Στην Ακρόπολη και στα μουσεία κάθε Κυριακή!

Στις 18-5-20, με το άνοιγμα της Ακρόπολης, εορτάστηκε η Παγκόσμια Ημέρα Μουσείων ύστερα από τη δίμηνη καραντίνα λόγω κορονοϊού και την επαύριο είχα την τύχη να ξεναγήσω για πρώτη φορά στον Ιερό Βράχο την τρίχρονη μονάκριβή μου εγγονή, την Αρτεμη, η οποία περπατώντας μαζί μου στον ανηφορικό δρόμο που οδηγεί στα Προπύλαια, αφού πρόσεξε και περιεργάστηκε από κοντά τις φιλικές πανέξυπνες καρακάξες με τις μακριές αεικίνητες ουρές και ενθουσιάστηκε από έναν πανέμορφο τσαλαπετεινό θαυμάζοντας το μακρύ ράμφος και το καμαρωτό λοφίο του, διαπίστωσε ότι αυτή είναι μια «Αλλη Ακρόπολη» από εκείνην του Μουσείου της, όπου μια άλλη Κυριακή τον προηγούμενο χρόνο είχε περιπλανηθεί μαζί μου ανάμεσα στα αγάλματα, επισημαίνοντας ότι «εδώ μου αρέσει, είναι ανακατεμένοι άνθρωποι, θεοί, άγρια θηρία και ήμερα ζώα» και είχε τρέξει στον περιβάλλοντα χώρο και κυρίως στον πεζόδρομο της Διονυσίου Αρεοπαγίτου, όπου συνηθίζουμε να περπατάμε κάθε Κυριακή, απολαμβάνοντας τους πάσης φύσεως καλλιτέχνες και προτιμάμε να σταματάμε μπροστά από την εκκλησία της Αγίας Σοφίας, πάνω από τα σκεπασμένα με τσιμέντο διακριτά θεμέλια της οικίας του Λυκίου φιλοσόφου Πρόκλου προκειμένου να αγωνιστούμε στο ποιος θα ρίξει μακρύτερα τα μικρά βότσαλα που μαζεύουμε από τον χωμάτινο περίγυρο.

Κατά την αναφερόμενη επίσκεψη στην «Αλλη Ακρόπολη», φτάνοντας στα Προπύλαια η Αρτεμις πρόσεξε έναν μαρμάρινο θρόνο που τον απέδωσε στη συνονόματή της θεά και ατενίζοντας τις πολλές μοναχικές όρθιες θεόρατες κολόνες εξέφρασε τη δυσαρέσκειά της, λέγοντας πως «εδώ δεν μου αρέσει, είναι όλο το κτίριο γκρεμισμένο», ενώ στη συνέχεια όταν βρεθήκαμε κοντά στα έξι αντίγραφα των Καρυάτιδων θαύμασε «τις μεγάλες κοτσίδες και τα ωραία μακριά φορέματα που καμιά κούκλα μου δεν έχει, ούτε η Ελσα που μου πήρε την Πρωτοχρονιά η μαμά», και τέλος περπατώντας ολόγυρα από τον Παρθενώνα έψαχνε μάταια να δει το νικηφόρο χρυσελεφάντινο άγαλμα της θεάς της Αθήνας με την περικεφαλαία, το δόρυ και την ασπίδα, επαναλαμβάνοντας σθεναρά «ψηφίζω την Αθηνά και όχι τον Ποσειδώνα!».

Επιστρέφοντας στον πεζόδρομο, όταν η Αρτεμις με ένα χωνάκι παγωτό στο χέρι ζήτησε «να πάμε ξανά την άλλη Κυριακή στην Αλλη Ακρόπολη», θυμήθηκα την αξέχαστη Μελίνα Μερκούρη η οποία ως υπουργός Πολιτισμού, στο πλαίσιο της ευρύτερης παιδείας των πολιτών, καθιέρωσε τη δωρεάν είσοδο των Ελλήνων στα μουσεία και στους αρχαιολογικούς χώρους, και σκέφθηκα ότι τώρα επιβάλλεται η θέσπιση της δωρεάν εισόδου των Ελλήνων κάθε Κυριακή στους παραπάνω χώρους σε συμπλήρωση της ισχύουσας ελεύθερης εισόδου Ελλήνων και ξένων τις ημέρες της πρώτης Κυριακής κατά τους μήνες Νοέμβριο μέχρι και Μάρτιο.

* συγγραφέας