Ανοίξανε και μας περιμένουνε

Τραπεζάκια έξω, για καφέ, φαγητό ή ποτό. Η αγαπημένη συνήθεια που είχε λείψει στον Ελληνα τον καιρό της καραντίνας επέστρεψε. Από χτες το πρωί, τα καταστήματα εστίασης της πρωτεύουσας απέκτησαν ξανά ζωή, με τις συνοικίες να κερδίζουν το κέντρο στα σημεία, καθώς οι περισσότεροι προτίμησαν τα τραπεζοκαθίσματα στις πλατείες της γειτονιάς τους. Οι περισσότερες επιχειρήσεις άνοιξαν με μειωμένη χωρητικότητα και αρκετές απορίες που μένουν να διασαφηνιστούν από τους δήμους.

Περιμένοντας την περιπόθητη μείωση των δημοτικών τελών και την αύξηση του εμβαδού των κοινόχρηστων χώρων, αρκετές επιχειρήσεις συνεχίζουν τις εργασίες ανακαίνισης. Οι μασκοφόροι εργαζόμενοι στο σέρβις δηλώνουν… σκουριασμένοι, καθώς βρίσκονταν σε αναστολή, με αρκετούς συναδέλφους τους να παραμένουν σε αυτό το καθεστώς, ελπίζοντας για το καλύτερο και φοβούμενοι το χειρότερο.

Για καφέ στο Χαλάνδρι

«Βγάλαμε τραπέζια έξω λόγω των αποστάσεων. Παλιότερα είχαμε αλλιώς τη διαρρύθμιση. Δεν μπορούμε να δουλέψουμε με τις ίδιες συνθήκες, αλλά αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει εναλλακτική… μας είχαν λείψει ο κόσμος και η επαφή», μας είπε η Μαρία, μπαρίστα σε καφέ-μπαρ του Χαλανδρίου.

Ο συνάδελφός της, Σπύρος, σε γειτονικό μαγαζί έχει υποδεχθεί ελάχιστες παρέες ώς το μεσημέρι και βλέπει ακόμα διστακτικότητα. Στο κοντινό καφενείο παρέες συνταξιούχων δείχνουν να μη φοβούνται το ότι αποτελούν ομάδα υψηλού κινδύνου: «Ο βασιλικός κι αν μαραθεί, παντοτινά μυρίζει. Δεν φοβάμαι, τόσες μέρες κλεισμένος, φυσικά θα έρθω για καφέ», μας είπε ο Δημήτρης, 80 ετών.

Ο σχεδόν συνομήλικός του Γιάννης συμφωνεί: «Κρατάμε τις αποστάσεις, πλένουμε τα χέρια, φοράμε μάσκα στα μέσα μεταφοράς. Από εκεί και πέρα, ο Θεός είναι μεγάλος. Είναι ύπουλο πράγμα ο κορονοϊός, προσέχουμε, αλλά δεν κλεινόμαστε σπίτι».

Με τη μισή χωρητικότητα λειτουργούν και τα ψητοπωλεία, όπως ακούμε από τον Αντώνη, ιδιοκτήτη ενός από τα μεγαλύτερα στο Χαλάνδρι: «Λειτουργούμε με τα μισά τραπέζια, αλλά ελπίζουμε να τα γεμίσουμε και σταδιακά να χαλαρώσουν οι κανόνες». Την ώρα που μιλάμε πάντως υπάρχουν ελάχιστοι θαμώνες…

Ανοιχτά και τα ίντερνετ-καφέ στα οποία είχε αναφερθεί η «Εφ.Συν.» την περασμένη εβδομάδα. Παρά την περιορισμένη χωρητικότητα, η επιχείρηση που επισκεφθήκαμε σφύζει από νεαρούς που παίζουν διαδικτυακά παιχνίδια. «Λειτουργούμε στο 1/3 της χωρητικότητας με φυσικό εξαερισμό, αντισηπτικά, καθαρισμό σε ποντίκια, πληκτρολόγια όταν φύγει ο πελάτης. Η κίνηση είναι ικανοποιητική», μας είπε ο υπεύθυνος. Παρόμοιες επιχειρήσεις που οι ΚΑΔ τους δεν είναι σαφείς, π.χ. τα καφέ με μπιλιάρδο, ακόμα δεν έχουν ανοίξει, εγκλωβισμένες στη γραφειοκρατία.

Πειραιάς: η εκκλησία χτυπάει διπλοβάρδια

Τον Πειραιά και το Πασαλιμάνι επέλεξε να επισκεφθεί ο πρωθυπουργός χθες. Οι κάμερες που τον ακολουθούσαν έκαναν το παν για να μεταδώσουν εικόνες αισιοδοξίας, με τους περαστικούς να τον χαιρετάνε με φιλικές αγκωνιές. Ομως η εικόνα από τα άδεια τραπεζοκαθίσματα δύσκολα κρυβόταν. Αναιμική ήταν η κίνηση και στο Μικρολίμανο.

Στον ναό της Ευαγγελίστριας, γιγαντοαφίσα προαναγγέλλει τέσσερις λειτουργίες την Κυριακή, για να καλύψει την αυξημένη ζήτηση. Μπορεί οι Πειραιώτες να αργούν να γεμίσουν καφέ και εστιατόρια, αλλά ο οίκος του Θεού είναι σίγουρος για την επιστροφή του ποιμνίου.

Κέντρο: τι θα γίνουμε χωρίς τουρίστες;

Moναστηράκι, Δευτέρα μεσημέρι, ώρα φαγητού και τα κλασικά εστιατόρια «τουριστοπαγίδες», που πέρυσι τέτοια μέρα ήταν γεμάτα, τώρα βαράνε μύγες. Ανοιξαν μεν, δεν περιμένουν σπουδαία πράγματα δε. Ο νεαρός σερβιτόρος σε μοντέρνο κατάστημα φραντσάιζ ελληνικής κουζίνας διστάζει αρχικά να μιλήσει. Ο μεγαλύτερος προβληματισμός του δεν είναι η τήρηση των μέτρων ασφαλείας, αλλά αν και πότε θα ξανάρθουν οι τουρίστες. «Ολα τα χρόνια δουλεύαμε σχεδόν αποκλειστικά με τον τουρισμό. Τώρα, δύσκολα θα δουλέψουμε με τον ντόπιο κόσμο. Τα συνοικιακά, ακούω, δουλεύουν, εμείς…», μας λέει ανήσυχος.

Στον πεζόδρομο της Αιόλου η κατάσταση είναι σαφώς βελτιωμένη. Νεαρόκοσμος, και όχι μόνο, συρρέει, γεμίζοντας από τα μικρά καφέ μέχρι μεσαία καταστήματα γρήγορου φαγητού. «Είναι ο τρίτος καφές που πίνω έξω, παίρνω δυνάμεις για το βράδυ που δουλεύω φύλακας», μας λέει μέλος τριμελούς αγοροπαρέας που κάθονται στριμωχτά σε μικροσκοπικό τραπεζάκι – χωρίς να τηρούν τις αποστάσεις με το διπλανό.

Παράπονο για την έλλειψη τήρησης αποστάσεων έχει, επίσης τριμελής, παρέα κοριτσιών σε δημοφιλές pizza-bar στην πλατεία Αγίας Ειρήνης, που σφύζει από πελατεία. «Πώς και πώς περιμέναμε να ξαναβρεθούμε, είχαμε δύο μήνες να βγούμε όλες μαζί», μας λέει η μία από τις τρεις κοπέλες, που δηλώνουν φοιτήτριες. «Επιτέλους, να κάτσουμε κάπου σαν άνθρωποι, τόσον καιρό πίναμε τον καφέ μας στο πεζούλι», λένε καταχαρούμενοι δύο συνταξιούχοι που πίνουν κρασί συνοδεία ξηρών καρπών στο αγαπημένο τους μικρομάγαζο, που δεν το εγκατέλειψαν ούτε τις ημέρες της καραντίνας.

Η ατμομηχανή της εστίασης μπορεί να αργήσει να φτάσει τις ταχύτητες με τις οποίες έτρεχε πριν, αλλά όλα δείχνουν ότι σύντομα θα επιταχύνει. Με κορονοϊό ή όχι, ο καφές, το φαγητό, το ποτό, με παρέα σε ένα τραπεζάκι έξω, παραμένουν η αναγκαία μικρή πολυτέλεια, ανάσα κοινωνικότητας, για να αντέξουμε στα δύσκολα.