ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ Αριστείδης Καλάργαλης
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

ΣΟΥΡΟΥΠΩΝΕ όταν επιστρέψαμε από τη θάλασσα. Σήμερα αφήσαμε τις ώρες να κυλάνε, να περνάνε χωρίς σκοπό. Ή μάλλον μόνο για να χαρούμε το μπάνιο, τη δροσιά των αρμυρικιών και του μικρού πλάτανου. Είναι ευχάριστη αυτή η σπατάλη του χρόνου, τώρα το καλοκαίρι. Τηλεφωνούνε οι φίλοι μας και ορίζουμε την ώρα που θα πάμε για μπάνιο, σαν τα μικρά παιδιά ή τους εφήβους όταν πάνε για διασκέδαση. Ευχαριστιόμαστε τις μικρές χαρές που μας δίνει το καλοκαίρι.

Το μπάνιο μάς άνοιξε την όρεξη, έτσι λέγανε από παλιά οι γιαγιάδες. Να κάνουν τα μωρά (μωρά στα μυτιληνιά είναι όλα τα παιδιά, ανεξαρτήτως ηλικίας) μπάνια, ώστε να ανοίγει η όρεξή τους. Κόψαμε φέτες σχεδόν μισό καρπούζι. Είναι απ’ τις παλιές ποικιλίες, με σκουροπράσινη, χοντρή φλούδα. Μαζί και ντόπιο τυρί κατσικίσιο. Δεν ακολουθάμε τους εμπορικούς ορισμούς της αγοράς. Το όνομα του παραγωγού είναι η εγγύηση για τα προϊόντα γης που αγοράζουμε. Θεσπέσιες οι δύο γεύσεις κι ο συνδυασμός τους, αρκεί να σου αρέσουν. Μερικές φορές βουτάμε και λίγο ψωμί στον χυμό του καρπουζιού! Οι γαστρονομικές επιθυμίες και ορέξεις είναι πολύ προσωπικές και ιδιαίτερες. Oσοι είναι κοντά στην παραγωγή δεν περιμένουν τους διάφορους σεφ για να ανακαλύψουν γεύσεις, συνταγές και συνδυασμούς τροφίμων.

Αρκετές φορές φέρνουμε διάφορα ευρήματα από τις θάλασσες που επισκεπτόμαστε. Κουρουχύλια, τα κοχύλια των άλλων, λιτρίδια, θαλασσόξυλα διάφορων σχημάτων και μεγεθών. Τα καλύτερα τα βρίσκουμε την άνοιξη και σε άγνωστους μικρούς όρμους και ακρογιαλιές, τότε που είμαστε λίγοι οι επισκέπτες της θάλασσας και της εξοχής. Τα τοποθετούμε στη σειρά ή σχηματίζουμε σωρό, κάτω από τα δέντρα της αυλής, πάνω σε τοίχους· ώσπου να τα βαρεθούμε και να τα αντικαταστήσουμε με ομορφότερα. Ενα μπάνιο μού θύμισε τον πατέρα. Τότε στα μικράτα μου με πήγαινε για μπάνιο με τη φλορέτα, το μηχανάκι των τριών ταχυτήτων. Να κάνω πολλά μπάνια, ώστε να μην ανοίγει η μύτη μου. Εκεί στη μικρή παραλία του Αη Θεράποντα, στον Κόλπο της Γέρας, μάζευε άδεια ραβδωτά όστρακα κυδωνιών, με έντονες καφετιές αποχρώσεις. Κολλημένα τα δυο μέρη στόλιζαν τον μπουφέ στο σπίτι μας. Μάζεψα κι εγώ κάποια, τα έβαλα πλάι σ’ αυτά της παιδικής μου ηλικίας. Εντονες, ζωντανές οι αποχρώσεις των καινούργιων, σε αντίθεση με τα παλιά ξασπρισμένα. Μου θυμίζουν την απουσία του πατέρα.

«Το καλοκαίρι λικνίζεται σε μια βάρκα καρπουζιού», λέει κάποιος στίχος. Μαζί του κι εμείς.

*συγγραφέας, δρ Πολιτισμικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας