοπλα το κρατικό μονοπώλιο (της βίας), γι’ αυτό καταδικάστηκα…”. Το συμβούλιο εν προκειμένω δέχεται αφ’ ενός μεν ότι στην έννοια του σωφρονισμού δεν περιλαμβάνεται η καθ’ οιονδήποτε τρόπο ιδεολογική μεταστροφή του κατάδικου, στη συνέχεια, όμως, αντιφατικά δέχεται ότι ο κρατούμενος δεν είναι πρόθυμος να αλλάξει στάση ζωής και να μεταμεληθεί […]».

Επιπλέον, όπως εξηγούσαν οι αρεοπαγίτες, «το προσβαλλόμενο βούλευμα δέχεται ότι ο κρατούμενος δεν έχει τιμωρηθεί πειθαρχικά κατά τη διάρκεια της κράτησής του, έχει δείξει καλή διαγωγή, έχει λάβει έξι τακτικές άδειες, των οποίων έκανε καλή χρήση, αλλά δεν περιλαμβάνει περιστατικά κακής χρήσης κατά τη διάρκεια των αδειών αυτών, περιοριζόμενο στην παραδοχή ότι “κατά τη διάρκεια της προηγούμενης άδειάς του έκανε αμέριμνος περίπατο στο κέντρο της Αθήνας και μάλιστα επέτρεψε να ληφθούν και να δημοσιευθούν φωτογραφίες του σε σημεία πλησίον εκείνων που δολοφονήθηκαν συγκεκριμένα θύματά του, συμπεριφορά όλως προκλητική, που καταδεικνύει έμπρακτα πέραν πάσης αμφιβολίας την έλλειψη σεβασμού στη μνήμη των θυμάτων”».

Αλλά ο νέος σωφρονιστικός άνεμος των Χρυσοχοΐδη – Νικολάου φύσηξε και στις φυλακές του Βόλου, με συνέπεια το συμβούλιο να μην αισθάνεται πλέον την ανάγκη τήρησης του γράμματος του Νόμου και να επικαλείται το σκεπτικό προηγούμενης απόφασης του Δικαστικού Συμβουλίου! Με δυο λόγια, η σαφής και εκ του Νόμου δυνατότητα κάθε κρατούμενου να επανέλθει στο αίτημά του με τα όποια νέα δεδομένα που θα πρέπει να εξεταστούν και πάλι ενδελεχώς, κρίνεται «άχρηστη».