ΚΥΠΕΛΛΑ ΕΥΡΩΠΗΣ
Αν επιχειρήσει κανείς να ξετυλίξει το κουβάρι που έφερε τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις λίγο πριν από την επανεκκίνηση της ερχόμενης Τετάρτης, πρέπει οπωσδήποτε να ξεκινήσει από τις 19 Φεβρουαρίου.
Εκείνη την ημέρα, οι 40.000 από τους 120.000 κατοίκους του Μπέργκαμο ταξίδεψαν στο Μιλάνο για να βρεθούν στις εξέδρες του «Σαν Σίρο», όπου η Αταλάντα τους θα έδινε τον μεγαλύτερο αγώνα της ιστορίας της. Είχε προκριθεί στη φάση των 16 του Τσάμπιονς Λιγκ και αντιμετώπιζε τη Βαλένθια στο Μιλάνο, καθώς το δικό της γήπεδο δεν πληροί τις προδιαγραφές της UEFA.
«Ηταν μέσα Φεβρουαρίου και δεν είχαμε απόλυτη συναίσθηση του τι συνέβαινε», δήλωσε αργότερα ο δήμαρχος του Μπέργκαμο Τζόρτζιο Γκόρι. Ομως ο κορονοϊός είχε φτάσει στην Ευρώπη και ειδικότερα στη Βόρεια Ιταλία. Και εκείνος ο αγώνας, με 40.000 άτομα να συνωστίζονται σε ένα γήπεδο, να πανηγυρίζουν με φιλιά και αγκαλιές τουλάχιστον τέσσερις φορές (όσα τα γκολ της Αταλάντα στο 4-1) και κατόπιν να γιορτάζουν στους δρόμους, σε μπαρ και άλλα στέκια, όπως και στα μέσα μεταφοράς με τα οποία επέστρεψαν στην πόλη τους εξελίχθηκε σε «βιολογική βόμβα»… Κάτι που αποδείχθηκε όταν τα κρούσματα στο Μπέργκαμο αυξήθηκαν γεωμετρικά και παράλληλα αρκετά άτομα από την αποστολή της Βαλένθια βρέθηκαν θετικά στον ιό.
Τις επόμενες μέρες, ο κορονοϊός σταμάτησε να είναι «εκείνη η επιδημία που αφορά μόνο τους Κινέζους» και εισέβαλε απειλητικός στην Ευρώπη. Σταδιακά οι λίγκες άρχισαν να κλείνουν τα γήπεδά τους και το ίδιο συνέβη και στα περισσότερα ευρωπαϊκά παιχνίδια. Πολλά έγιναν κεκλεισμένων των θυρών, συμπεριλαμβανομένου του Ολυμπιακός – Γουλβς. Οχι ότι οι οπαδοί υπάκουσαν… Στο Παρί Σεν Ζερμέν – Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, ήταν πάνω από 3.500 άτομα συνωστισμένα έξω από τη βασική είσοδο του «Παρκ ντε Πρενς», περιμένοντας να πανηγυρίσουν την πρόκριση του Μπαπέ και της παρέας του. Στο Βαλένθια – Αταλάντα, επίσης 3.000 οπαδοί των «νυχτερίδων» ξεροστάλιασαν έξω από το «Μεστάγια» μήπως και η Βαλένθια κάνει το θαύμα της ανατροπής. Και να σκεφτεί κανείς ότι εκείνες τις ημέρες ο κορονοϊός χτυπούσε αλύπητα την Ισπανία…
Η UEFA δίσταζε να πάρει απόφαση για ματαίωση των αγώνων ή έστω για τη διεξαγωγή όλων χωρίς θεατές. Από τη μία πλευρά, «φώναζαν» τα τηλεοπτικά δίκτυα που έχουν πληρώσει εκατομμύρια ευρώ για τα δικαιώματα, από την άλλη, οι ομάδες αρνούνταν να χάσουν τις εισπράξεις από τα εισιτήρια και τη λειτουργία των γηπέδων τους.
Ομως η κατάσταση γινόταν ολοένα και πιο πιεστική. Με την Ιταλία και την Ισπανία να είναι παραδομένες στην πανδημία, σταμάτησαν οι πτήσεις μεταξύ των δύο χωρών και οι αναμετρήσεις Σεβίλης – Ρόμα και Ιντερ – Χετάφε δεν έγιναν ποτέ. Ο κορονοϊός είχε παραλύσει τα πάντα. Και η… ετσιθελική διεξαγωγή των αναμετρήσεων, ακόμα και κεκλεισμένων των θυρών, αποτελούσε πλέον απειλή για την υγεία παικτών, προπονητών, διαιτητών, δημοσιογράφων, παραγόντων.
Η Πέμπτη 12 Μαρτίου ήταν η τελευταία μέρα που παίχτηκε ευρωπαϊκός αγώνας. Το Σαββατοκύριακο που ακολούθησε όλες οι μεγάλες λίγκες είχαν πλέον βάλει λουκέτο. Οπότε η απόφαση ήρθε αναγκαστικά – κάλλιο αργά, παρά ποτέ… Στις 15 Μαρτίου η UEFA ανακοίνωσε ότι αναβάλλει όλες τις αναμετρήσεις των Κυπέλλων Ευρώπης που ήταν προγραμματισμένες για το διάστημα 17-19 Μαρτίου και κάλεσε τις 55 ομοσπονδίες-μέλη της σε βιντεοσύσκεψη για να συζητήσουν τι μέλλει γενέσθαι.
Ομως ήταν ακόμα νωρίς για συμπεράσματα και αποφάσεις. Η πανδημία δεν επέτρεπε εικασίες ως προς την εξέλιξή της. Η μόνη απόφαση που ελήφθη αμέσως, στις 17 Μαρτίου, ήταν η αναβολή του Euro 2020 για έναν χρόνο, ώστε να μείνει «ελεύθερο» το φετινό καλοκαίρι και να προκύψουν καλύτερες εναλλακτικές για την ολοκλήρωση των εγχώριων και ευρωπαϊκών διοργανώσεων, αν και όταν ο κορονοϊός το επέτρεπε… Στις 23 Μαρτίου ήρθε η τυπική επιβεβαίωση ότι αναβάλλονται και οι τελικοί του Τσάμπιονς Λιγκ στην Κωνσταντινούπολη και του Γιουρόπα Λιγκ στο Γκντανσκ.
Ακριβώς έναν μήνα αργότερα, στις 23 Απριλίου, σε σύσκεψη της Εκτελεστικής Επιτροπής της UEFA, η ομάδα επεξεργασίας του καλανταριού ξεκίνησε να δουλεύει πάνω σε δύο σενάρια: το ένα ήταν να ξεκινήσουν παράλληλα οι εγχώριες λίγκες με τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις και το δεύτερο να ολοκληρωθούν όλες οι εγχώριες υποχρεώσεις πριν επανεκκινήσουν τα ευρωπαϊκά ματς τον Αύγουστο. Οι περισσότερες λίγκες προσπαθούσαν να επιστρέψουν στη δράση και έκαναν υποθέσεις εργασίας. Οπότε, παιχνίδι αναμονής ξανά…
Για την UEFA, όλα πλέον θα εξαρτώνταν από την ομαλή ή μη εξέλιξη των εγχώριων πρωταθλημάτων και την αποτελεσματικότητα των υγειονομικών πρωτοκόλλων που υιοθετούνταν. Τα βλέμματα των επιτελών της ευρωπαϊκής ομοσπονδίας έπεσαν στην Μπουντεσλίγκα που έκανε την αρχή. Το γερμανικό μοντέλο δούλεψε σωστά και σιγά σιγά όλες οι λίγκες έκαναν copy-paste τα μέτρα και πήραν μπρος, σχεδιάζοντας να ολοκληρώσουν τις υποχρεώσεις τους μέχρι το πρώτο Σαββατοκύριακο του Αυγούστου… Φέρνοντας βέβαια τεράστια ανακούφιση στα γραφεία της Νιόν. Πλέον είχε ανοίξει ο δρόμος για να μετατραπεί ο Αύγουστος σε έναν απόλυτα «ευρωπαϊκό» μήνα.
Το θέμα ήταν να βρεθεί η φόρμουλα για να απλουστευτούν οι διαδικασίες. Η λύση των μονών αγώνων ήταν πλέον μονόδρομος. Ετσι προέκυψαν τα Final 8 της Λισαβόνας και της Γερμανίας, «τουρνουά» που ανακοινώθηκαν επίσημα στις 17 Ιουνίου. Υπό κανονικές συνθήκες, οι εναπομείναντες αγώνες του φετινού Τσάμπιονς Λιγκ θα ήταν 17, πλέον μειώθηκαν στους 11, με τους 7 να διεξάγονται στην πρωτεύουσα της Πορτογαλίας. Στο Γιουρόπα Λιγκ έμεναν 23 αναμετρήσεις – πλέον το πρόγραμμα περιέχει 15, εκ των οποίων οι 9 θα γίνουν επί γερμανικού εδάφους.
Το μόνο που δεν ανακοινώθηκε εκείνη την ημέρα ήταν ο τόπος διεξαγωγής των παιχνιδιών που απέμεναν στη φάση των 16. Υπήρχαν πρωτόκολλα 14ήμερης καραντίνας εκείνο τον καιρό που εμπόδιζαν, για παράδειγμα, τα ταξίδια της Ρεάλ Μαδρίτης ή του Ολυμπιακού στην Αγγλία. Επενέβη όμως η αγγλική κυβέρνηση που θέσπισε εξαιρέσεις κι έτσι κρίθηκε πλέον δυνατή η διεξαγωγή των αναμετρήσεων στις έδρες των γηπεδούχων ομάδων, απόφαση που ανακοινώθηκε στις 9 Ιουλίου.
Και κάπως έτσι, ύστερα από το πολύπλοκο αυτό sudoku, φτάσαμε στην επανεκκίνηση των ευρωπαϊκών διοργανώσεων, χωρίς θεατές φυσικά, καθώς η πανδημία δεν έχει περάσει. Η μπάλα θα κυλήσει ξανά το απόγευμα της 5ης Αυγούστου, 145 μέρες μετά το τελευταίο σφύριγμα λήξης ευρωπαϊκού αγώνα πριν από την επέλαση του κορονοϊού. Ξημέρωνε τότε Παρασκευή και 13…
