Πήρα από το άρθρο του Σπύρου Μανουσέλη («Εφ. Συν.» 5-7/6) «Οι ανθρώπινες επαφές σε καραντίνα – Οι ανθυγιεινές πτυχές της στέρησης των σωματικών επαφών» με ένθετο, «Το τέλος της χειραψίας λόγω του κορονοϊού;», από όπου και αντιγράφω: «Τις ημέρες της υποχρεωτικής καραντίνας ήρθε στην επικαιρότητα η “στέρηση σωματικής επαφής”, η πολυσυζητημένη έννοια των Νευροεπιστημών που ονομάζεται, αγγλιστί, και “skin hunger”, δηλαδή κυριολεκτικά “φτώχεια του δέρματος” ή, ακριβέστερα “απτική πενία” (σημ. θυμήθηκα ένα λουλούδι με την κοινή ονομασία μη μου άπτου…).
Οσο λοιπόν διαρκεί η νέα ιογενής πανδημία –συνεχίζει ο Μανουσέλης– οι εναγκαλισμοί, τα φιλιά, οι χειραψίες και οι σεξουαλικές επαφές πρέπει να αποφεύγονται, ως δυνητικοί φορείς της λοίμωξης από τον SARS-CoV-2».
Ο συνάδελφος συνέχισε και στην «Εφ. Συν.» του επόμενου Σαββατοκύριακου (13-14/6): «Σε ερωτική καραντίνα λόγω… ιού – Πώς οι ασώματες, σεξοφοβικές σχέσεις απαξιώνουν τη ζωή μας;», ένθετο: «Μπορεί ο φόβος να εξαλείψει την αρχέγονη ανάγκη για φιλιά;». Θα συνεχίσει μάλιστα και το επόμενο Σαββατοκύριακο με θέμα τις νέες βιοπολιτικές διαχείρισης της δημόσιας υγειονομικής ασφάλειας απέναντι στις ιογενείς απειλές.
Τεράστιο θέμα. Θα πρότεινα στη συντακτική επιτροπή, εφόσον υπάρχει οικονομική δυνατότητα, να τυπώσει τα τρία άρθρα του Μανουσέλη σε μπροσούρα και, με την άδεια του… Πέτσα και της… Κεραμέως, να μοιραστούν τον Οκτώβριο σε Γυμνάσια και Λύκεια, ώστε οι νέες και οι νέοι μας να μπουν τουλάχιστον στη βάσανο της αμφιβολίας (ως γνωστόν, η άριστη πηγή μαθήσεως!) για το σκόπιμο ή το άσκοπο (κυρίως το πολλαπλά επικίνδυνο) της λήψης κάποιων προληπτικών μέτρων, χωρίς επαρκείς γνώσεις επιστημονικών τεκμηρίων. Μόνο και μόνο για την ευκολία της καταστολής. Ενα εκατομμύριο χρόνια έκανε ο άνθρωπος να αρθρώσει τη γλώσσα του σώματος. Και πάνε να του την κλείσουν στην ντουλάπα σε έξι μήνες. Συνεχίζεται…
