Εγκρίθηκε από τα 27 κράτη-μέλη κατάλογος των τρίτων χωρών, οι πολίτες των οποίων θα μπορούν από σήμερα να ταξιδεύουν στο εσωτερικό της Ε.Ε. Προηγήθηκαν αλλεπάλληλες συνεδριάσεις σε επίπεδο μονίμων αντιπροσώπων (πρέσβεις) και παρασκηνιακές διαβουλεύσεις, με τις διαφωνίες να αυξάνονται από μέρα σε μέρα, δεδομένου ότι το όλο θέμα ξέφυγε από το καθαρά υγειονομικό πλαίσιο και πήρε οικονομικο-κοινωνική αλλά και πολιτική διάσταση.
Τελικά, μία ημέρα πριν από την 1η Ιουλίου που είχε προτείνει η Ευρ. Επιτροπή για το άνοιγμα των εξωτερικών συνόρων, η κροατική προεδρία προσέφυγε χθες στη διαδικασία της ψηφοφορίας, με αποτέλεσμα την έγκριση του πρώτου καταλόγου χωρών. Πρόκειται για τις ακόλουθες 14 χώρες: Αλγερία, Αυστραλία, Γεωργία, Ιαπωνία, Καναδάς, Μαρόκο, Μαυροβούνιο, Νέα Ζηλανδία, Νότια Κορέα, Ρουάντα, Σερβία, Ταϊλάνδη, Τυνησία και Ουρουγουάη. Ενδέχεται να προστεθεί στη λίστα των 14 και η Κίνα σε περίπτωση που το Πεκίνο εφαρμόσει την πολιτική αμοιβαιότητας και αποδεχτεί την άρση της απαγόρευσης εισόδου που έχει αποφασίσει για τους Ευρωπαίους πολίτες. Η ένταξη της Κίνας στον κατάλογο αποτέλεσε αντικείμενο έντονων διαφωνιών μεταξύ των 27. Ορισμένες χώρες αμφισβήτησαν έντονα τα υγειονομικά στοιχεία του Πεκίνου.
Στις χώρες, των οποίων οι πολίτες μπορούν να μετακινούνται όπως εκείνοι της Ευρωπαϊκής Ενωσης, περιλαμβάνονται οι ευρωπαϊκοί φορολογικοί παράδεισοι -Ανδόρα, Μονακό και Αγιος Μαρίνος-, οι συνδεδεμένες χώρες Σένγκεν (Ισλανδία, Λιχτενστάιν, Νορβηγία, Ελβετία) και το Ηνωμένο Βασίλειο, που βρίσκεται ακόμη σε μεταβατική περίοδο μετά την αποχώρηση.
Εκτός λίστας έμειναν οι ΗΠΑ και η Βραζιλία (χώρες στις οποίες η πανδημία βρίσκεται σε έξαρση), αλλά και η Τουρκία, η Ρωσία, η Ινδία, η Βόρεια Μακεδονία και το Ισραήλ. Πάντως, ανάλογα με την εξέλιξη της πανδημίας, το «κόκκινο» φως στους Αμερικανούς μπορεί να γίνει «πράσινο» στις μελλοντικές επανεξετάσεις του καταλόγου. Οι 27 αποφάσισαν την επανεξέταση της λίστας κάθε 15 ημέρες.
Στην ανακοίνωση των 27 διευκρινίζεται ότι «η σύσταση του Συμβουλίου δεν είναι νομικά δεσμευτικό μέσο», αλλά «ένα κράτος-μέλος δεν πρέπει να αποφασίσει να άρει τους περιορισμούς ταξιδιού για τις τρίτες χώρες που δεν είναι εισηγμένες πριν αυτό αποφασιστεί με συντονισμένο τρόπο».
